Wat een heerlijk weer hebben we toch. Dat we zo vroeg in maart daar al zo uitgebreid van mogen genieten, wat een genot!
Woensdag voor het eerst sinds lange tijd weer eens met Coby naar de sauna geweest. Het was heerlijk. Eerst even warm worden in de sauna en daarna heerlijk een paar uurtjes op een bedje in de zon gelegen. Goed ingesmeerd, dat dan weer wel. Om 5 uur naar de opgietsessie geweest en daarna nog één rondje warm en toen naar huis. Lekker loom, op tijd slapen.
Donderdag heb ik eerst wat gewerkt en ’s middags heb ik de moed verzameld en ben ik het terras gaan schoonmaken met de hoge druk reiniger. Mijn hemel, wat een werk, maar ik heb er wel eer van! Ruim 3 uur bezig geweest en nog maar tot de helft van het terras gekomen. Helemaal doorweekt en toch een beetje koud naar binnen en daar eerst een warme douche genomen, warme kleren aan en een theetje gedronken. Jeetje, dat doet me goed. ’s Avonds heerlijk en heel gezellig gegeten bij de Hoornse Kogge met Fred en Ada. Was weer gezellig om weer eens bij te kletsen.
Vrijdag had ik dikke spierpijn van mijn schoonmaakactiviteiten, ik kon bijna niet op of neer, maar heb toch geprobeerd een klein stukje te lopen. Nou dat werden 20 minuten en heel langzaam, want alles deed zeer, jeetje wat een watje ben ik. Eén keer schoonmaken en ik kan geen arm meer omhoog doen en heb een rug alsof er een olifant overheen gelopen is. Naar binnen en op de bank, benen omhoog en rusten, eventjes helemaal niets meer doen J.
Zaterdagmorgen ging al vroeg de wekker, want John had koppeltraining op de wielerbaan. Ik ben nog even blijven liggen, maar moest toch echt op pad voor mijn interval. Mijn spierpijn was gelukkig weer wat afgezakt. Nog niet helemaal weg, maar wel al een stuk beter. Dus hardloopkleren aan en op pad. Lekker hoor. ’t Is prachtig weer, niet koud, dus een kort rokje aan en wel een jasje. Mijn benen voelen nog wel aardig zwaar. Gelukkig begint mijn training met een 7 minuten heel rustig inlopen en daarna 3 minuten in hoge hartfrequentie. Het gaat buitengewoon goed en dat is altijd een heerlijk gevoel. Dit doe ik 5 keer en daarna heel erg rustig uitlopen. Ging dus erg lekker. Wel jammer dat de hele dijk weer vol met opgedroogde modder ligt. Het was zo heerlijk schoon, maar ja, volgens mij zijn ze de werkzaamheden al aardig aan het afronden, maar ja dat mag ook wel na 5 jaar!!! Zal wel een verademing zijn om straks weer helemaal gewoon over de dijk te kunnen lopen en fietsen. Nog even geduld hebben dus. Ik loop weer lekker naar huis. John is er al weer, dus ik ga snel onder de douche en we lopen samen even de stad in om wat brood te halen en wat andere boodschappen te doen. Het is nog steeds heerlijk weer buiten. Genieten dus. Mooi weer voor een lekker rondje Hoorn. Als we alle boodschappen in onze tassen hebben, gaan we weer lekker naar huis. Even een broodje eten en een theetje drinken. Daarna lekker even schaatsen op tv kijken. ’s Avonds hebben we niets en kijken we de finale van de 5 kilometer en zien Sven Kramer wereldkampioen worden. Leuk en hartstikke knap. Niet al te laat naar bed, John gaat om half 9 met Bernard en Roel een rondje fietsen. Even alle klokken een uur naar voren zetten, zodat we niet te laat uit bed komen J en daarna heerlijk slapen.
