Een lekker druk weekje gehad. De week wel heel rustig begonnen. Zondag een beetje last van buikkrampen en dus heel rustig aan gedaan, net als maandag. Mijn lijf weer even op orde laten komen.
Dinsdag gewerkt en het was lekker weer. Ik ben dus even naar de accountant gelopen om mappen weg te brengen. Halverwege de straat twijfelde ik wel of ik zou lopen of toch maar op de fiets, maar ik ben toch maar doorgelopen. Goed voor de doorbloeding van mijn benen, op lage hartslag rustig lopen. Het was eigenlijk best wel warm en ik had me, natuurlijk, weer te warm aangekleed. Dus met het zweet op mijn rug weer naar huis gelopen. Sjaal in mijn tas, want die was echt niet meer nodig. Thuis meteen even alle natte kleren uit en schone kleren aan. Thuis gewerkt en nog even wat werk opgehaald. Toen ik de stad in liep, miezerde het, hè getver. Maar ja toch gewoon doorgelopen en nog even bij Deen wat boodschappen opgehaald. Kwark, yoghurt, groente en fruit. Zo kunnen we er weer een paar dagen tegenaan. Thuis dus nog eventjes aan het werk en daarna naar de sportschool. John moest 75 minuten fietsen en voor mij stond er een training op de hardloopband op het programma. Ik had in mijn hoofd om 30 minuten op 10% helling te lopen en te kijken hoe dat ging. Eerst even rustig in lopen. Het was heel rustig op de sportschool, je kunt echt merken dat het vakantie is. Maar langzaam komen er toch meer sporters binnen. Ook naast mij staan nu lopers op de band. Het is altijd leuk om te zien dat mensen kijken wat je aan het lopen bent en dat je ze dan 2x ziet kijken als je een hellingspercentage van 10% er op hebt staan. Leuk! Het gaat wonderwel hartstikke lekker. Dus na 10 minuten gelopen te hebben, op 10% en 7 k/u naar boven lopen. Best zwaar, maar ja wat is zwaar. Volgens Armand, de Alpe d’HuZesrunner, moet je gewoon denken dat je vlak loopt en niet op een percentage. Nou dat probeer ik wel, maar dat vind ik toch altijd heel erg moeilijk. Wat mij er wel altijd doorheen sleept is denken aan alle mensen die kanker hebben en nog in behandeling zijn of nog moeten. Die hebben veel meer te lijden, dan ik, die lopend op de loopband sta. Ik kan ervoor kiezen en zij hebben geen keuze. Het lopen gaat zo goed, dat ik steeds 5 minuutjes bij mijn looptijd op probeer te tellen en dat lukt. Na 50 minuten besluit ik dat het genoeg is om op 10% te lopen en ga ik terug naar 8%, nou ik kan je vertellen, dat het dan ook lijkt alsof je naar beneden loopt, wat een verschil, heerlijk. Nog 10 minuutjes op 8% en dan heerlijk uitlopen. Een kwartiertje zonder hellingspercentage, jeetje wat is dat lekker J. Na 75 minuten ben ik klaar, ruim 600 hoogtemeters gemaakt, op de Alpe zijn het er 800, dus ik ben er bijna! Volgende week weer. Ik wacht even op John en we gaan lekker naar huis. Nog even wat kwark en een theetje en dan heerlijk naar bed, slapen.
Woensdagmorgen weer op tijd wakker. ’s Middags kwam Coby nog even op visite, dus ’s morgens nog even thuis werken. Wat btw aangiften doen en wat administraties. Coby kwam langs en had weer prachtige tulpen mee, oranje, wat staan die toch prachtig in de vaas. Na een bakkie en wat gekletst te hebben, ging ze weer naar huis en ik aan het werk. Oh ja en ik had John beloofd een appeltaart te bakken, daar is hij zo vreselijk gek op J. Na eerst eten voor ’s avonds gemaakt te hebben, de appeltaart. Nou die stond net aan op tijd in de oven, want we zouden twee spinninglessen doen en moesten dus om half 7 weg zijn. Gered, taart in de oven laten staan en hopelijk is hij klaar als we thuis komen. De eerste les van Karen zat stampvol. Een heleboel extra fietsen er bij en ik heb nog nooit zoveel mensen in een les gezien. Het was een heerlijke les en toen hij afgelopen was even twee kaartjes gehaald voor de volgende, voor John en mij. René kon helaas niet, nou hij heeft wat gemist J. De tweede les was ook een heerlijk lesje, maar een stuk rustiger. In plaats van 45 man, zat er maar de helft. Om kwart voor 9, moe maar voldaan van de fiets af. Even nog alles schoonmaken en daarna lekker naar huis. Nog even een theetje drinken, wat kwark eten en daarna heerlijk naar bed.
