Maandag op tijd wakker, hoe kan het ook anders. Heerlijk
geslapen, dat dan weer wel. En met wonderbaarlijk goede benen opgestaan. Lekker
hoor, dat geeft de burger weer moed. Even heerlijk mijn mailtjes bekijken.
Vanmorgen kreeg ik een heel lief sms’je van Syl, een hele goede vriendin van
ons. Zij heeft zondagavond de documentaire gezien over Bas Mulder, die John en
ik tijdens de Alpe d’HuZes van 2010 nog de berg op hebben zien rijden (samen met
Peter, Coen en de andere mannen en vrouwen). Helemaal onder de indruk, want het
is een prachtige docu. Ik zit heerlijk achter de computer en Marije heeft
ondertussen het ontbijt helemaal klaar gemaakt, dus we kunnen zo aanschuiven.
René en John hebben weer heerlijk brood gehaald, met een ciabatta, die ook
heerlijk smaakt. Eén met geitenkaas en eentje met emmentaler. Daarna met z’n
allen in de auto naar het Palais du Sports om de stuurbordjes op te halen en te
kijken hoe het bij de merchandise is. Bij het ophalen van de stuurbordjes staat
al een aardige rij en John en ik sluiten ons aan. Lies gaat op zoek naar de
dokter om haar verklaring in te leveren, om daarna haar stuurbordje te krijgen
en de rest gaat naar de merchandise om te kijken wat voor leuke kleding er dit
jaar is. Het gaat redelijk snel en Jeroen tikt John op zijn schouder, ja hoor,
hij is er weer. Marion helaas niet, maar wel in gedachten. Het duurt niet lang
of we worden geholpen. De stuurbordjes voor team 13 zijn binnen en we hebben
ook al briefjes om de wielerbroeken te ruilen. We zien daar ook een tafeltje
waar verklaringen ingeleverd moeten worden. Blijkt Lies dus daar gewoon haar
briefje in te kunnen leveren en dan krijgt ze haar stuurbordje. Dus John belt
even, naar Lies en naar Bernard of ze de verklaring even kunnen komen brengen.
Dat wordt meteen gedaan, dus wij geven de verklaring af en hup, daar is het
stuurbordje van Lies, nummer 4069. Daarna loop ik naar beneden en John gaat met
Bernard, naar het terras op de oude finish op de Alpe. Ik loop naar beneden en
er staat een rij van hier tot Tokio. Jeetje wat een rij. In de verte hoor ik
mijn naam roepen, Lies, die komt me ophalen, hand in hand lopen we weer terug,
door de rij mensen heen. We staan nu bijna vooraan. Er worden steeds 5 mensen
tot de winkel toegelaten, om hele erge drukte te voorkomen. We mogen de winkel
in en kunnen meteen onze slag slaan. Arm-, been- en kniestukken, winterjas,
bodywarmer en nog veel meer. Vorig jaar was er niets te krijgen, dus nu maar
even wat scoren J.
Even zoeken naar de dingetjes die op de zadelpen bevestigd kunnen worden, maar
die kan ik helaas niet vinden. Dus afrekenen. Even wachten op Roel, Marije en
Lies en daarna gaan we samen met René naar het terras waar Bernard en John
zitten. Hier is het heerlijk druk, wat een boel AD6ers, leuk!!! Met een aantal
raken we aan de praat en Bernard ziet Jos, een bekende. Na de drankjes gaan we
weer naar het huis en daar kleden de mannen en Liesbeth zich om voor een
fietstocht. Marije is vanaf het terras naar beneden gelopen, naar het huis in
Villard-Reculas. Even snel wat eten en daarna gaan Lies en ik met de auto naar
de Casino in Bourg d’Oisans en de mannen fietsen naar beneden. Aan de voet van
de berg staan ze allemaal en Lies en ik zwaaien en rijden verder. Bij de Casino
de auto parkeren en Lies maakt zich klaar voor de 1e 6 bochten van
de Alpe. Ik ga even boodschappen doen, kijken of er al weer nieuwe kwark
gearriveerd is. Even snel de boodschappen die ik nodig heb kopen. Kijken bij de
zuivel, waar ik een mevrouw met een pot zure room in haar hand zie staan, echt
zo te kijken of het misschien kwark is. Dus ik zeg tegen haar dat het zure room
is en ze zet het meteen terug. Ik zie nog wat kleine porties kwark staan, zit
wel wat meer vet in, maar dat is nu even niet belangrijk. Naar de kassa en de
niet houdbare spullen in een koeltas doen en naar de auto. Ik sluit hem even af
en loop naar de rotonde, waar alle Alpe d’HuZes activiteiten plaats vinden. Wat
een fietsers, wandelaars en auto’s. Echt druk, maar wel heel erg leuk. Je moet
door het tunneltje om bij de tenten te komen. Ik sms John dat Lies vertrokken
is en ik hoor mijn telefoon over gaan. Het is het Alpe d’HuZeslied, dus John. Hij
fietst samen met Lies de berg op en ze zitten al in bocht 3, dus nog 3 te gaan
en dan daalt ze weer af als een speer. Nou daar ga ik dus even op staan
wachten. Ik heb mijn fotocamera bij me om een foto te maken van Lies, zodra ze
terug komt. Heerlijk al die mensen. Ik zie Lies aan komen fietsen. Ze ziet er
goed uit! Ik loop met haar mee naar de auto en daar zetten we haar fiets er in.