Zondagmorgen gaat om half 8 de wekker. John gaat er alvast uit en brengt mij een kop thee op bed. Lekker, ik blijf nog even liggen hoor. John zoekt al zijn kleren bij elkaar, bidons vullen, snelle Jelle voor onderweg mee en om half 9 staat Roel voor de deur, John gaat alvast naar beneden. Ik kijk nog even wat tv en kijk naar de start van de Formule 1 van Maleisië. Het is er vreselijk vies weer, de regen komt met bakken naar beneden. Nadat de race gestart is, wordt na niet al te lange tijd de race stil gelegd. Voor mij een mooi teken om mijn hardloopkleren aan te doen en op pad te gaan voor mijn duurloopje van 2 uur en 20 minuten. Ik ga weer richting Schellinkhout en Wijdenes. De wind is oost/noord-oost, dus eerst wind tegen en dan terug lekker wind mee. Het is zwaar bewolkt, hoezo, prachtig stralend lenteweer. Maar ja, voor het lopen niet zo erg. Het is heerlijk rustig op de dijk. Ik geniet dan ook met volle teugen en voor ik het weet is er al een uur voorbij. Nog eventjes een kwartiertje doorlopen en ik loop voorbij Wijdenes tot ik een kwartier verder ben. Daar keer ik om. Het water van het IJsselmeer is prachtig blauw, het lijkt de Middellandse Zee wel J. Nog weinig bootjes en wat meer wielrenners. Terug heb ik wind mee, heerlijk, af en toe een stukje tegen, maar het merendeel wind mee. Bij Schellinkhout hoor ik mijn telefoon een pingetje, John. Ik pak mijn telefoon en loop rustig door. Sms’en gaat een beetje lastig, omdat ik altijd dikke vingers krijg van een lange duurloop. John is met Roel bij Bernard. Ze doen daar een bakkie en komen dan weer mijn kant op. Ik sms terug dat ik nog 40 minuutjes mag, dan ben ik weer thuis. Zodra ik bij Schellinkhout loop ben ik bijna weer thuis, tenminste zo voelt het. Ik loop dus nog lekker even door. Het is wel al wat drukker geworden, vooral fietsers. Het is ook zulk lekker weer. Bijna weer thuis, wandel ik heel rustig even uit. Het is altijd weer een raar gevoel, als je zo lang hard gelopen hebt, om dan weer heel langzaam te wandelen. Lekker naar binnen, snel even mijn gezicht wassen en andere kleren aan. Een eiwitshake maken om wat sneller te herstellen en daarna een theetje. Een beetje doorwarmen. Het was niet koud, maar toch heb ik het na een training meestal erg koud. Goed aangekleed, lekker door warmen. Niet lang daarna komen John en Roel binnen. Hebben een lekker rondje gemaakt en Roel zijn hartband doet het niet meer. Ik heb sinds Alpe d’HuZes altijd een heleboel extra batterijen op voorraad. Allerlei verschillende, want dat doen ze altijd zo handig bij Polar, voor ieder attribuut heb je een ander soort batterij nodig. Het zou toch het meest makkelijk zijn om overal dezelfde batterij voor te kunnen gebruiken. Maar ja, volgens mij wordt daar nooit over nagedacht. Dus even Wearlink apparaatje open maken, kijken welke batterij er in moet, Roel test hem even en ja hoor, hij doet het weer. Daarna gaat Roel naar huis, lekker naar Marije. John en ik eten even wat en John moet nog even aan het werk. Ik kijk naar Gent-Wevelgem en doe een klein tukkie. Heerlijk, daar knap je van op. Op tijd eten en ook op tijd naar bed. Uitrusten.
Maandag, rustdag. Natuurlijk wel alle huishoudelijke klussen. Wassen draaien, drogen, strijken en de “normale” dingen in huis. Mijn favoriete bezigheden J. ’s Middags nog even wat administratie weg brengen, een heerlijk loopje in de zon. Lekker hoor. Daarna nog even wat boodschappen doen, maar verder eigenlijk helemaal niets. Oh ja, koken natuurlijk J. Lasagne voor vanavond en alvast pastasaus voor morgen. Is dat alvast maar lekker klaar. Verder eigenlijk niet zo veel, heerlijk bijkomen van mijn loopje gisteren, mijn benen voel ik wel hoor, maar dat hoort ook! Als John thuis is lekker eten en daarna op tijd naar bed. Lijkt wel het leven van een topsporter. Rusten, eten, slapen en af en toe wat sporten J.
Dinsdag heb ik thuis gewerkt. Alle administraties zijn weer bij en de btw aangiftes verstuurd. Dat is altijd een lekker gevoel, alles weer weg. Ik moet eigenlijk het laatste deel van het terras nog schoon spuiten, maar heb daar nu helemaal geen zin in. Dus doe ik dat lekker niet J. En mazzel, want het blijft gewoon liggen, geen kaboutertjes die het ondertussen even af maken! Dinsdagavond gaat John nog even spinnen met René, maar ik ga lekker op tijd naar bed. Moet weer goed zijn voor woensdag, want dan doe ik mijn lange duurloop. Lekker slapen…
Woensdagmorgen is de wekker al weer op tijd gegaan. Ik blijf nog even liggen om langzaam wakker te worden. Maar dan is het toch echt tijd om op te staan, mijn hardloopkleren aan te trekken en op pad te gaan. Ik heb een nieuw spulletje om in mijn bidon te doen, dat ga ik vandaag maar even uit proberen. Eerst een theetje, het Hornets Juice mixen en alvast wat proeven. Niet vies, erg zoetig, maar het smaakt beter dan de reviews op internet schreven, dat valt weer mee. Ik doe het goedje in mijn bidon en ben klaar voor mijn rondje. Het is alweer prachtig weer. Lekker hoor. Ik heb nog wel wat dikke benen, maar dat komt wel goed. Ik loop via de haven naar de Westerdijk, langs de Schouwburg, daar kom ik Mark Vlijm, die vorige keer met John de Valk aan het fietsen was, weer tegen. Natuurlijk weer op de fiets. We zeggen elkaar gedag en ik loop heel rustig verder. Wat een genot, het is gelukkig niet zo heel druk met auto’s want dat is altijd het meest vervelend op dit stuk. Voor het oude gemaal, richting Scharwoude, rustig doorlopen langs de dijken zo kom ik bij Schardam uit. Op de t-splitsing staat een bordje, richting Schardam linksaf nog 1km, maar ik ga rechtsaf, richting Oudendijk. Ik loop langs de vaart, wat is dit heerlijk. Ik loop echt te genieten. Dit is sowieso een leuker loopje dan via Wijdenes. Er is veel meer te zien en het loopt ook nog lekker. Vlakbij La Mère Anne ga ik rechtsaf richting Hoorn, nog 9km staat er op de borden. Dit weggetje loopt parallel aan de grote weg en het loopt lekker. Wel een stuk drukker, maar zo meteen ook heerlijk wind mee, terug naar huis. Het duurt niet lang of ik ben al weer bij Scharwoude, maar nu aan de andere kant van het dorp. Ik loop rechtdoor over de Zesstedenweg. Daar heeft op de hoek een oud collega van de Gemeente, waar ik gewerkt heb, gewoond. Zou hij er nog wonen? Er is in ieder geval niemand thuis en ik loop er rustig voorbij. Over het fietspad langs de Hulk en het huis waar Sonja Bakker nu woont. Nog even rustig doorlopen en dan ben ik thuis. Ik loop weer terug naar de dijk en volg die weer tot de Schouwburg. Nu is het echt nog maar een heel klein stukje en het gaat nog steeds goed. Lekker hoor. Na 2,5 uur sta ik weer bij de voordeur. Zo, dat zit er weer op J. Meteen naar boven en even doorzetten. Ik drink mijn bidon leeg en ga meteen even het terras schoonmaken. Heb ik denk ik zo’n twee uurtjes voor nodig. Mijn hardloopjasje uit, en in rokje en korte mouwen in het zonnetje aan het werk. Het blijft een boel werk en geeft net zoveel troep. Maar ja, het is wel weer heerlijk schoon als het helemaal klaar is. De stoel ook nog even schoonspuiten. En ja, ik weet het, teak mag je eigenlijk niet schoonspuiten, want dan gaan de poriën open staan, of zoiets, maar de stoel is zo vreselijk groen, daar ga je met je goede verstand echt niet meer op zitten. En dan zijn mijn kussens ook meteen helemaal groen. Dus spuiten! Na 2,5 uur ben ik klaar en om half 3 ben ik weer binnen. Wel eerst even alles opruimen en schoonmaken. Verlengsnoer oprollen, hoge drukspuit schoonmaken en opbergen. Daarna de oven en de waterkoker aanzetten , want als ik onder de douche geweest ben, doe ik helemaal niets meer! Goeie die mij nog van de bank af krijgt J. Na de douche eet ik twee heerlijke warme bagels, theetje er bij, heerlijk, dat is nog eens genieten. Als John thuis komt rijdt hij nog even snel een rondje, nog even genieten van het prachtige weer, maar het is toch nog best wel fris. En zodra hij thuis komt, haal ik de pasta en het restje lasagne uit de koelkast om die in de oven te zetten. Maar John heeft een ander idee. Terwijl hij op de fiets zat, rook hij frietjes en dacht hij aan Shani Davis, die heerlijke hamburgers haalde tijdens het WK afstanden (schaatsen). Nou dat hoef je natuurlijk geen twee keer tegen mij te zeggen. Schoenen aan en op pad, naar Mc Donalds. Dat is iets wat wij niet zo heel vaak doen, dus daar gaan we even van genieten. Maar we nemen het natuurlijk wel mee naar huis. Zitten we veel lekkerder (en ik heb tenslotte nog mijn joggingbroek en sloebertrui aan J). Zo alles mee in de zakken, natuurlijk alles wel zonder saus. Wel snacken, maar dan zonder saus J. Thuis lekker eten en helemaal gevuld op de bank nog even naar Midsomer Murders kijken. Halverwege vallen mijn ogen al bijna dicht. Even twee koolzaadzakken in de magnetron en met die aan het voeteneinde lekker naar bed. Heerlijk warme voeten en als Midsomer afgelopen is lekker slapen. De wekker gaat tenslotte weer om 5 uur. Niet voor mij hoor, maar voor John.
Donderdagmorgen dus op tijd wakker. Ik kijk nog even nieuws op België 1 en zodra John weg is doe ik nog een klein tukje. Om half 9 uit bed. Benen zijn goed te voelen, maar niet vervelend. Vanmiddag naar Désirée voor massage en even nog de laatste administratie ophalen. Het is zwaar bewolkt, het mooie stralende weer is over. Het is te hopen dat het weer dit weekend niet al teveel tegen valt, want we gaan naar Limburg voor het fietsweekend van de triatlon. Tot nu toe voorspellen ze dat het wel droog blijft, maar weer een stuk kouder. Mijn fiets gaat ook mee. Ik wilde hem thuis laten, maar nu kan ik mooi met Liesbeth mee fietsen. Daarom heb ik woensdag alvast mijn lange duurloop gedaan, hoef ik dat niet in Limburg te doen. Nog wel een intervalletje en een heuveltraining, maar dat gaat daar natuurlijk prima. Ik heb even alle kaarten die van de omgeving heb, bij elkaar gezocht. Ook nog een wandelkaart, kan ik precies zien waar ik nog een loopje kan doen. Om twee uur bij Désirée van Better in Shape voor massage van mijn benen. Nou ik kan best voelen dat ik iets gedaan heb hoor. Bovenbenen zitten nog lekker vol van gisteren. Maar onder de handen van Désirée verdwijnt de melkzuur als sneeuw voor de zon. Na een uurtje sta ik weer buiten. Ik loop even naar Deen om daar wat boodschappen te doen en daarna naar Harry om zijn administratie op te halen voor de btw aangifte van Februari. Daarna nog even bij de Rabobank wat geld pinnen voor het weekend. Thuis eerst even een theetje, wat eten en daarna administratie doen. Als John thuis eten we eerst even en gaan daarna alle spullen bij elkaar zoeken die mee moeten. Even nog wat toiletspullen pakken, oh ja en toch nog maar een extra broek mee. Het wordt natuurlijk geen prachtig weer, dus een extra broek kan ik wel gebruiken. Winterjas en sjaal ook gewoon mee. Om 9 uur staat alles klaar voor het vertrek van morgen.