Donderdagmorgen ging weer op tijd de wekker, natuurlijk J. Ik zou gaan werken, maar gisteravond bij thuiskomst, toen ik de was in de wasmachine deed, stonk het daar vreselijk naar verrot water. (hoe kan water verrot ruiken, nou dat kan, weet ik uit ervaring) De ketel lekte, dus John heeft er even twee emmers onder gezet en ik heb donderdagmorgen meteen even de installateur gebeld. Toen we nog op de Bobeldijk woonden en de ketel een onderhoudsbeurt had gehad, was er in de week er na altijd wat mee aan de hand. Nu had de ketel twee weken terug een onderhoudsbeurt gehad, hmmm. Het meisje op kantoor zou het even doorgeven en ik ben dus thuis gebleven. Om kwart over 10 werd er aangebeld, de installateur. Ik heb meteen even de kast leeggemaakt zodat de monteur er goed bij kon en hij maakte de ketel open en je zag meteen waar het lekte. Bij een hele grote moer stroomde het water naar beneden. Werk aan de winkel, dus. Even een bakkie koffie gemaakt, voor de monteur en binnen een half uur was de klus geklaard. Ketel weer bijgevuld, radiatoren ontlucht en de monteur weer naar een volgend adres. Zo dat is ook weer gelukt. Even alles weer terug zetten, wasmachine leeghalen en alles in de droger. Pfff, wat een was heb je als je met z’n tweetjes iedere dag sport. John en ik hadden het er gisteren nog over, hoeveel was je dan wel moet hebben als je vijf kinderen hebt J. Dat is echt een heleboel was, als je nagaat dat ik iedere dag al een was draai. Vooral met zo vaak sporten. ’s Avonds naar de sportschool om mijn interval te doen. Ging weer erg goed, lekker hoor! John was gewoon aan het trainen. René kon niet, die had de griep te pakken. En baalde daar stevig van. Ach, er komen nog genoeg trainingsdagen J. Ik was toch wel weer blij dat de intervaltraining afgelopen was, moe maar voldaan. Ik ben even naar boven gelopen om te kijken of John al klaar was en zag dat hij net naar beneden stond te kijken of ik al klaar was. Boven was het ook heel erg rustig. Met z’n tweetjes weer naar beneden gelopen en in de auto lekker naar huis. Nog even wat pasta klaar gemaakt en daarna nog een theetje. Ik kon goed voelen dat mijn lijf weer wat gedaan had en dus op tijd naar bed. Lekker op tijd slapen.
Vrijdagmorgen ging John er, natuurlijk, weer vroeg uit. Ik ben heerlijk nog even blijven liggen. Vandaag helemaal niets, het weekend is begonnen. Het is vreselijk mistig buiten, dus een hele kleine wereld. Maar van dat hele rustige weer. Ik werd vanmorgen al wakker van het gefluit van de vogeltjes buiten. Wat een heerlijk lentegeluid. Lekker thuis wat gerommeld en natuurlijk weer een was gedraaid. Even mijn mails bekijken en alvast een stuk schrijven over de afgelopen week. Om te proberen nog meer geld voor Alpe d’HuZes binnen te slepen J. Om 2 uur naar Désirée voor massage van mijn benen. Ik kon goed voelen dat ik donderdagavond gelopen had, want ze zaten echt nog vol met melkzuur. Désirée kon dus lekker aan het werk. Pfff, af en toe moet ik dan ademen en loslaten om mijn benen te ontspannen en niet mijn spieren aan te spannen om de pijn te ontwijken. Désirée moest er helemaal om lachen, want van het ene op het andere moment, voelde ze mij ontspannen. Nog een paar keer goed concentreren, want het was echt niet fijn J. Maar ja alles voor het herstel! Daarna lekker naar huis, nog even wat boodschappen halen bij Deen, veel kwark, yoghurt, rauwkost, bananen en brood. Gezonde kost weer J. Daarna lekker naar huis lopen, benen even wassen en wat Fit Balsem er op smeren voor een sneller herstel, wat zal John weer blij zijn als hij thuiskomt. Hij vindt het zo vreselijk ruiken! Nog even mijn vriendin gesproken, waar we zaterdag naar toe gaan. Ze gaat zelf koken, leuk! We spreken tussen 5 en 6 uur af. Gezellig, kunnen we weer bijkletsen. Zodra John thuis komt eten we even gezellig samen. Hij gaat daarna even met een vriend naar Kolkman om te kijken naar een racefiets en bij Kolkman hebben ze er genoeg staan. Ik ga lekker nog even naar het schaatsen in Heerenveen kijken. Het is niet op tv, maar wel via livestream, dus de computer op een tafeltje voor de bank. Lekker kijken. John is op tijd weer thuis en we kijken samen nog even naar The Voice Kids en daarna heerlijk slapen.