Even andere schoenen aan. We lopen naar de banketbakker, om een taartje met
thee te gaan nuttigen. Heerlijk hoor. Het hele terras zit al vol, maar er is
nog een mooi plekje! De mevrouw van de winkel herkent ons en zegt: “Eindelijk
weer bekende gezichten”, wat lief hè. We zitten even heerlijk en lopen daarna
weer rustig terug en even door het tunneltje om te kijken bij de kaarsen.
Jeroen is in de tent en we zeggen weer even gedag. Meteen een aantal kaarsen “bestellen”
om in bocht 6 te zetten. Voor Theo Faassen, Liesbeth Hoekstra en mijn oom
Tjeerd. Daarna lopen we weer naar de auto en gaan terug naar het huis. Bij het
huis zijn de mannen er al. Dus even de boodschappen meenemen, maar het zijn er
niet zo heel veel. Kwark even in de koelkast en even een theetje drinken.
Daarna eten koken en met z’n allen eten. Het is weer heerlijk. Curry met
kalkoenfilet en zoetzuur met kipfilet, met rijst en broccoli. Koffie en theetje
na en daarna nog even een stukje van de dag schrijven. Maar toch weer op tijd
naar bed en lekker slapen.
Dinsdag zijn we natuurlijk weer voor 7 uur wakker. Ik ga er
lekker snel uit, even omkleden en ik ga met René en John mee naar Allemont.
Even bij de bakker het brood halen en wat extra lekkere tuiles meenemen. Daarna
gaan we met z’n 3tjes eventjes een stukje hardlopen. De mannen gaan harder,
want ik wil even een hersteltraining van een half uurtje doen op heel lage
hartslag. Het gaat lekker en het is heerlijk weer. Aan het einde van het pad zijn
de mannen hun oefeningen. Heerlijk buiten ontbijten. Wat is het weer heerlijk
weer. Lekker een broodje met geitenkaas en een chocoladebroodje. Daarna ga ik
naar met Roel, Marije, Lies en René naar het Palais des Sports. Even wat
kleding ruilen en er zijn ook weer een boel nieuwe kleren aan gekomen. Iedereen
neemt dus weer wat mee naar huis J.
Bij de meneer van de kaarsen nog even 3 kaarsen kopen, om allemaal in bocht 6
neer te zetten. Voor iedereen, suc6 voor het team en voor de deelnemers. Daarna
nog even kijken of Lies de verpleegkundige van het Westfriesgasthuis nog ziet,
maar helaas, ze heeft geen dienst. Bernard staat ondertussen ook boven, met
zijn Wilier. Even testen hoe deze rijdt. Het is best fris, dus we rijden weer
terug naar het huis. Het is druk op de berg terug naar huis. Al heel veel
fietsers, lopers en vooral auto’s. Pfff, als dat maar niet tot problemen leidt.
We gaan via Huez naar Villard. Ook deze weg is druk en er zijn een aantal
Nederlanders die bedacht hebben dat je gewoon midden op de weg kunt parkeren,
terwijl er toch echt een aantal parkeerplekken langs de route liggen. Dus
wachten tot deze weer gaan rijden. Ondertussen staat Bernard ook stil, met zijn
fiets achter deze auto’s. Niet leuk dus. Voorzichtigheid is dus duidelijk
geboden. Als we weer thuis zijn gaan we met z’n allen aan de lunch. De buren
zijn ook weer wakker en laten dat met luide en duidelijke stem dan ook blijken.
Gelukkig gaan ze op pad. Eén van de vrouwen schreeuwt werkelijk naar de ander,
om de sleutel, terwijl ze een paar meter van elkaar af staan. Niet te geloven.
Maar zij gaan ook weg en de rust daalt werkelijk neer op de berg. Heerlijk!