Vrijdagmorgen gaat om 7 uur de wekker. John gaat nog even naar Humphrey voor een laatste check-up. Ik krijg weer een heerlijk theetje op bed en ik blijf nog eventjes liggen, maar ga daarna snel onder de douche en kijk nog even naar mijn mails. Broodjes klaarmaken en wat frisdrank er bij. Jeetje wat kan een mens toch altijd veel “troep” mee hebben. Computers mee, allerlei etenswaar, alle kleding voor fietsen en voor het lopen. En dan ook nog “gewone” kleren. Auto weer vol en fietsen op de drager. Om half tien rijden we richting Valkenburg. Zoals het er nu naar uit ziet zijn we natuurlijk veel te vroeg op de plaats van bestemming, rond kwart over 12. Het rijdt lekker vlot. Helemaal geen files, hoewel de navigatie iets anders zegt, maar de files lossen op als sneeuw voor de zon. Lekker hoor J. In Valkenburg staan we al snel voor Hotel Spronck. Jan en Willem zijn er al, zij zitten in de auto en Norbert en Cees zijn er ook al. De vrouw des huizes is er nog niet, maar dat klopt ook wel, want zij heeft gezegd dat we om 2 uur in konden checken. We staan even te kletsen en daar komt Louise ook aangefietst. Zij is uit Hasselt, waar ze stage loopt, komen fietsen. Die heeft al een mooi ritje in de benen! We besluiten even het “dorp” in te gaan. Norbert, Cees en Louise naar de Amstel Gold Experience (AGE)en John en ik gaan even op zoek naar het restaurantje waar we de vorige keer op vrijdagavond gegeten hebben. Na even zoeken hebben we het gevonden. Eetcafé de Bekkerie. We kunnen gelukkig terecht en ik vraag meteen of we morgen ook terecht kunnen en dat is geen probleem. Dus ook geregeld. We lopen terug naar de AGE, maar niet voordat we even de Pearl Izumi winkel door zijn gelopen. Wat een mooie spullen hebben die toch. Even kijken of ze ook de rugtassen hebben die John heeft, maar helaas die hebben ze niet. Jammer, want die van John is ondertussen aan vervanging toe, maar daar zoeken we dan wel een andere voor. Bij de AGE zijn Norbert, Cees en Louise nog binnen. John en ik gaan even wat drinken en Louise komt bij ons zitten. Norbert en Cees gaan alvast op pad voor een rondje fietsen. John gaat straks met de andere mannen op pad, dus die doet nog even rustig aan. Rond half 2 lopen we terug naar het hotel en daar is ondertussen bijna iedereen al ingecheckt. Helemaal goed, dus dat is prima gegaan. John en ik checken nog even in en hebben dezelfde kamer als vorig jaar. Alleen Cees en Norbert moeten nog inchecken, verder is ieder al onder dak. Ondertussen begroeten we natuurlijk eventjes iedereen en is het een drukte van jewelste met iedereen die zich klaar aan het maken is voor de eerste fietstrip. Liesbeth, Louise en ik kunnen dit mooi bekijken, wij gaan lekker het stadje in en op en terras of ergens anders zitten. Om half 3 gaat de ploeg op pad en lopen wij Valkenburg in. Wat een leuke winkeltjes hebben ze. Het eerste winkeltje is meteen te leuk, hele leuke plastic gekleurde glazen en dito thermosflessen, morgen nog maar even wat ophalen J. Verder een heleboel leuke kledingwinkeltjes en we strijken neer in een soort brasserie. Met z’n drietjes aan de vlaai met thee en latte macciato. Lekker hoor, dat gaat er wel in, ik begon al een beetje trek te krijgen. Eigenlijk hoor je natuurlijk pas vlaai te eten na gedane arbeid, maar zo kan het natuurlijk ook. Dat loop ik er van de week wel weer af J. We lopen weer door en na nog een aantal winkeltjes, komen we in een straatje met alleen maar eettentjes en terrassen. Hier gaan we even zitten onder de heater natuurlijk. Allemaal een theetje en ineens ziet Liesbeth Peter voorbij rijden. “Hé Peter”, roept ze. En wij natuurlijk meteen “een bakkie?” Peter draait om en zet zijn fiets neer. Hij heeft er al een aardig tochtje op zitten. Het is ondertussen ook al 4 uur geweest. Peter gaat aan de koffie, Louise en ik nemen nog een theetje. We kletsen even over hoe het allemaal gegaan is en besluiten om half 5 weer naar het hotel te lopen. Maar eerst eens kijken welke kant we op moeten. En zoals jullie weten, heb ik het richtinggevoel van een kokosnoot, dus daar hoef je bij mij niet op te vertrouwen. We lopen het straatje uit en zien dat we aan de overkant gelopen hebben, dus daar naar toe en daar had ik een bordje Station zien staan. Dus gewoon rechtdoor lopen, dat valt weer alles mee. En inderdaad hoor, ik zie alweer bekende punten. Heel Valkenburg lijkt wel open te liggen. Voor herstrating, maar ook voor diverse rioleringswerkzaamheden. Dat maakt een stadje er niet altijd leuker op, maar ja, het is niet anders. We lopen al bijna weer bij het stadhuis en lopen recht op het station af. Daar heb ik vorig jaar met Andrea en Mary heerlijk in de zon gezeten, dat gaat het dit weekend niet worden. In het hotel zijn al twee heren aanwezig, vertelt een meneer en wij gaan lekker naar onze kamer. Even opfrissen en een beetje uitrusten van het wandelen J. Ik schrijf even een stukje en maak even een theetje. (dat was ik al weer bijna vergeten dat ik dat meegenomen had J). John sms’t dat ze bij de AGE een drankje doen en daarna naar het hotel komen. Ze hebben een lekker tochtje gereden, nou de details hoor ik zo wel. Ik fris me ondertussen even op en doe even wat aan mijn haren, waar ik trouwens super blij mee ben hoor. De “krullen” zijn super makkelijk en dat betekent dat ik deze trip de föhn lekker thuis heb kunnen laten. Gewoon haren even nat maken, wat spul er in en het zit weer goed. Wat een gemak J. Beetje optutten en ik ben klaar. Nu nog even wachten tot John er is en dan daarna lekker eten. Rond half 8 lopen we gezamenlijk naar het centrum van Valkenburg. Het is nog erg rustig, je kunt merken dat het seizoen echt nog moet beginnen. Met z’n allen aan een lange tafel en we bestellen een drankje. Een gerecht uit kiezen wordt lastig, want er staan zoveel lekkere dingen op de kaart. Het wordt brood met kruidenboter vooraf en als hoofdgerecht tagliatelle met gerookte zalm. Het is vreselijk gezellig en we kletsen heel wat af met z’n allen. Om 11 uur lopen we weer richting het hotel en gaan we lekker slapen.
Zaterdagmorgen evengoed weer op tijd wakker. Om half zes, maar dan ik het alleen even tijd voor een plas en nog even door slapen. Om kwart voor 8 zijn we toch echt wakker en gaan we er uit. Ik sms even naar mijn moeder die vandaag 72 jaar jong is geworden en straks even naar Jorg, die ook jarig is. Lekker even ontbijten en al snel zit de eetzaal helemaal vol met hongerige fietsers. Bernard en Marco komen om kwart over negen binnen lopen. Die zijn ook binnen, het feest kan beginnen J. Om tien is iedereen gereed voor vertrek. Het heeft altijd nogal wat voeten in aarde om al je spullen in één keer mee te nemen naar je fiets, op de één of ander manier vergeet je altijd wel wat. Dus het is een heen en weer geloop van jewelste, die is dit vergeten, die is dat vergeten, maar om 10 uur maak ik de groepsfoto en zijn de mannen er klaar voor. Liesbeth, Louise en ik hebben ook onze kleding aan en wij gaan een “plateauroute” rijden. Eerst naar Valkenburg en dan op weg naar Sibbe. Dat is meteen al een aardig klimmetje en we rijden heel rustig omhoog. Het is gelukkig niet te koud, wel zwaarbewolkt, maar in ieder geval droog. Dat is al heerlijk. Teutend en al komen we boven en we volgen de bordjes Plateauroute. Eén klein probleempje, in Ingber is de weg afgesloten, maar niet voor fietsers, zeggen wij, dus gewoon de weg af rijden. Maar helaas, het hele asfalt ligt er uit en aangezien we geen mountainbikes hebben, stappen we af en lopen we een stukje. Gelukkig niet al te lang en we kunnen onze fietsroute weer vervolgen. Na een uurtje komen we aan in Gulpen en daar besluiten we op te strijken. Het wordt Café de Zwarte Ruiter, een beetje lugubere naam, doet ons denken aan Zorro. Er zit al een andere fietsploeg binnen en wij bestellen wat drinken en natuurlijk vlaai. Helaas voor Lies, dit keer weer geen rijstevlaai. Na een half uurtje, 3 kwartier, gaan we weer op pad. Het is een stuk frisser geworden en ik doe mijn regenjackje aan. Lies en Louise doen hetzelfde. We gaan rechtstreeks, in zoverre dat kan in Limburg, naar het hotel. Het is druk geworden met fietsers. Hele groepen komen ons tegemoet. Gezellig J. Om half 1 zijn we weer in het hotel. Voor Liesbeth het bad vol laten lopen en we hebben op de kamer van Louise en Lies even een heerlijke kop thee gedronken. Daarna even lekker gaan douchen en omkleden. Even kijken hoeveel mail er nog binnen is gekomen. We lopen met z’n drieën naar het centrum van Valkenburg en gaan op het terras van Komma zitten. Even lekker wat eten en drinken. Lies neemt een lekkernijenschotel. Allerlei soorten tapas. Louise en ik nemen een ambachtelijk vloerbrood met geitenkaas, honing, spekjes en rucola. Heel erg lekker, maar wel veel hoor. Maar we zitten met z’n drieën heerlijk mensen te kijken. Wat is dat toch altijd leuk om op een terras te zitten en te zien wat voor diverse mensen er allemaal voorbij komen! Om kwart over drie krijg ik een telefoontje van John, dat hij in het hotel is gearriveerd. Ik betaal even snel en we lopen naar het hotel terug. Daar is het grootste gedeelte van de groep al aangekomen en een aantal is nog onderweg. We kijken even naar de Volta Limburg Classic, waar Pim Ligthart aan meedoet, maar helaas wint hij deze keer niet. Ondertussen genieten we van koffie en thee met Limburgse vlaai. Die laat ik even aan mijn voorbij gaan, want ik heb nog een heerlijke bodem van mijn vloerbrood en vanavond gaan we natuurlijk weer heerlijk eten bij de Bekkerie. Bernard en Marco gaan weer naar huis en Louise gaat nog even een tukkie doen. Ik ga me even opmaken en nog even mijn verhaal een stuk verder schrijven. Om half 7 op pad om te gaan eten. Heerlijk J. Lekker een stokbroodje met kruidenboter vooraf en gyros met frietjes als hoofdgerecht. Lekker twee glaasjes rode wijn en om 10 uur rozig en wel naar het hotel terug gelopen. Lekker naar bed!
Zondagmorgen op tijd wakker, want er moet natuurlijk nog gefietst worden. De mannen gaan voor een rondje van 3 uur. Hans en Louise gaan samen een mooi rondje fietsen, Peter gaat lekker zwemmen en Lies en ik gaan in ieder geval de Cauberg op. Het is prachtig zonnig weer, dat is wel lekker! Maar het heeft ook gevroren vannacht dus het is ook echt koud. Maar eerst even ontbijten en daarna alles bij elkaar pakken om op pad te gaan. Een kus van John, want die vertrekken al. Hans en Louise vertrekken daarna en dan gaan Lies en ik op pad. Het zonnetje verwarmt ons heerlijk en we zijn al heel snel bij de Cauberg. Terug schakelen en op een klein verzet lekker rustig naar boven fietsen. Lies heeft hem al vaker gefietst, ik nog nooit J. Maar het gaat goed, hartslag van Liesbeth is ook onder controle en eigenlijk voor we het weten staan we boven. Nou dat ging lekker J. We fietsen rustig door en komen op de weg waar we gisteren ook langs zijn gereden. We gaan de Sibbegrubbe afdalen. En dat is KOUD!!!! We zitten te bibberen op de fiets. Er is één voordeel, het is hartstikke rustig J. (welke idioot gaat er nu zo vroeg fietsen, terwijl het buiten pas een paar graden boven nul is! Nou wij dus!) Beneden aan de voet van de Sibbegrubbe staan we even stil om een beetje door te warmen. Ik vraag Lies wat ze wil en ze wil eigenlijk wel graag nog een keertje omhoog rijden. Nou zo gezegd zo gedaan dus. We schakelen naar een klein verzetje en gaan koetel de koet, heel rustig naar boven. We kunnen nog praten, dus het gaat helemaal goed en zo worden we ook weer lekker warm. Het is wel een langere klim dan de Cauberg en er zit ook nog een kuil in de weg. Zo zijn we weer boven. We rijden een stukje door en klimmen nog wat verder totdat we boven op het plateau aangekomen zijn. Wat een prachtig uitzicht hebben we en het is op het ogenblik hondenuitlaattijd, want er lopen allemaal mensen met honden. We gaan linksaf en komen bij de weg waar we gisterochtend naar boven zijn geklommen. Dus weer een afdaling en nu hebben we het natuurlijk helemaal koud. We fietsen door Valkenburg heen en rijden naar Chateau St Gerlach, maar helaas gaat de bistro pas om 11 uur open, drie kwartier te vroeg dus. Fiets omkeren en terug naar Valkenburg, naar de brasserie waar we vrijdag gezeten hebben, maar helaas, die gaat ook pas om 11 uur open. We rijden weer verder en rijden bijna tegen een lunchroom aan. Er staan een heleboel fietsen buiten, dus dat moet goed gaan. En ja hoor, een banketbakker, waar je ook wat kunt drinken. Taarten te kust en te keur, daar moet je wel trek van krijgen J. Lekker aan de thee en Lies aan de latte, ik een appelkruimelpunt en Lies rijstevlaai met slagroom. Genieten dus en we worden een klein beetje warmer. Maar helemaal warm lukt niet meer. Er vertrekt een hele groep fietsers en wij genieten nog even van ons warme drankje. Er komen 3 mannen binnen en ze zien dat wij het zo koud hebben. Zij hebben vanmorgen ook gefietst, maar hadden onderschat hoe koud het nog was. Wij niet, maar hebben het evengoed koud. De oudere man vraagt wat we vandaag gereden hebben en we zeggen dat we de Cauberg en de Sibbegrubbe beklommen hebben. Op zijn vraag of we de Cauberg in één keer gehaald hebben antwoorden we met een eenstemmig Ja. Kennelijk is dat een prestatie, want de man is danig onder de indruk. Maar wil natuurlijk ook even weten wat we gisteren dan gefietst hebben. Ik vertel dat we 23 km op de teller gezet hebben en hij vraagt of we daarvoor naar Valkenburg gekomen zijn. Ik leg hem uit dat dat een reden heeft en dat we voor Alpe d’HuZes rijden. En tussen neus en lippen door vertel ik dat Liesbeth vorig jaar 6x op één dag de Alpe beklommen heeft. De jonge mannen vallen bijna van hun stoel en de oudere man besluit maar bij zijn zoons te gaan zitten. Lies en ik lachen. Ja 23km is nu gewoon een geweldige prestatie, net zoals de kilometers die we vandaag gefietst hebben. Onze thee en Latte zijn op, we gaan lekker naar het hotel. Lies in bad, ik onder de douche. Nog even laten opwarmen door het zonnetje en we zijn er al. We zien dat Louise en Hans al terug zijn van hun ritje. Ik ga lekker snel onder de douche. HEERLIJK!!!. Even alle spullen alvast in de koffers en tassen, zodat we zo weg kunnen als John klaar is met douchen. Ik krijg om half 12 een pingetje, dat ze in Wittem zijn opgestoken. Ik sms dat we de Cauberg en Sibbegrubbe met gemak hebben gedaan en John is trots. Weer heerlijk J. Ondertussen arriveren er steeds meer fietsers bij het hotel, ze douchen, kleden zich om, even afrekenen en dan op pad, weer naar huis. Wat gaat zo’n weekend toch snel voorbij. Liesbeth, Louise, Hans en Peter gaan via Hasselt ook weer naar huis. Eerst Louise weg brengen en dan naar huis. Het duurt niet lang of de rest van de fietsers arriveert ook. Lekker John is ook weer terug. Allemaal onder de douche en ik reken ondertussen even af met mevrouw Spronck. Ik bedank haar weer voor haar gastvrijheid en als John klaar is doen we alles in de auto. Alle andere fietsers zijn ook klaar en we gaan met z’n allen weg. Wellicht tot volgend jaar J. In de auto volgen we de Ronde van Vlaanderen, Tom Boonen wint. Knap hoor! Zodra we weer thuis zijn, snel alle koffers leeg maken en alle vieze spullen in de was. De eerste lading alvast in de machine. Kan niet snel genoeg klaar zijn J. We bestellen even wat pizza en gaan moe maar voldaan lekker op de bank zitten. Lekker hoor zo’n weekend, maar ik merk wel dat ik heerlijk rozig ben en mijn ogen bijna dicht vallen. Vanavond maar lekker op tijd naar bed. Morgen een loopje inhalen en weer een nieuwe week.