Zaterdagmorgen zijn we weer op tijd wakker. John gaat fietsen met de triatlon, bij mij staat er een lange duurloop op het programma. John is om kwart voor 9 weg, 3 uurtjes fietsen. Ik ga even de vuilniszakken weggooien en voel dat mijn benen nog heel zwaar aanvoelen. Dus geen loopje voor mij. Morgen! Eerst mijn benen even insmeren met Fit Balsem en daarna een theetje maken en een broodje, kipfilet met mosterd, rauwkost en zongedroogde tomaatjes. Heerlijk! Even kijken wat voor mails er allemaal zijn en dan nog even rustig op de bank mijn benen rust geven en wachten tot John weer thuis komt. We moeten nog even langs de garage, want gisteren had hij een lekke band en die heeft hij meteen laten maken, maar hij was er zo slecht aan toe, dat hij maar meteen zijn zomerbanden er op laat zetten. En nog even iets leuks kopen voor onze gastvrouw van vanavond J. We lopen samen even de stad in en bij Blooms halen we een leuk kado. Daarna nog even bij Tillemans naar binnen om gedag te zeggen en dan naar huis. Lekker nog even een theetje drinken en daarna lekker onder de douche en klaar maken om op visite te gaan. Margreet en Harold hebben gekookt en het ruikt al heerlijk. Eerst allemaal lekkere hapjes met een heerlijk glas bubbels en daarna een zalige stoofschotel, met stoofpeertjes, rode kool, aardappelpuree en pasta. Wat een verwennerij! Nog een stuk appeltaart met ijs toe en dat is de kers op de taart, wat een gezellige, geslaagde avond J. Heerlijk. Rond een uur of tien rijden we naar huis. Nog even tv kijken en dan heerlijk slapen.
Zondagmorgen zijn we, alweer, op tijd wakker. John gaat er alvast uit en brengt me een theetje op bed. Heerlijk, kan ik lekker even rustig wakker worden. John gaat op pad, hij wil nog even zo’n 3 uurtjes fietsen. Ik blijf nog lekker even liggen en geniet van mijn theetje op bed. Om 9 uur er toch uit en omkleden. Er staat een duurloop van 2 uur op het programma. Ik heb even gekeken of een rondje via Wijdenes een optie is en besluit dat tijdens mijn loopje te beslissen. Eerst maar eens even kijken hoe het gaat. Mijn oude schoenen gooi ik weg, die hebben hun werk gedaan. De houder voor mijn footpod even op mijn nieuwe schoenen. Ik heb gelukkig al weer twee paar klaar staan en ik heb in het “buitenpaar” witte veters gedaan, zo kan ik de twee paar uit elkaar houden J. Even buiten op het terras gaan staan om te voelen hoe koud het is, het lijkt al een stuk minder mistig, maar voelt nog wel koud aan. Dus toch 2 jasjes en een lange broek, met daarover, natuurlijk een hardlooprokje. Ik kijk wel uit naar de tijd dat ik gewoon in een rokje op pad kan hoor, maar daar is het nu echt nog te koud voor. Zo ik ben weg. Water en telefoon mee. Zodra ik het huis uit ben, merk ik dat het een stuk mistiger is dan ik gedacht had, jeetje wat een klein wereldje. Ik kom ook bijna geen mensen tegen, ik alleen op de dijk J. Het loopt lekker en bij Schellinkhout is het in de bocht bij het Vogelreservaat nog steeds vies. Maar je kunt ook zien dat er hier weer druk aan de dijk gewerkt wordt. De laatste werkzaamheden voordat de dijk weer opengesteld wordt. Het is nog steeds een hele kleine wereld en het is lastig om me te oriënteren op waar ik precies ben. Ik loop langs de Camping de Appelhoek en door naar Wijdenes. Nog een leuke verrassing voordat ik daar ben, want daar hebben ze gewoon nog geen asfalt gelegd. Dus door de harde modder. Gelukkig zijn mijn nieuwe schoenen al vies geworden, want het stuk bij Schellinkhout is een stuk smeriger. De weg gaat een stuk naar beneden en ja hoor, links zie ik een bordje Wijdenes. Ik had in mijn hoofd dat er een kerkje op de hoek stond, maar dat zal wel een dorp verderop zijn. Ik ben hier wel eens met de fiets langs gekomen, maar dat is al weer een jaartje geleden J. Dus linksaf het dorp in. Jeetje wat een rust, hier kom ik echt helemaal niemand tegen. Ik draaf rustig verder, het gaat nog steeds goed, maar ik heb geen idee waar ik ongeveer ben en hoe ver het nog is. Bij het café staat er een bord, hier moet ik links aanhouden. Lekker in het dorp en het