Hellen en Jack zullen rond 1 uur arriveren in Alpe d’Huez, van Cees en
Annemarie weten we het niet, maar dat horen we nog wel. We spreken rond een uur
of 4 af in het Palais des Sports en rond een uur of 2 rijden René, John en ik
even naar Bourg d’Oisans. René moet nog wat binnenbandjes hebben voor zijn
fiets. Op de terrassen puilt het uit van de mensen. Jeetje wat een verschil met
van de week. In de winkel staan de mensen ook met de benen buiten, dus de
bandjes halen we wel boven bij de Trekwinkel. Ook op het terras bij de
banketbakker is het vol, dus de mannen nemen een ijsje mee. We lopen even naar
de tent waar de merchandise verkocht wordt en de stuurbordjes opgehaald kunnen
worden. Ik ben op zoek naar Margot. Ik wil haar even gedag zeggen en een
knuffel geven. In de tent is ze niet, dus we lopen even naar de overkant om te
kijken of ze daar misschien is. En ja hoor, buiten op de weg naar de andere
tenten toe, staat Margot. Een schreeuw van herkenning en we geven elkaar een
dikke knuffel. John een knuffel, René een hand even kennismaken. Margot heeft
een hele tijd met Dries van Agt door gebracht, wiens kleinkinderen en zoon,
vandaag op de berg fietsen. Het duurt dan ook niet lang of we zien ze met z’n
drietjes aan komen rijden. Wat een kleine meiden nog, wat leuk en van Agt als
een hele trotse opa naar ze toe. We kletsen nog even over van alles en nog wat
en Margot moet al snel daarna weer aan de gang. De mannen gaan de bus halen.
Het is echt vreselijk druk. Wat een verkeer. Ik ga op een plek staan waar de
mannen me makkelijk op kunnen pikken. Daar zijn ook wat auto’s in gereden, die
daar niet moesten zijn en kunnen bijna niet weg komen. Zodra er geen fietsers
meer aankomen, geef ik de auto’s die aan komen rijden een stop teken en kan de
auto weg rijden. Daarna kan alles weer door. Een andere auto stopt en een
jongen komt naar me toe en vraagt waar hij de passen voor de lift kan kopen. Ik
verwijs hem naar de grote tent en weg is hij weer. Haha, leuk, maar wat is het
vreselijk druk!!! John en René komen er aan met de bus en ik spring er snel in.
Wel heel leuk, want alle vlaggen zijn al opgehangen. Dus goed opletten waar de
vlaggen van Kloosterboer en Jack Muller hangen. Tot nu toe zien we ze nog niet,
maar het lijkt wel alsof Alpe d’HuZes al volop bezig is. Eigenlijk is alles al
zo voorbereid dat Alpe d’HuZes zo van start kan gaan. Het is wel een heerlijke
buzz van activiteiten. Boven even een plekje zoeken voor de bus, eerst een
rondje rijden, maar dat is nog niet zo makkelijk. Dus bij het grote
parkeerterrein ziet René nog een plek. Daar zetten we de bus neer. We lopen
naar het Palais des Sports en we zien Roel, Marije, Lies, Bernard en de familie
al staan. Ik krijg een telefoontje van Annemarie, zij zijn er ook al sinds 2
uur en hebben alles al bekeken. Ik vertel dat wij nu voor het Palais des Sports
staan en dat we daar nog even blijven, Cees en Annemarie komen er ook naartoe.
We staan heerlijk in het zonnetje, Lies zorgt voor de inwendige mens en haalt
samen met Cees, lekkere frisjes. Gezellig, Hellen, Jack, de vriendin van
Hellen, waar ik vorig jaar voor gefietst heb, Corinne en haar man Antoon en
dochter Marloes zijn er ook. Een leuk clubje. Na een tijdje voel ik de zon
aardig op mijn bol branden en ik ga samen met de meiden naar binnen om een
petje te kopen en ook nog een leuk t-shirt. Als we weer terug zijn bij de
uitgang van het Palais des Sports zien we Erwin, Ayesha en de meiden, Amy en
Merel. We gaan met z’n allen op uitnodiging van Jack en Hellen eten in het
restaurant naast het hotel van Jack en Hellen. Dus we gaan met zijn allen op
weg. Lekker eten. Allemaal even wat bestellen. Ik ga voor de terrine de
campagne, daarna lekker pasta pesto en als toetje een crème brulèe die voor
Jack is. We hebben het heel erg gezellig. Voor we het weten is alles op en zijn
we moe maar voldaan. Wat een heerlijkheid. Jack betaalt en wij lopen naar
buiten. Als we buiten staan, blijken de leden van Big Challenge een tent over
de auto van Jack gezet te hebben. Lachen!!! Ik zei meteen: “je gaat even eten
en ze bouwen een garage om je auto”. J Ze hebben een uur gezocht naar de eigenaar van de
auto, maar in het hotel wisten ze het. Dus….Nou ja, ook weer geregeld en weer
gelachen. We nemen afscheid van Jack, Hellen, Corinne, Marloes en Antoon en
verderop van Erwin, Ayesha, Amy en Merel. Wij gaan heerlijk naar huis. Het is
gelukkig niet zo heel laat geworden, dus nog heel even zitten en dan heerlijk
slapen.