duurt niet lang of ik loop het dorp uit. Weer nieuwe borden en ik zie dat ik linksaf moet, nog 8 kilometers naar Hoorn. Laat ik nou gedacht hebben dat ik gewoon rechtdoor moest, maar die weg gaat naar Hem en Venhuizen, dus ik ga toch maar linksaf, aangezien ik natuurlijk totaal geen richtinggevoel heb. Ik loop nu buiten het dorp, langs de weg en er lijkt geen eind aan te komen. Pfff, ik moet er even niet aan denken dat ik op 7 juni 3 x ongeveer 2,5 uur ga lopen. Ik vind dit al een hele verzoeking. Maar ja, zoals jullie weten, alles voor het goede doel J. Ik loop langs een huis in aanbouw, jeetje wat een prachtig huis. Een wit notarishuis, helemaal onderkeldert, wat een plaatje. De tuinarchitect heeft ook al een bord hangen en het ziet er nu al prachtig uit, maar of het nu tussen alle oude stolpen past? Nog even verderop zie ik dat ik bij nummer 12 loop, dus hoop ik dat het afloopt en daar het kruispunt bij de Wok is. Dan kan ik linksaf gaan richting Hoorn. En ja hoor, het loopt af, maar er zijn toch nog wel meer huizen dan de 4 die ik verwachtte J. Maar ik ben er bijna en eindelijk zie ik in de verte een bord dat er een voorrangsweg genaderd wordt. De provinciale weg. Op de hoek bij de Wok sla ik linksaf, even een stukje afsteken over het parkeerterrein, dat scheelt weer 5 meter! En over het fietspad naar huis. Op naar Schellinkhout en dan ben ik bijna thuis. Ik heb al meer dan 18 kilometer gelopen, terwijl op Afstand Meten.nl stond dat het hele rondje 18,5 kilometer zou zijn. Niet dus, iets verder. Nou ja, ik loop nu toch, dus gewoon doorlopen. Ik zie in de verte een oranje licht knipperen op een groot bord, ik nader het verkeerslicht bij Schellinkhout. Nu ben ik er echt bijna. Nog een kippeneindje dus. Heerlijk, ik verheug me nu al op het thuiskomen J. Even langs Hoorn 80, langs Klene en via een kleine Alpe, de dijk weer op. Hier is het een stuk drukker, zoveel mensen heb ik vandaag nog niet gezien! Heel rustig loop ik het laatste stuk uit en de laatste 500 meter wandel ik even uit. Oh, dat voel je altijd zo lekker in je knieën J. Thuisgekomen, meteen even omkleden, want ik ga nog even bij mijn ouders langs voor een bakkie thee. Ik moet een beetje opschieten, want pa en ma gaan met Anna naar de voorstelling Jip en Janneke in de schouwburg. Dus even snel omgekleed, mijn benen nog even insmeren met FIT Balsem, om te herstellen, gezicht even wassen en op de fiets. Oh, dat is lekker, even uitfietsen. Rustig aan dus en voor ik het weet sta ik al weer voor mijn ouders huis. Ik zie net Diandra en Anna naar binnen gaan, ik bons nog op de ramen, maar ze horen me niet. Ik zie ze in de lift stappen. Snel even de sleutel pakken en naar boven lopen. Diandra en Anna zijn net bij de deur. Anna hoort me en komt op me af rennen, wat een schatje hè. Iedereen even gedag zeggen en lekker aan de thee. Diandra heeft een schaal met cupcakes meegenomen en Anna gaat ze versieren. Nou daar lust ik er wel eentje van, die verdampt meteen na mijn training van vanmorgen J. Om een uur of 1 moeten ze weer op pad en ik loop even met Diandra mee. We lopen kletsend tot de kruising bij het Sportcentrum en daar stap ik op mijn fiets om naar huis te gaan. Thuis zie ik in de berging dat John er al is, want zijn fiets hangt aan de muur. Ik loop naar boven en ben weer thuis. Lekker hoor. John maakt een theetje voor me, ik maak een broodje rauwkost, mosterd/mayo, gedroogde tomaatjes en kipfilets. Heerlijk. Een welverdiende boterham! Even naar sport op tv kijken en mijn mails even kijken. Heerlijk wielrennen op tv, de start van Parijs-Nice. Leuk, het voorjaar is weer echt begonnen. John vertelde dat hij nog een lekke band gehad heeft tijdens zijn toertje met Bernard. Balen, want dan zit je altijd zo vreselijk onder de modder, smeer en troep. Maar ja, dat hoort ook bij het wielrennen. Dat is dan weer het voordeel van het hardlopen, kun je geen lekke band bij krijgen J. Ik breng de middag heerlijk op de bank door en doe verder helemaal niets meer, ja lekker genieten!!! Ik wens iedereen een hele fijne nieuwe week…Liefs, Heidi