Woensdagmorgen zijn we wat later wakker dan normaal, de
bakker is namelijk gesloten op woensdag. Dus geen loopje en geen vers brood.
Maar we hebben nog wel brood, van gisteren. Evengoed heerlijk. Dus alles weer
op tafel, binnen dit keer, want de regen komt met bakken uit de hemel. Marije
wilde graag om 10 uur naar boven gaan lopen, maar dat wordt iets later. Even
wachten tot het iets opknapt. Ik doe even een paar broodjes in de broodrooster,
lekker met boter en abrikozenjam. Dat wordt mijn voer voor morgen. Roel rijdt
met Marije naar de start en brengt het stuurbordje van Erwin bij hem langs. De
rest gaat eerst even naar de Spar in Allemont voor nog wat boodschappen voor
het eten van morgen en wat brood voor morgenvroeg. Daarna rijden we naar Oz en
Oisans en daar gaan we met de lift naar Alpe d’Huez. Dit ga ik morgen in
omgekeerde richting doen om weer bij de start te komen na mijn 1e en
2e beklimming. Er zijn natuurlijk een heleboel mensen die dezelfde
route volgen naar boven. Maar het gaat eigenlijk best nog wel snel. We gaan
eerst in kleine eitjes, waar zo’n 7 personen in kunnen en halverwege naar
boven, stappen we over in grotere gondels. Naar beneden naar Alpe d’Huez. 500
meter lopen naar de plek waar we vorig jaar hebben gestaan. Onderweg komen we
Casper van Team Cycling Hoorn tegen, 8 teamleden rijden vandaag en 8 leden
morgen. We lopen verder en kijken even wie er allemaal voorbij komen. Het is al
echt druk. En vreselijk gezellig. We lopen richting de oude finish en zien
Jack, Hellen, Corinne, Antoon en Marloes. Marloes is aangedaan door alle
emoties en zij en haar vader en moeder gaan even terug naar het hotel. Wij gaan
met z’n allen even wat eten. Bij het restaurant waar we in september ook wat
gegeten hebben, kunnen we terecht. Daar gaan we met z’n allen naar toe. Dat
wordt een pasta maaltijd. Pasta Bolognaise. Het duurt wel eventjes, maar na een
tijdje hebben we dan ook een bord met heerlijke pasta voor ons staan. Wat water
er bij. Echt heel lekker. Ik eet mijn hele bord leeg, stapelen, want morgen zal
ik niet zo veel eten, dus alvast een kleine voorraad aanleggen. Na het eten ook
snel weer weg en we gaan een tijdje bij de finish kijken bij Betty en Bea die
vorig jaar ook iedereen naar binnen hebben gepraat. Weer heel erg leuk. En wij
wachten natuurlijk tot Marije binnen komt. Rond half 4 is ze er. Even snel wat
foto’s maken en naar de rotonde richting de liften lopen, zodat we weer terug
naar het huis kunnen. Nog even kletsen met Hellen en Jack, Cees en Annemarie
zijn inmiddels ook op deze stek. Met hun lopen we nog even naar boven. Hun
hotel ligt aan het parcours, dus vanaf het terras hebben zij het mooiste
uitzicht J.
Even afscheid nemen en we zien elkaar morgen. Wij lopen door naar de lift en we
timen hoe lang het ongeveer duurt om beneden te komen. Ongeveer een uur.
Hopelijk kan ik snel met een Skoda mee, dan is het nog wel te doen. Thuis aan
gekomen, even snel nasi voor morgen maken, de pasta voor vanavond koken en
alles klaar zetten wat we morgen nodig hebben. Dat vergt nogal wat nadenkwerk,
koud of warm, lichtjes, etc. etc. Maar alles is klaar en het is nu bijna 9 uur.
Ik ga zo lekker naar bed, want om 2 uur gaat de wekker. Jullie horen hoe het
gegaan is!!! Veel liefs, Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten