Nog even werken en weekend!

Vrijdagmorgen om 6 uur de wekker, ik ben nog niet echt wakker, maar wel even plassen en weer terug in bed. John blijft ook nog even liggen, nog 40 minuutjes er bij. Heerlijk. Ik ga er wel weer op tijd uit, want tussen 9 en 11 komt Albert de boodschappen brengen en Harry komt zijn mappen brengen voor de btw. Even een sms’je naar Lies sturen om te vragen hoe zij de nacht is doorgekomen. Het is niet meegevallen. Haar buurvrouw was ziek, dus zij heeft heel onrustig geslapen. Vervelend. Nog steeds een pijnlijke rug, maar het hoofd is nog erger. Ik maak even wat kaarten klaar om te versturen. Voor Liesbeth en voor haar thuisfront. Ik moet voor Margreet nog even wat bonnen in de administratie zetten en dan is dat ook klaar. Even contact maken met de belastingdienst en hier alles invullen. Klaar is kees. Harry komt ondertussen ook zijn spullen brengen. Hij heeft weinig tijd en gaat ook meteen weer weg. Rond 11 uur is Albert er. De boodschappen ook weer binnen. Dat is lekker. Alles even uitpakken en in de kastjes en koelkast doen. Moet altijd weer een beetje ruimte maken, maar het lukt altijd. Ik heb bij de bestelling ook nog 6 blikjes bier gekregen, wat moeten we daar nu weer mee. We drinken nooit bier en ik heb al een boel weggegooid, allemaal over datum. Zonde hoor. Nou ja, ik laat het maar even staan. Even de administratie van Harry bijwerken en ook de aangifte naar de belastingdienst doen. Zo ook weer klaar. Meteen even de kopie naar Harry opsturen, dan weet hij meteen wat hij moet betalen en heeft hij ook de kenmerken bij de hand. Daarna een was in de wasmachine stoppen. Alle vieze sportkleren weer schoonwassen. Ik maak nog even een broodje voor mezelf en een kop thee. Ondertussen kijk ik even de opgenomen series en zijn alle dingen die ik moest doen gedaan. Was nog even in de droger en de witte was in de machine. Vaatwasser leeghalen en de spullen opruimen. Alles weer netjes en klaar. Ondertussen is het half 3, zit ik nog te wachten op het pakketje van de TNT Express, die zijn nog niet geweest. Wel waardeloos, dat je bij hen geen afspraak kan maken hoe laat ze komen. Gewoon thuis zijn van 9 tot 5 lekker klantvriendelijk, niet dus. Nou ja, ik ben nu toch thuis, dus ik wacht wel. Maar om 5 uur nog steeds niks. Ik bel TNT en kijk tegelijkertijd op de computer. Blijkt dat ze het pakket gewoon terug gestuurd hebben naar de leverancier, op dezelfde dag dat ik met ze gebeld heb. En niet eens even een telefoontje dat ze dat gedaan hebben. Nou dat is lekker dan. Excuses van TNT, maar ja daar koop ik natuurlijk helemaal niks voor. Meteen even een mailtje naar Piustyle, hoe we dit nu gaan oplossen. Crediteren zou ik zeggen. Maar ik hoor het wel. Nou dat was dan wel weer zonde van de tijd. Niks aan te doen. ’s Avonds lekker pasta gegeten en niet gesport, geen zin. John voelt zich ook niet helemaal lekker, dus we blijven heerlijk thuis. Saf zat mooi aan op het terras bij de Bontekoe, dus die ging daar een hapje eten. Gaan we met z’n drietjes maandagavond nog even wat eten. John brengt nog even het oud papier naar beneden, is dat ook maar weer weg. Komen ze zaterdagmorgen ophalen. Na de pasta lekker nog eventjes zitten en dan lekker naar bed. Morgen naar Liesbeth. We gaan eerst even langs Otten om gebakjes en pistoletjes te halen, daar heeft ze zin in. Nemen we graag voor haar mee. Rond 11 uur lekker slapen.

Zaterdagmorgen op tijd wakker. Ik maak even een theetje, koffie en een sapje en weer even terug in bed. Lekker hoor zo wakker worden. Eigenlijk zou de zwemloop van de triatlon zijn vandaag en zouden wij helpen, maar door te weinig deelnemers is het afgelast. Kunnen we dus lekker rustig aan doen. Lekker even douchen en aankleden. Daarna in de auto en op naar Otten. Is het nog heel erg rustig. Wat kadetjes, krentenbollen, fijn volkoren, wit casino, 4 pistoletjes en 4 gebakjes. Oh ja en natuurlijk ook nog een zakje eierkoeken. We rijden door naar Amsterdam en zijn mooi op tijd bij het VU. Voordat we naar boven gaan moet ik eerst even plassen en John daarna. We lopen naar boven via de trap en komen op de afdeling van Lies. Ze ligt nog plat. Veel last van hoofdpijn, daar had ze de vorige keren ook al zoveel last van. Behelpen hoor. De arts komt ook nog even bij haar langs om te vragen hoe het gaat. Lies vraagt meteen of ze al in de molen zit om een stamceldonor te vinden en dat zit ze inderdaad. De arts belooft later nog even terug te komen. We kletsen wat en ik zet de gebakjes even in de koelkast. Sticker er op met Lies haar naam en kamernummer. Anders eten de andere patiënten het op, of gooit de verpleging het weg. Op een gegeven moment komt Lisse binnen stappen, Bernard heeft haar opgehaald in Zeist, van Atletiekkamp. Helemaal uitgewoond, vreselijk moe en hongerig, dus daar gaan twee eierkoeken in. Om 1 uur gaan we weer weg. Kan Liesbeth lekker slapen en wij nog even wat dingen doen. Bernard een dikke kus en John spreekt af om van de week even een stuk met hem te gaan fietsen. We rijden lekker naar huis in ons tijdelijke karretje. Lekker even een broodje eten en een theetje, daarna gaat John naar de sportschool. Ik doe nog lekker even niks. Even lekker liggen en genieten van niks. John is rond 4 uur weer thuis. Daarna nog lekker wat eten en rond 6 ga ik me optutten. John en José zijn er rond kwart voor 7. Ik doe lekker een rok aan, blauw t-shirt en mijn nieuwe vestje. Gezellig. Om half 7 gaat de bel en zijn ze er. Gezellig. Ik krijg een leuke vaas met bloemen voor buiten op tafel. We lopen met z’n viertjes naar de Hoornse Kogge. John en José kennen het nog van de tijd dat het een Joegoslaaf was, heel veel jaren geleden. Jadranka. Leuk hè. Josée is er en we gaan met z’n viertjes aan tafel zitten en bestellen wat te drinken, lekker Cava. We zitten net of Mike belt. Hij is net thuis gekomen en vraagt waar John en José zijn. Nou wij zitten natuurlijk mooi aan met z’n viertjes. Mike komt dus onze kant op. Moeten we wel van tafel wisselen, want hier kunnen we niet met z’n vijven zitten. We gaan weer zitten en krijgen een heerlijk glas Cava. Het duurt niet lang of Mike komt binnen. Hij ook een glas en we kletsen over van alles en nog wat. De kaart bekijken, eigenlijk weet ik al wat ik wil eten. Lekker kalfstartaar met makreel voor en Angus beef als hoofdgerecht. Het is echt weer heerlijk. Een genot om te eten. Heerlijk glas rode wijn er bij. Heerlijk. We nemen geen toetje toe, wel lekker een kopje thee, Tisane de Berger, heerlijk. Lies nog even een sms’je sturen om haar een goede nacht te wensen, hopelijk slaapt ze net zo heerlijk als afgelopen nacht. Is toch vreselijk dat je ’s nachts niet kunt slapen omdat je buurvrouw zo spookt. Ben je gebroken de volgende dag. Rond 11 uur lopen we weer naar huis. Mike gaat met z’n eigen auto en wij lopen naar huis. Afscheid nemen van John en José. Lekker naar huis. Tandenpoetsen, gezicht poetsen, alles weer schoon. Op bed nog even wat tv kijken en daarna lekker slapen.

Zondagmorgen om half 7 wakker, ik doe het raam dicht, want de eerste auto’s voor het zwemevent hoor ik al aankomen. Even plassen, slok water en weer naar bed. Om half 9 worden we weer wakker. Dat is nog eens heerlijk slapen! Ik doe het raam weer open en John kookt water voor thee en neemt, koffie, broodje en sapjes mee. John gaat er meteen uit, ik blijf nog even liggen. John gaat een fietstochtje maken. Ik ga een stukje hardlopen. Sapje opdrinken en heel rustig mijn theetje. Op Film 1 is een grappig filmpje met Hilary Duff en op de andere zender is Schrek. Ik kijk beide afwisselend en drink mijn theetje op. Om kwart voor tien er uit. Hardloopkleding aan. Maar een gewoon shirt aan doen, want het lijkt niet zo heel lekker buiten. Ik ga op pad. De lucht is nog steeds dreigend, net of het ieder moment kan gaan hozen, maar tot nu toe is het droog. Ik ga een heel rustig loopje doen, probeer mijn hartslag onder de 140 te houden en dat gaat goed. Ik moet er alleen wel heel erg bij na blijven denken, want zodra ik met mijn gedachten afdwaal, kom ik in mijn comfortzone terecht en zit ik ook meteen in een hartfrequentie die boven de 140 ligt, daar loop ik nu eenmaal het lekkerst in . Dus ik moet op blijven letten. Het is heel rustig. Bijna geen auto’s, fietsers of hardlopers. Ik loop het fietspad op en het gaat lekker. Ik word ingehaald door een andere hardloper en ik loop ongemerkt weer harder. Dus weer terug naar onder de 140, heel rustig aan. Aan het einde van het fietspad draai ik om en weer terug op weg naar huis. Wanneer ik bij de wielerbaan ben begint het heel zachtjes te miezeren. Ik loop rustig door en het gaat nog steeds goed. Loop lekker en het voelt goed. Even het voetpad op bij de sportschool om daarna weer over te steken naar de linkerkant van de weg. Ik zeg even twee mannen gedag en verderop kom ik twee mensen van de sportschool tegen. Ik loop weer verder en het asfalt krijgt zo’n geurtje van een regenbui op warm asfalt. Heeft altijd een hele speciale geur, doet me denken aan een warme zomer. Het wordt tijd dat de gemeente weer gaat maaien, want het gras staat echt hoog, ik kom er nog maar net boven uit. Het ruikt helemaal kruidig en bloemig, wel een lekker geurtje. Ik loop de hoek om langs de toekomstige Lidl en weer richting huis. Benen voelen nog goed, maar ik moet wel geconcentreerd blijven om te blijven lopen in mijn lage hartslag. Ik ben er al weer bijna. Even naar de overkant, het fietspad op en zo richting de Poort. Ik zie een oudere dame fietsen en die komt niet tegen de berg op. Steppend gaat ze richting de Poort en daarna gaat ze toch maar fietsen. Ik loop rustig verder en steek het zebrapad over. Hierna wandel ik rustig even uit. Bij ons pand loop ik toch maar even naar de rand van het IJsselmeer, even kijken bij de zwemmers die meedoen aan de open water kampioenschappen. Er zwemt een hele groep jongens bij elkaar en dat is altijd een prachtig gezicht om te zien. Maar ik krijg het een beetje koud en besluit naar huis te lopen. Daar gekomen lekker even omkleden en een broodje met kipfilet eten. Theetje er bij, wie doet me wat. Even de gegevens van mijn Polar in de computer inlezen en daarna even wat series kijken. John is rond 12 uur thuis, toch mooi 3 uurtjes op de fiets gezeten. Hij ook even een broodje en lekker zitten. Pa en ma komen om 1 uur, we drinken met z’n allen even een bakkie en kijken naar het zwemmen, de laatste onderdelen van het WK. Als we genoeg gedronken hebben lopen we naar beneden en bij de deur zie ik Anna en Diandra er aan komen. Zij moeten nog even plassen, dus we zeggen elkaar gedag en John gaat met ze naar boven. Ik loop met pa en ma door naar de wedstrijden. We gaan even langs de kant staan kijken. Er liggen nog geen zwemmers in het water, we zitten net tussen twee wedstrijden in, maar het duurt niet lang of er gaat een groep prestatiezwemmers van start. Diandra, Anna en John komen er ook al snel aanlopen. Anna wil natuurlijk graag en ijsje, want Mario de IJscoman staat er met z’n karretje. Diandra en mamma ook een ijsje. John, pappa en ik niet. We kijken even naar de zwemmers, het is heerlijk weer. Niet koud en er staat ook heel weinig wind. Dat kun je ook wel goed zien aan de zeilbootjes die in het water liggen, want die komen geen meter vooruit. Het is niet zo druk als voorgaande jaren, maar er is toch ruim voldoende animo. Er zijn een boel wedstrijden tegelijk aan de gang, dus er is genoeg te kijken. Ik loop met Anna even naar boven op de heuvel en vraag of ze niet van de glijbaan wil, maar nee hoor. Pappa en mamma gaan na een tijdje weer op pad, op de fiets naar huis terug. Niet heel lang daarna gaan wij ook naar huis. Diandra en Anna mee, want Anna wil nog graag een bakkie bij ons doen. Met Anna dus nog even spelen, mini-steck en rond half 4 gaan ook zij naar huis. Ik vraag John wat hij straks wil eten, ik kan pasta maken met pesto of bolognese. Maar hij gaat naar de fritesboer. Frietjes, met een bamischijf. Heerlijk. Hij is al heel snel weer terug, het is natuurlijk nog hartstikke vroeg. Hij heeft ook nog een kroket meegenomen voor op een kadetje. Lekker hoor, een dagje snacken, dat gebeurt niet zo vaak. Ondertussen is het 6 uur geworden en zit ik heerlijk op de bank. Alvast water gekookt voor een theetje. Lekker hoor. De komende twee dagen vrij gepland, het wordt mooi weer, dus ik ga lopen en fietsen. Kreeg net een sms’je van Louise of ik zin had om met haar te fietsen, dinsdag heb ik tijd, dus graag. Ga ik donderdag naar Etienne. Ik zou dinsdag gaan, maar nu het blijkt dat het maar twee dagen mooi weer wordt, ga ik donderdag. Even genieten van de twee mooie dagen. Woensdag met Coby naar de sauna. Verwachten ze toch ook al regen. Niet leuk, maar gelukkig niets aan te doen, we zullen wel zien. Vanavond even rustig tv kijken op de bank en verder niks. Een heerlijk einde van een lekker weekend. Morgen weer een nieuwe week. Lekker hoor! Heel veel liefs, Heidi

Veel werken...

Dinsdag om 6 uur wakker. Ik blijf nog heerlijk even liggen. Ik ga vandaag het jaarwerk van Etienne uitdraaien, thuis. Als ik dat bij Etienne doe kan ik niet in het systeem werken en thuis kan ik nog van alles tussendoor doen. Om 8 uur mijn bed uit en lekker douchen. Daarna het systeem boven aan zetten en aan het werk. Ik weet weer wat me te doen staat. Even Lies een sms’je sturen om te horen hoe haar nacht is geweest en dat ik lekker aan het werk ben. Hannie komt ook, dus om 9 uur zijn we met z’n tweetjes. Hannie en ik allebei aan het werk. Ik ben zo hard aan het werk, dat ik helemaal vergeet om koffie te zetten, dus snel naar beneden en dat even doen. We drinken samen even een bakkie en kletsen even wat bij. Gezellig. Daarna weer naar boven, aan de gang. Uitdraaien kost altijd een boel tijd, maar ja, gelukkig is het maar één keer per jaar. De mappen vol maken en om 3 uur even een broodje onder de grill. Abrikozenjam er op, theetje er bij en ik kan er weer even tegenaan. Weer uitdraaien, in de map doen en even naar beneden. Ik maak wat gnocchi voor mezelf met pesto en voor John haal ik wat nasi en boontjes uit de koelkast. Kan hij dat mooi eten als hij terugkomt van het lopen. Hij gaat waarschijnlijk morgen even bij Lies langs en ik maak dus even de pruiken voor hem klaar, kan hij die mooi meenemen. Er staan op het ogenblik allemaal tassen in de kamer, een aantal moeten naar de mensen terug, andere naar BWF, volgende week alles wegbrengen, is het bij ons ook weer heerlijk opgeruimd. John is weer terug van hardlopen, even het eten in de magnetron en we kijken even Masterchef junior. Wat kunnen die kinderen geweldig koken, echt een topprestatie voor zulke jonge kinderen. Nog even een theetje drinken en wat lekkers er bij. Daarna lekker slapen.

Woensdagmorgen al om 5 uur wakker, het lijkt wel alsof het lichter is dan de voorgaande dagen. Even plassen en weer lekker naar bed. Om 6 uur gaat de wekker van John. Hij gaat naar Breukelen. Ik blijf nog even heerlijk liggen. Wel even de tv aan even Journaal kijken op RTL en op Nederland. Tussendoor doezel ik even weg. Om half 9 er uit, douchen, tanden poetsen en even een theetje maken. Kijken of er nog mail is en om kwart over 9 op pad. Wat tassen mee, want ik moet als ik klaar ben nog even bij de Action langs om ordners te halen. Eerst even naar de bank, geld halen, morgen naar Désirée en dan moet ik toch geld hebben. Het is allemaal afgezet in de stad. Clowntjesdag hoor ik later. Kinderdag noem ik dat altijd. Allerlei speelkussens, clowns en nog meer ongein voor de kids. Als ik klaar ben met werken, loop ik naar de Action, 10 ordners halen, kan ik weer even vooruit. Ik loop terug naar huis, even langs de slager, waar ik wat vleeswaren en broodjes mee neem. Daarna naar huis, de brief voor de belastingdienst op de bus doen voor Sonja en verder naar huis. Wat is het een heerlijk weer. Maar ik heb geen tijd om te lopen, moet eerst even het jaarwerk afmaken, nog wat uitprinten. Ging gisteren niet helemaal goed. Dus ik moet nog een klein beetje uitprinten. Thuis eerst een broodje eten. Lekker, theetje er bij. Mailtjes kijken en even bij komen. Daarna naar boven, computer aan en de printer begint weer spontaan te printen. Weer van voren af aan, lijkt me niet de bedoeling. Ik kijk of ik de opdracht uit het geheugen krijg en ja hoor, na even proberen lijkt het, de printer is gestopt. Pfff, was al bang dat ie weer honderden pagina’s uit ging spugen. De laatste grootboekkaarten uitdraaien en alles in mappen doen. 4 in totaal, een aantal bomen. Even een bestandje op een usb-stick zetten en meenemen, kan ik daar nog een audit-file op zetten en dan is alles compleet. Nog wat dingen in de map doen, dat doe ik dinsdag. John belt, hij is bij Lies op visite geweest. Ze zag vreselijk op tegen de ruggenprik met chemo. Vooral omdat dezelfde man het ging doen die de infuuslijn aangebracht heeft bij haar en daar al tig keer voor moest prikken. Ik heb Lies even een sms’je gestuurd om haar sterkte te wensen. Hopelijk gaat het goed. John is thuis aan het werk, ik kijk beneden even rustig een serie. Ik krijg een sms’je van Lies dat het achter de rug is. Wel 3 keer moeten prikken en nu twee uur plat liggen. Ik wens haar heel veel sterkte. Krijg ik een sms’je terug met een bedankje voor de leuke smiley ballon en de wensvlinder die ik gestuurd heb. Is om haar een beetje op te beuren. Ik hoop zo voor haar dat ze weer heel snel naar huis mag. Laat de neutrofielen snel op 1 staan, dan kan ze daar weg. Om half 6 eet ik alvast wat nasi, John gaat trainen met Saf en ik ga boven even los fietsen. Eerst het eten laten zakken en het serietje af kijken, dan wat fietsen. Omgekleed en hup op de fiets, ondertussen natuurlijk nog even wat tv kijken. Ik houd het een uurtje vol. Pfff, warm is het boven. Na een uur stap ik er af, kleed me even om en wacht tot John thuis komt. Rond 8 uur is hij er. Ik vertel dat ik een uurtje op de fiets gezeten heb en hij lijkt zelfs een beetje verbaasd. Nou da’s weer lekker dan. Ik heb al water op staan om pasta te koken, maar hij wil liever een broodje. Dat kan natuurlijk ook. Samen nog wat tv kijken en daarna heerlijk naar bed om te slapen…heerlijk!

Donderdagmorgen weer een vroege start. Ik ga naar Margreet, dus ik ben op tijd mijn bed uit. De computer even aanzetten en kijken wat voor mail er is. Niet veel, dus ik zet hem weer uit en alles in de tas doen om mee te nemen. Mijn eigen tas mee, computer mee en op pad. Het is mooi weer, zon schijnt, heerlijk. Ik rijd natuurlijk niet zo heel veel auto, maar dit is toch wel een lekker karretje hoor. John heeft me gisteren een mailtje gestuurd met de foto’s van onze nieuwe bolide. Hij was net binnen gekomen. We halen hem volgende week vrijdag op. Spannend en leuk! Om 9 uur ben ik bij Margreet. De auto parkeren en ik loop naar de voordeur toe. Margreet komt er al aan, ze hoorde de auto. We drinken samen even een bakkie en kletsen even bij. Daarna gaan we aan de gang. Op naar boven en werken. Ik moet weer op tijd terug zijn, want ik ga naar Désirée om mijn benen te laten masseren. Is ook wel nodig, want na het loopje van maandag heb ik nog steeds spierpijn, ondanks mijn uitfietsen van gisteren. Kan ze zich lekker uitleven J. Rond half 1 ben ik klaar bij Margreet. Ze loopt even mee naar de auto en we kletsen nog wat. Spreken af dat we even een afspraak maken met z’n viertjes. Ik mail haar wel wat data. Ik rijd weg achter een BMW Z3 aan, ik zwaai naar Margreet en zet het dak open. Lekker weer hoor. De BMW blijft nog voor me rijden, maar in de 30km zone gaat hij zo’n stuk harder dan dat ik rijd, dat hij bij me wegrijdt. Jammer dan, ik wil geen bekeuring. Rustig naar huis rijden, stukje door de stad, over de omleiding, omdat de Doelenkade is afgesloten, maar het is heel rustig in de stad. Echt vakantie tijd. Auto parkeren in de garage. Jeetje, dit gaat zo’n stuk makkelijker, dan bij de BMW. Hij is ook een stuk kleiner. Even naar boven lopen, de post pakken en dan naar boven. Er is een pakketje op nr. 30 afgeleverd, dus dat ga ik eerst maar even ophalen. Aanbellen en ja hoor, pakketje is er. Ik bedank de mevrouw en ga met de lift naar boven. Eerst even een broodje eten. Twee witte plakken onder de grill, abrikozenjam er op en een theetje. Lekker hoor. Vanavond eten we pasta, lekker makkelijk. Ik trek even andere kleren aan, beetje deo op en loop naar Désirée. Onderweg belt John, hij komt naar huis en gaat nog even fietsen. Je moet het er nu van nemen, want voor je het weet is het weer slecht weer. Désirée doet open en we kletsen even over Liesbeth en allerlei andere dingen. Mijn kuiten zijn echt aan een massage toe. Zitten redelijk vast, dus Désirée heeft er serieus werk aan. Na een uurtje ben ik klaar. Lekker naar huis. Even een heerlijk theetje maken en wachten tot John thuis komt. Hij zal rond 6 uur thuis zijn. Ik gooi de pasta in de pan, zodra hij binnen is. Het gehaktmengsel in de magnetron en klaar is kees. Wat zitten we heerlijk te eten zeg. Erg lekker. Daarna even niets. Rustig wat tv kijken, eerst op de bank en later op bed. Pfff, kan mijn benen goed voelen hoor, lekker dik. Slapen zal ze goed doen. Tot snel, heel veel liefs, Heidi

Nieuwe week, nieuwe kansen...

Maandagmorgen, het is prachtig weer, de zon schijnt uitnodigend. Dat is weer eens wat anders na twee dagen bijna onophoudelijke regen. Even rustig wakker worden, een theetje drinken en dan mijn hardloopkleren aan en op pad. Ik trek mijn zwarte hardlooprokje aan met mijn zuurstofroze singlet er boven. Bandana om, water, horloge en telefoon mee en weg ben ik. Even kijken hoe de benen voelen en hoe het met het lijf gesteld is. Ik loop mijn welbekende route. Dit keer ligt het niet vol met hondendrollen, maar met naaktslakken. Echt het zijn er een heleboel, wat een vieze bende zeg. Ik loop er zoveel mogelijk omheen, want een platgetrapte naaktslak is echt vies. Het lopen gaat goed, de benen voelen lekker, alleen mijn hartslag is redelijk hoog. Maar ja dat is normaal na zo’n tijd niet te hebben gesport. Nu weer helemaal terug! Morgen even niets en dan woensdag weer spinnen, ik ga weer helemaal in shape komen. Bij de sportschool langs en verder het fietspad helemaal af. Af en toe regent het heel licht, het is net een soort nevel die naar beneden komt. Grappig. En het is gelukkig helemaal niet koud. Aan het eind van het fietspad keer ik om, dezelfde weg terug. Lopen gaat lekker. Even goed op mijn techniek en ademhaling letten. Lekker om weer te lopen. Voor ik het weet loop ik onder de Oosterpoort door en ben ik bijna thuis. Bij de Kemphaen even rustig uit wandelen. Wat een voldaan gevoel, heerlijk. Boven even andere kleren aan, niet meteen douchen, want ik moet eerst uitwasemen. Wel even mijn vieze spullen in de wasmand en meteen alles in de was doen. Is dat maar weer weg. Lekker een bak kwark eten en een theetje. Heerlijk. Ik maak even het werk voor Sonja af, is dat ook weer klaar. Kan dit ook weer naar BWF. Het begint allemaal al aardig op te schieten. Is voor de vakantie alles afgehandeld, heerlijk. Lies even een sms’je sturen dat ik gelopen en aan haar gedacht heb. John ook even pingen, even laten weten dat ik een loopje gedaan heb. Trouwens op het moment dat ik binnen ben, begint het vreselijk te hozen. Wat een raar weer is het toch. Maar ik heb lekker in het zonnetje gelopen. Theetje is op, even aan het werk. Er is altijd genoeg te doen en de dag vliegt dan ook voorbij. Ik kijk nog even naar wat programma’s die ik opgenomen heb. Lekker even niks. Eten maken, ik maak nasi en sajoer boontjes. Heerlijk. Ik haal ook nog even wat gehaktsaus met groenten uit de vriezer en pasta, dan is dat voor morgen of woensdag. John is niet zo heel laat thuis, dus we kunnen lekker eten. Ik heb nog wat surinaamse kip over dat doe ik bij de nasi en de boontjes, wat een lekkere maaltijd. Echt genieten. Samen kijken we even tv, naar het journaal en naar Masterchef. Daarna Indiana Jones en halverwege ga ik lekker naar bed. Geen zin meer om te kijken, ik mis Tour du Jour wel hoor, was altijd toch wel vreselijk lachen. Samen nog even op bed tv kijken en daarna lekker slapen. De wekker staat op 6 uur.

Heel veel liefs, Heidi

Ziek, zwak en misselijk en ook weer beterder!

Nou lekker hoor, ben ik eindelijk weer begonnen met lopen na mijn verkoudheid, krijg ik het vreselijk te pakken. Misselijk, overgeven, diarree. Daar zat ik natuurlijk niet op te wachten. Ik wil best solidair zijn met iemand, maar zo solidair. Ik kan me goed voorstellen hoe Lies zich voelt op het ogenblik. Vreselijk. De misselijkheid komt altijd met vlagen en dan moet ik heel diep zuchten om het “op te vangen”. Maar op een gegeven moment wordt het toch teveel en komt het tot overgeven. Het vieze van boven een toiletpot hangen is dat je de geur van de toiletverfrisser daarna proeft. Vies praatje, maar ja, het is gewoon zo. Ik hoop dan altijd dat dat niet nodig is, maar helaas. Toch wel. Lucht altijd wel op, maar lost het niet op. Na een paar keer is het wat rustiger in mijn buik en kan ik eindelijk slapen. Slapen lost bijna alles op. Rust en slaap zijn voor mij altijd het beste medicijn. Ik drink wat water en neem ook een probiotica in. Dat helpt meestal ook nog een beetje. Slapen, slapen en nog eens slapen.

Maandagmiddag belt John, wat hij te eten mee zal nemen. Eten van Azië mag, maar ook lekker broodjes van AH. Eigenlijk maakt het mij helemaal niets uit, want ik heb totaal geen trek. John komt thuis met broodjes en allerlei andere dingen, die ik toch niet ga eten. Een wit bolletje met abrikozenjam, heel rustig eten en kijken hoe het daarna voelt. Kopje kruidenthee er bij, niet teveel. Het broodje draait al aardig in mijn maag. Ik ga dus gewoon weer liggen. Samen met John nog wat tv kijken, af en toe wat weg doezelen. Daarna lekker slapen. Hoe is het toch mogelijk dat een mens dan zoveel kan slapen.

Dinsdagmorgen voel ik me al een stuk beter. Nog niet helemaal jofel, maar wel veel beter. Misselijkheid heeft plaats gemaakt voor een leeg gevoel in mijn maag. Ik drink wat water, maak een theetje en een half broodje met abrikozenjam. Kleine hapjes, het gaat goed. Merk het wel altijd meteen in mijn maag, maar het gaat goed. Thee niet, dat is altijd zo gek. Ik ben gek op thee en drink er een heleboel van, behalve als ik me niet lekker voel, dan gaat het er op de één of andere manier niet in. Kruidenthee dus. Zoet en warm. Lekker voor mijn buik. Gedurende de dag nog wat water en af en toe een half broodje. Met kipfilet dit keer. En ook dat gaat goed, opknappende heen dus. Ik braad even het draadjesvlees aan. Straks nog even spaghetti maken en wat gehakt aanbraden. Nu even niks. Rustig liggen en de thee op drinken. John is niet zo heel laat thuis, lekker. Hij gaat een stukje rennen, eten we daarna wel. Ik heb twee soorten spaghetti gemaakt, bolognese en pesto. Er stond nog een basilicumplant, ik had nog pijnboompitjes en parmezaan is er altijd, dus verse pesto gemaakt. Genoeg te kiezen dus. Ik probeer alvast wat spaghetti bolognese, niet teveel vlees, even kijken hoe dat gaat. Lekker en het gaat goed. Buik borrelt wel heftig, maar geen probleem. Als John weer thuis is, samen nog wat spaghetti eten. Daarna nog een bakkie thee en ik ga op tijd naar bed. Morgen weer werken, dus goed uitrusten. John komt niet al te laat naar bed, maar we halen weer Studio Sportzomer niet. Ik voel me een stuk beter en was dus lekker aan het kletsen. Zegt John: “Nou je kunt maar beter ziek zijn, lekker rustig.” Ik geef hem een duw. “Nee, ik bedoel dat je dan lekker rustig bent, maar ik wil niet dat je ziek bent hoor!” Wat een schatje hè. Maar gelukkig zei hij het met een lach, dus ik weet dat ik weer voor de gek gehouden wordt. Daarna lekker slapen. Heerlijk.

Woensdagmorgen op tijd wakker. John heeft om 7 uur een afspraak op kantoor, dus hij is er extra vroeg uit. Ik even plassen en blijf heerlijk liggen. Om 8 uur er uit, ik wil nog even douchen. Daarna nog even kijken naar mijn mails en de rest. Om kwart over 9 naar de stad lopen. Twee kaarten mee. Eentje voor Lies en eentje voor haar familie. Die verdienen ook af en toe een kaartje om ze veel sterkte te wensen. Op het werk is er niet al te veel te doen, dus ik doe de gewone dingen, die ik altijd doe. Om half 12 op weg naar huis. Ik loop nog even langs de havenwinkel en neem nog wat witbrood en beleg mee. Ze hebben daar brood van Otten, het lekkerste brood! Ik loop naar huis, het is heerlijk weer, maar een loopje zit er vandaag nog niet in hoor. Buik is nog erg druk, dus eerst dat maar weer even gewoon. Thuis even wat eten en dat valt niet zo heel lekker. Theetje smaakt ook niet, dus die weer de wasbak in. Dan toch maar water. Even weer een kleine terugslag. Een probiotica er in stoppen, kijken of  het helpt. Ik moet mijn eigen administratie voor het tweede kwartaal ook nog even doen, dus dat doe ik en meteen de betaling van de btw er uit. Zo dat is ook weer gedaan. Ik schenk even wat cola in en ga even rustig op bed liggen. Ondertussen de Tour de France op staan, dus kan ik dat ook even volgen. Gewoon mijn kleren aan houden en even gestrekt. Om 4 uur word ik weer wakker, dat was eigenlijk niet de bedoeling, maar wel heel lekker. John belt en hij is onderweg naar huis. Maar het is erg druk, veel ongelukken overal gebeurt. Hij gaat vroeg naar de sportschool en is dan ook weer op tijd terug. We kletsen nog even en John heeft Laura gesproken en die heeft het weekend van 14/15 augustus weer een fietsweekend in de Ardennen. Kijken of we daar weer naar toe gaan, wel gezellig. We kijken wel even. Ik maak even een broodje, wit tijgerbrood, heerlijk. Tegelijkertijd even de Tour af kijken. Een mooie rit. Wat een afdaling, daar zijn er een boel rechtdoor gereden, waar ze de bocht hadden moeten nemen. Morgen een hele mooie rit, met heel veel cols. Vanaf half 2 op tv, dus dan moet ik weer thuis zijn. John komt thuis en gaat toch maar even trainen op de sportschool. Omkleden en op pad. Hij kwam onze buurman, Peter net tegen, is geopereerd aan artrose. Pennen zijn er net uit en ze gaan vrijdag op vakantie. Lekker hoor. Wel voor die tijd even een afspraak met ze maken om te gaan eten, na hun vakantie en voor de onze. Ik maak de overgebleven spaghetti klaar, lekker even eten en een film, The American met George Clooney, kijken. Nog een theetje drinken en op tijd naar bed, morgen weer werken.

Wakker geworden met een dikke hoofdpijn en weer misselijk. Blijven liggen dus. John was er heel vroeg uit, om 5 uur al, hij ging naar Rotterdam. Pfff, niets voor mij hoor zo vroeg op staan iedere dag. Ik weet wel dat het op een gegeven moment went, maar het is wel erg vroeg hoor. We kunnen nu zelfs al merken dat het al weer wat later licht wordt. Dagen worden alweer korter. Vandaag dus maar even rustig aan. Ik heb twee witte broodjes uit de vriezer gehaald en geroosterd. Eentje met kaas en de andere met abrikozenjam. Die met jam gaan goed, de kaas draait een beetje van binnen, die ga ik niet opeten dus. Theetje er bij, kijken hoe dat gaat. De ramen aan de buitenkant zijn gelapt door het schoonmaakbedrijf. Kunnen we weer naar buiten kijken. Altijd lekker als dat gedaan is. Deze kunnen we zelf niet lappen. Kreeg een mailtje van José, we hadden het een keertje gehad over een cola marinade voor kip en ze heeft nog “nep”cola staan, dus die gaat ze er voor gebruiken. Volgens mij een lekker recept. Een beetje zoetig. Ik ga lekker nog even op de bank liggen. Ben wel al helemaal okselfris, want ik heb heerlijk gedoucht en de was is klaar in de droger. Ik ga die er even uit halen. Toen ik nog in bed lag belde Diandra. Ze had geen zin om te werken, dus we hebben even een half uur bij gekletst. Anna krijgt vandaag vakantie. Ja, vandaag, niet morgen. Geen dagen vrij krijgen voor Alpe d’HuZes, maar wel de kinderen tig dagen zelf vrij geven. Heel apart, dat wordt nog wat volgend jaar. Even een tukkie gedaan op bed, dat was wel even lekker hoor. Daarna er uit en even wat eten. Wat zouts, want ik heb het idee dat ik dat een beetje te kort kom. Wat Cola er bij drinken en twee broodjes met draadjesvlees. Hè, dat doet weer goed. Lekker. Tussendoor even naar de Tour de France kijken, het is echt spannend. John is lekker onderweg uit Rotterdam, gezellig. Ik ben nog steeds niet helemaal goed, maar in ieder geval wel weer wat beter. John heeft nog lekker een broodje gegeten met mijn zelf gemaakte pesto en ik heb nog wat spaghetti gegeten. Lekker hoor en het gaat een stuk beter. Mijn moeder belde nog even om te vragen hoe het met me gaat, dat zijn tegenwoordig hele korte gesprekjes, maar wel heel lief dat ze even belt. Nog even een sms’je naar Lies om te horen hoe haar dag geweest is en even Tour du Jour kijken. En daarna nog even Vive le Vélo. Ik moet steeds vreselijk lachen om die Gert Jacobs, geweldige kerel. En als hij enthousiast wordt worden zijn ogen groter en gaat hij heel enthousiast vertellen. Geweldig. John en ik moeten er steeds vreselijk om lachen. Na Vive le Vélo heerlijk slapen, wat een heerlijk bedje hebben we toch!

Vrijdagmorgen op tijd wakker en er uit. Er moet gewerkt worden. Ik heb even contact met Harry en hij komt mappen brengen en ophalen met het werk van Sonja. Ik ben er al mee begonnen, want het 1^e halfjaar moet er even in gezet worden voor de 29^e aangifte doen. Even een beetje doorwerken dus. De post komt nog even een pakketje brengen, wat shirts om te lopen en niet lang daarna komt DHL ook nog mijn bestelde regenjas, zwart met bloemen. Om half 3 begint de Tour de France, een geweldige etappe. Tijdens de etappe doe ik de administratie. Lekker hoor, multitasken. Om 4 uur wordt het echt spannend en dus weg met het werk en eventjes gewoon lekker kijken. Wat een mooie omgeving is het toch. We zien de mannen bij La Grave voorbij rijden en dan heb je rechts, voordat ze de barrage over rijden, het weggetje naar Mizoën. De barrage over en dan is links de afslag naar Les Deux Alpes. Leuk. Dan duurt het niet lang of ze rijden de weg naar Bourg d’Oisans op. Het is ook ineens zover, ze beginnen aan de klim van de Alpe. Wat een leuke herinnering, dat we hier in juni met zijn allen gewoon naar boven reden en er staan helemaal niet zo heel veel mensen langs de weg. Wat zijn wij verwend hè met al onze toeschouwers tijdens Alpe d’HuZes. Heerlijk. Maar naarmate de rit vordert wordt het een stuk drukker. Ze gaan door La Grave, door Huez en op naar bocht 7 waar het echt heel erg druk is. Het staat hier echt helemaal vol! Geweldig, wat een belevenis moet dit zijn voor de rijders, maar ook wel eng hoor. De mensen staan zo dicht op de renners. Als er maar geen ongelukken gebeuren. Gelukkig gaat alles goed. Contador rijdt weg, maar wint de rit niet, het is echt spannend. Ze rijden door bocht 0, de Bas Mulderbocht en het straatje van Diandra en Caryl in. Door de bocht en ze zijn bij de finish. Heerlijk wat een etappe. Ik ga even eten maken. John gaat spinnen. Ik maak even ragout, ik heb nog draadjesvlees om er doorheen te doen en ik maak ook nog Surinaamse kip. Rijst koken en eten is klaar. Lekker hoor. Even wachten tot John thuis komt. Hij heeft een lekkere spinningles gehad. En dus best wel trek. Rijst met ragout wordt het. Dus even opwarmen en samen gezellig eten. Daarna meteen even naar Tour du Jour kijken. Ik sms Lies even of het goed is dat we morgen samen langskomen en of we iets voor haar mee kunnen brengen. Maar ik denk dat ze al slaapt, want we krijgen geen bericht. We kijken Vive le Vélo op bed en het begin van de NOS, maar we zijn moe, dus gaan heerlijk slapen.

Zaterdagmorgen ben ik om 7 uur wakker, even plassen en slokje water, maar lekker mijn bedje weer in. Meteen weer in dromenland en om half 9 zijn we echt wakker. Ik krijg een sms’je van Lies, dat als we komen of we dan pistoletjes en wat salades mee willen nemen, nou dat doen we natuurlijk! Lekker even douchen, theetje drinken en aankleden. Tas meenemen en we gaan op pad. Naar AH, meteen voor ons zelf even wat boodschappen doen. We moesten nog pindakaas en abrikozenjam hebben, dus dat kan meteen mee. Lekkere broodjes, wat salades, wat vleeswaren en yoghurt. Nog wat leesvoer voor Lies mee en klaar. Ik heb een tas mee genomen, maar die is natuurlijk weer veel te klein. Ik pak even een grote plastic tas, kunnen daar de spullen voor Lies in. Eens even kijken of alle boodschappen in de auto passen. In een Mini gaan niet zo heel veel spullen hoor. Maar we hebben een kratje in de auto liggen en die zetten we achterin. Hier de boodschappen in en het past ook nog allemaal. Gelukkig. We stappen weer in de auto, op weg naar het VU. John weet precies de weg, maar nog even in de navigatie zetten. Het is niet zo heel druk op de weg, lekker. We zijn binnen een half uurtje bij het VU. Parkeergarage in. Nagelnieuw, mooi hoor. Bijna helemaal leeg. We lopen met z’n tweetjes naar buiten en moeten nog even de straat over steken. Er zit een brasserie bij, maar die is helaas dicht, dus geen bakkie. Er rijdt een auto naar de hoofdingang en drukt op een knopje bij zo’n soort praatpaal. John en ik grappen: “Doet u mij maar één Big Mac menu met een cola light.” Zo ziet het er namelijk uit. Het ziekenhuis ziet er binnen net zo uit als bij Johns pa en ma in Eindhoven. We gaan met de trap naar boven. Wat is het toch altijd warm hè in zo’n ziekenhuis. Maar ja, dat is nu eenmaal zo. We zijn op de 3^e etage. We moeten onze handen desinfecteren en gaan naar binnen. Lies zit al aan tafel op haar zaal. Maar ze komt meteen naar ons toe en we gaan bij de koffiemachine zitten. Veel gezelliger. We kletsen over van alles en nog wat en lachen wat af. Pfff, wat wil ze graag naar huis. Ik zou haar zo mee willen nemen in zo’n asbestpak, hup naar buiten even frisse lucht snuiven. Even niet in het ziekenhuis, lekker even weg. Maar ja, helaas, ze mag niet van de afdeling af en laten we ons daar dan ook maar aan houden. We geven Lies haar etenswaren en de blaadjes, heeft ze in ieder geval weer iets om haar af te leiden. De dames bij haar op de kamer zijn vreselijke snurkers ’s nachts, dus daar heeft ze hartstikke veel last van. Oh, wat lijkt me dat erg. Ik ben al bij het minste of geringste wakker, ik zou geen oog dicht doen. Er komt regelmatig een zuster weer een nieuw infuuszakje aan Lies d’r paal hangen. Weer wat nieuws te drinken en ook nog temperatuur opnemen. Geen koorts hoor, hartstikke goed. Ook al haar haren zitten er nog aan, wachten tot dat uitvalt. Deze chemo werkt extreem op haar darmen, nou daar kan ik helaas over mee praten en ze hebben met z’n drieën maar één wc. Getver. De verpleegster vertelt dat nog niet zo heel lang geleden ze 2 wc’s voor de hele afdeling hadden. Dat is toch helemaal niet hygiënisch. Gelukkig is dat nu dus veranderd. Het warme eten wordt gebracht, maar Lies heeft er niet zo heel veel zin. Straks maar een broodje J. Rond één uur nemen we afscheid van Lies, kan zij nog even een tukkie doen, bij die andere snurkers. Wij rijden richting huis, via Wormer, John wil even kijken of ze bij Piet de Wit van die plaatjes hebben voor onder zijn schoenen, maar helaas. Niet dus. We gaan even bij een tentje aan de overkant zitten, John appeltaart met koffie en allebei een smoothie aardbei/banaan. En ik nog een bagel met mozzarella, tomaat en pesto. Heerlijk allemaal. Op de terugweg nemen we nog even bij de lokale wijnboer wat witte wijn en prosecco mee. Voor het geval dat. Lekker voor als Bernard nog langs komt of als kadootje. Nu zit ik nog even naar CNN te kijken naar het drama dat is gebeurd in Oslo en een eilandje voor de kust bij Oslo. Eén of andere maffe Noor heeft een autobom bij een gebouw, waar de premier werkt geplaatst en in een straal van 500 meter zijn alle ruiten gesprongen, 7 doden. Meteen daarna is, waarschijnlijk dezelfde gek, in politie uniform, een eilandje op gegaan, waar een conferentie was van jonge democraten. Daar heeft deze gek minstens 65 jongeren dood geschoten. Vreselijk, wat een paniek zal het daar geweest zijn. Echt niet te geloven. Wat zijn er toch een rare mensen op de wereld. Echt niet leuk. Ondertussen is de zaterdag zo lekker voorbij gevlogen. Ik ben net even op zoek geweest naar onze pruiken, ik wist ongeveer waar ze lagen en dus de hele kast boven overhoop gehaald. Niet te vinden. Andere deur open en daar stond de tas met de pruiken en broeken. Misschien is het wat voor Lies, moet ze maar kijken. Cadel Evans heeft ondertussen de Tour de France gewonnen, ruimschoots voor Andy Schleck. Hij heeft een geweldige tijdrit gereden, tweede, dus hij heeft er echt voor gestreden. Een terechte winnaar, denk ik. Toch nog even lekker wat gegeten. Ragout met een broodje en een heerlijk wit broodje met hagelslag als toetje. Hmmm, lekker. Niet al te laat naar bed. Nog even Tour du Jour gekeken, maar het was niet zo gezellig als voorgaande avonden. Vive le Vélo was wel leuk, met interviews van Contador en Evans. Daarna lekker oogjes toe en slapen. Heerlijk!

Zondagmorgen was ik al weer om half 6 wakker. Even er uit en plassen en daarna lekker terug en nog eventjes wat slapen. Het regent nog steeds. Sinds gistermiddag niet meer droog geweest. Maar ja gelukkig hoef ik nog niet naar buiten. John gaat samen met René trainen en daarna spinnen. Ik nog even niet, ik begin morgen weer! Diandra belt, ze is gisteravond met Facebook bezig geweest, dat zag ik al op de computer. Even gekletst en afgesproken dat we naar haar toekomen en niet naar pa en ma. Dan komen die daar ook een bakkie doen. Om half 12 loop ik die kant op. Het regent nog steeds. Maar ik heb mijn nieuwe regenjas aan en mijn laarzen, dus wie doet me wat. Paraplu op en gaan. Het regent trouwens helemaal niet zo hard, maar je wordt er wel nat van. Het is niet echt koud, dus ik wandel in een stevig tempo. Langs de sauna, over de weg heen en ik ben er al bijna. Zodra ik bij Diandra in de straat ben zie ik de Mini al staan. John is er al. Pa en ma zijn er nog niet. We gaan lekker zitten, bakkie thee er bij en daar komen pa en ma. Gedag zeggen en even met z’n allen bijkletsen. Pa heeft een bloeddrukmeter aangeschaft en weet niet of ie goed is, dus Diandra en ik moeten er aan geloven. Ik weet dat bij het SMA mijn bloeddruk 120/85 was en dat is voor mijn doen al redelijk hoog. Meestal is het 120/70. Diandra heeft een hele lage bloeddruk en ik test het ook een keer. 117/69 helemaal goed dus. Mamma gaat naar de wc, maar kan het in het donker niet vinden. Het duurt even voordat ze de lichtschakelaar gevonden heeft, maar de deur naar het toilet, dat wordt wel heel erg lastig. Mijn vader laat haar altijd scharrelen zegt hij, na een tijdje vindt ze de wc wel, maar nu niet, ze staat op het punt om naar boven te lopen, terwijl het toilet achter haar zit. Diandra helpt haar even. Toch raar dat je door zo’n gekke ziekte niet eens meer het toilet ergens kan vinden, terwijl het voor je neus zit. Maar ja, dat is nu eenmaal zo. Na ettelijke bakkies thee gaan John en ik weer huiswaarts. Even de start van de Formule 1 kijken en daarna de laatste etappe van de Tour. Allebei in het begin een beetje saai. Formule 1 is tegenwoordig sowieso saai, gebeurt redelijk weinig, behalve als het slecht weer wordt. De Tour start ook heel traag, maar met nog 30km te gaan zit er een aardig tempo in de fietsers. Toch nog leuk om te zien. Afwachten dus wie er vandaag wint. We liggen heerlijk op de bank, ik val eventjes in slaap en er wordt eindelijk gekoerst. Margreet belt, ze heeft een wedstrijd gehad vandaag en we kletsen een tijdje. Heel gezellig weer om haar te spreken. Als ik terug kom in de kamer is de etappe afgelopen en heeft Cavendish gewonnen. Dus ook de groene trui is voor hem. Leuk. Mooie huldiging, emotionele plaatjes, prachtig. Zijn toch altijd mooie 3 weken. Nu maar wachten op de Vuelta. In augustus geloof ik. Ik maak even de Surinaamse kip en rijst warm, lekker eten. Mijn ogen waren weer wat groter dan mijn maag, dus ik had een beetje teveel voor mezelf opgeschept. Het laatste geef ik dus aan John. Gelukkig lust hij het nog wel J. Nu een kop thee, zo nog even Tour du Jour kijken, voor de laatste keer, evenals Vive le Vélo en dan lekker slapen. Morgen even thuis werken. Jaarwerk van Etienne uitdraaien, alles klaar maken, neem ik dat dinsdag mee en kan het naar de accountant. Donderdag ga ik naar Margreet. Gezellig! Altijd druk om de btw aangiftes voor het kwartaal in orde te maken. Maar niet erg hoor. Hopelijk regent het morgen even wat minder, kan ik weer een loopje doen. Even alles weer opstarten. Goed voor mijn lijf! Zo lekker slapen en dan morgen is het weer een nieuwe week. Kijken wat ik dan allemaal weer beleef J.

Heel veel liefs, Heidi

Weekend!!!

Weekend.

Zaterdagmorgen lekker blijven liggen. John gaat naar de sportschool en daarna door naar Kolkman om iets aan zijn wiel te laten doen. Ik blijf nog lekker een dagje thuis. Ben nog steeds een beetje vollig, dus nog een paracetamol er in, een broodje en een kop thee. Ik kijk mijn mails, niet veel bijzonders. Een dagje binnen zitten, want het is me toch een zootje bokkenweer. Regen, regen en nog eens regen. En voor de komende dagen lijkt het niet veel beter te worden. Nog even een sms’je naar Lies. Hoe de nacht verlopen is en hoe de dag verder gaat verlopen. De engelenkaars brandt voor Lies. Ik doe nog even een kaart met chakra-vlaggen in een envelop, voor Lies. En een kaart voor de moeder van Tim, die vroeger onze oppas was. Zij heeft te horen gekregen dat haar kanker niet meer te behandelen is. Pfff, wat een bericht. Morgen de kaarten even op de bus doen. Verder de hele dag niet veel gedaan. De Tour gekeken, een zware bergenrit, maar het werd niet het vuurwerk wat er verwacht werd. Eigenlijk een hele saaie etappe. En dan ben ik halverwege ook nog op de bank in slaap gevallen. Precies de finish gemist, maar gelukkig wordt dat altijd tot in den treuren toe herhaald. Ik had nog even een broodje in de oven gebakken, goed gelukt en ’s avonds hebben we frietjes gegeten (uit de oven natuurlijk). Niet al te laat naar bed, nog even naar de Avondetappe gekeken, daarna kwam er nog een detective, maar dat hebben we niet gehaald, slapen dus.

Vanmorgen op tijd wakker. Het is nog droog, dus ik heb mijn hardloopkleren aan gedaan en John zijn fietskleding aan en spullen bij elkaar gepakt, toch even naar buiten op de fiets. Ik ga even kijken hoe alles voelt. Even de envelop voor Lies en Diet op de bus doen, hebben ze die morgen. En het lopen gaat eigenlijk best lekker. Benen zijn goed, alleen de luchtwegen stribbelen nog een beetje tegen. Ik vind het altijd vervelend om door mijn mond te moeten ademen, maar met verkoudheid is het natuurlijk niet anders. Maar krijg het er altijd een beetje benauwd van. Na een kwartiertje ben ik bij de sportschool en ik loop even twee minuutjes. Wat water drinken en hartslag weer even naar beneden krijgen. Er is één of andere idioot op een oude kreidler of zundapp, die als een gek over het fietspad heen en weer rijdt. Ik geloof dat ik hem wel 6 keer voorbij heb zien komen. Ik keer om en ren weer terug over het fietspad. Benen voelen echt goed. Het is toch best wel al warm. Had ik eigenlijk niet verwacht. Ik had verwacht dat het frisser zou zijn. Weer afslaan bij de Lidl in aanbouw. Schiet al aardig op. Ik baal wel dat ik niet lekker over de dijk kan lopen. Het is er prachtig weer voor, ik mis het rennen over de dijk. Ik loop weer op de stoep. Alle regen heeft er voor gezorgd dat er een boel slakken tevoorschijn zijn gekomen. Ik moet ze af en toe een beetje springend ontwijken. Wat zijn het er een boel! Ik loop weer onder het Oosterpoortje door. Jongelui hebben hier gisternacht aardig huis gehouden. Er staat een bank en er liggen allemaal kapot geslagen flesjes. Wat een smeerlappen. Ik snap best dat ze ergens gezellig willen zitten en met elkaar willen zijn, maar om dan alle flessen weer stuk te gooien, zodat er overal glas ligt, vind ik altijd zo nutteloos. Ik loop over het zebrapad en wandel rustig uit. Even wat slokken water. Peter en Thea komen langs met de auto, ik zwaai en loop naar huis. Thuis even kijken of er toch nog iets in de brievenbus zit, maar nee hoor, helemaal leeg. Met de lift naar boven. Lekker gelopen, voldaan gevoel, ik ben weer begonnen. Morgen eens kijken of ik wat langer kan lopen. Thuis lekker even alle vieze kleren uit, horloge en telefoon klaar leggen om mee te nemen de kamer in en even andere kleren aan. Theetje maken en een broodje, bruin met filet americain. Lekker. Ondertussen de mailtjes nog even kijken en de opgenomen series even kijken. John weer lekker thuis. Het hoosde hier echt, maar hij is redelijk droog over gekomen. Alleen in Hoorn, waren de wegen nat, maar hij heeft geen bui op z’n koppie gehad. (gelukkig) Verder even lekker niks. Veel slaapjes gedaan, tijdens het kijken naar de Tour de France. Nu even The Open kijken, denk dat Darren Clarke gaat winnen, leuk! Even wat pasta eten en vanavond toch weer op tijd naar bed. Nog niet helemaal hersteld. Maar niet klagen, het gaat al een heel stuk beter hoor. Straks voor het slapen nog een paracetamolletje er in en dan slaap ik weer de hele nacht door. Lekkere avond allemaal en ik schrijf weer! Liefs, Heidi

Tweede deel van de week

Lieve allemaal, Woensdag. Veelvuldig contact met Lies, die in het ziekenhuis ligt. Pfff, ben ik blij dat ik dat niet hoef, maar ja zij had er liever ook niet gelegen. Ik heb nog even een leuke kaart op de bus gedaan voor dezelfde vriendin, want ja, dat ga ik natuurlijk nu lekker volhouden. Even wat leuks er bij in gestopt. Ben benieuwd hoe ze het vindt! Wat we wel iedere dag ’s avonds even doen is op RTL7 Tour de Jour kijken, even lachen met die malle Gert Jacobs en daarna naar Vive le Vélo op Eén van de Belgen. Ik vind het wel heerlijk hoor, dat de Tour bezig is, vroeger kreeg ik dan altijd een beetje vakantie gevoel. We gingen dan altijd 6 weken kamperen met mijn ouders, in Frankrijk, en bij voorkeur dan ergens waar de Tour ook in de buurt kwam. Dan zaten we met z’n allen vanaf ’s morgens vroeg in een Alpenweitje (op de Alpe d’Huez bijvoorbeeld) en daar wachtten we dan tot de reclamekaravaan voorbij kwam en daarna de renners. Geweldig vonden we dat. En dan na zo’n dag moe maar voldaan weer terug naar de camping. Heerlijk. Het is trouwens best lekker weer. Niet koud, maar niet zonnig. John is thuis gekomen, gaat thuis werken. Dat vind ik altijd gezellig. Ik zie hem natuurlijk niet zo heel veel, ja ’s avonds, meestal na half 7 thuis en als hij dan ook nog wil sporten is rond half 9, 9 uur weer thuis. En aangezien ik niet zo’n laat naar bed gaander ben, kunnen we nog een uurtje samen zijn en dan ga ik naar bed. Tussendoor nog wat eten en dan slapen.

Donderdag ben ik maar weer eens te werk gegaan. Niet te vroeg hoor, ’t kan ook te gek natuurlijk. Dus lekker in mijn vervangende Mini crossen naar Agriport. Niemand op kantoor natuurlijk, meestal zit ik daar alleen, tot een uur of 11 en dan gaan de mannen om 12 uur eten. Ik werk graag alleen hoor, maar is af en toe ook wel gezellig om eens wat te kletsen met anderen. Weer een lekker aantal uurtjes gemaakt. Toen ik naar huis reed, was het nog steeds niet zulk slecht weer als ze voorspeld hadden. Eigenlijk viel het reuze mee. Een heel klein beetje regen en nog best een beetje warm. Ik heb nog even wat huiswerk mee genomen. Kan ik thuis nog inloggen en dan nog wat af maken. Thuis meteen even een broodje in de oven gooien, want ik heb best een beetje trek. Water koken voor een theetje, want dat is er altijd lekker bij. Een witte thee, Earl Grey. Broodje, kaas met grillworst. Ondertussen meteen even de tv aangezet, want er komt de eerste Pyreneënetappe op de tv. Tussendoor even alle mails checken, een uitnodiging voor de Triatlon in Almere. Vanaf 7 uur zijn we van harte welkom. Met een natje en een droogje, dat is leuk, daar gaan we heen. Is een week voordag we op vakantie gaan. En leuk om dit een keertje van dichtbij mee te maken. Louise nog een tijdje aan de telefoon gehad. Wat is dat toch een schatje hè. Over van alles en nog wat gekletst en ook nog gelachen. Ze was met Henk en een aantal mountainbikers op pad. De mountainbikers waren allemaal redelijk egoistisch. Deden geen moer, mooi zitten, dom kijken en tenslotte waren Louise en Henk mee om ze te verzorgen. Nou volgende keer gaan ze dat niet meer doen hè. Wat een verwende jochies. Maar gelukkig hebben ze wel een heerlijke vakantie gehad. Eigenlijk verder niet meer zo heel veel gedaan. Lekker nog wat nasi gegeten en er een ei bij gebakken, heerlijk. Nog even de Tour gekeken en Tour de Jour en Vive le Vélo. Bij Mart Smeets kwam een inspanningsfysioloog, wat we eigenlijk wilden kijken, maar het komt altijd zo laat, dat we de tv toch uit gezet hebben. Toch nog even een paracetamol er in en lekker slapen.

Vrijdagmorgen ging de wekker weer om half 6, John er uit, ik nog blijven liggen, zoals altijd natuurlijk. Ik heb nog wel even de tv aangezet. In grote delen van het land problemen door het vele water dat er gevallen is. Hier eigenlijk helemaal niets aan het handje. John is een half uur later vertrokken en ik lig nog lekker te doezelen. Om half 9 gaat mijn wekkertje. Tijd om te douchen en aan te kleden. Hop aan het werk. Ik dacht dat het redelijk fris zou zijn buiten, maar eigenlijk is het gewoon heel lekker. Alles lekker opgefrist, nog wel een beetje nat, maar alles zonder erg. Lekker rustig naar het werk lopen en daar gekomen zit de deur nog op slot. Er wordt voor me open gedaan en ik ga aan de gang. Alle gewone dingen, nog wat extra dingetjes in de computer zetten en uitdraaien. Na twee uurtjes is het al weer klaar. Even nog wat boodschappen doen. Bij de Xenos binnen gewandeld en daar heb ik nog wat leuke plastic glazen gekocht, roze en groen. Ze hadden sokken in de aanbieding, 2 paar voor € 3,= dus meteen voor John 4 sets mee genomen, kunnen de oude weer een keertje weg. Voor mezelf voor de winter nog een paar trekkingsokken van Falke. Nooit weg, nietwaar. Doorgelopen naar de slager. De mannen hadden weer het hoogste woord. Allerlei lekkere dingen meegenomen, maar ik was even vergeten dat we vanavond met Katinka en Jorg uit eten gaan. Dus is dat lekker voor morgen. Nog wel wat lekkere broodjes mee genomen en daar smeer ik er eentje van. Lekker hoor, theetje er bij, kan niet beter. Meteen eventjes kijken hoe het met de mail is. Niet veel bijzonders. Nog wel weer even de Tour kijken. Ze rijden over de Aubisque, een mooie berg en wat een bikkel is die Hushovd die gewonnen heeft. Nu nog even wat drinken en zo me een beetje optutten om op pad te gaan. John is onderweg naar huis. Gezellig! Ik maak me snel even klaar, John doet ook even andere kleren aan. Om 8 uur lopen we naar Katinka en Jorg. Jorg is nog onderweg, maar Katinka is al klaar. Wat is het een heerlijk weer zeg. Jorg komt er al snel aan en we lopen gezellig naar de Hoornse Kogge, lekker en gezellig! José werkt vanavond, dus we begroeten haar en gaan aan tafel zitten. Het is heerlijk vol, is altijd wel zo leuk, beter dan er alleen te zitten. We kiezen wat van het menu en als aperitief een lekker glas Cava. (ik neem eendenborstfilet vooraf en als hoofdgerecht Parelhoen) Erg lekker. Kijken wat we de volgende kookcursus weer gaan koken. We kletsen over van alles en nog wat. Erg gezellig! Rond 12 uur gaan we weer op pad, lekker naar huis en naar bed. We lopen nog even met Jorg en Katinka mee langs huis en lopen daarna weer verder naar ons eigen huis. Make-up er af halen en om 1 uur liggen we in bed. Lekker slapen. Heerlijk. Een goed begin van een lekker weekend! Liefs, Heidi

Slecht nieuws...

Met pijn in mijn hart en tranen over mijn wangen schrijf ik dit stukje. Vrijdag kregen we een vreselijk bericht. Onze lieve vriendin Liesbeth, de dappere, sterke vrouw die 9 juni gewoon even 6x Alpe d’Huez op fietste, heeft te horen gekregen dat de leukemie is teruggekomen. Waar wij hoopten dat ze er helemaal van af was, is het tegenovergestelde waarheid geworden. Lies had al een tijdje dikke hoofdpijn en is vorieg week naar het VU geweest voor diverse testen. Toen bleek dat haar bloed niet goed was, gingen natuurlijk alle alarmbellen rinkelen en volgden er nog meer tests. Lies gaat de komende week de strijd weer aan met haar kanker en wij gaan haar daar, natuurlijk, zoveel mogelijk bij helpen. Ik had jullie graag een leuker stukje willen sturen, maar helaas, vandaag gaat dat niet. Alles wat ik nu mee maak, staat natuurlijk in schril contrast met wat Liesbeth weer moet doorstaan.

Vrijdag toen we het slechte bericht kregen hebben we eerst even met z’n tweetjes een paar tranen gelaten en zitten vloeken, sorry hoor, maar dit was zo onverwachts. Een beetje wezenloos zaten we later samen op de bank. We wilden eigenlijk even bij Lies en Bernard langs, maar ja, zouden ze daar wel zin in hebben? Toen we het niet meer uit hielden, heb ik een leuke tas gepakt en daar allerlei ongein in gegooid. Zeepjes, chocolade, snelle Jelle’s, stroopswafels en nog wat andere dingen. En natuurlijk een kaart. Om Lies heel veel sterkte te wensen met de weg die ze nu weer moet gaan. Om kwart voor 10 waren we in Twisk. Rita, de zus van Lies was er ook. Lies een hele dikke knuffel gegeven en John vertelde dat we gewoon even moesten komen. Daarna Rita en knuffel. Bernard was bij Petter, een verhaaltje vertellen. Lies pakt even haar tas uit en we gaan met z’n allen aan de tafel zitten. Allemaal nog “flabbergasted” zoals de Engelsen dat zo mooi kunnen zeggen. En natuurlijk ook weer vol strijdlust. Ook deze klus gaat weer geklaard worden. Niet veel later komt Bernard ook bij ons zitten. We hebben een fles Prosecco open gerukt, iedere dag blijven vieren. Met z’n vijven toasten we op het leven.

Lies vertelt hoe de afgelopen dagen geweest zijn en wat er allemaal gaat gebeuren. Ze moet deze week naar het VU en dan voor 4 weken daar blijven liggen. Chemokuur van 4 weken. En eigenlijk ben ik zo emotioneel geweest, dat ik de rest gewoon vergeten ben. Ik weet dat ze ook een stamceltransplantatie krijgt, heftig.

Bernard maakt nog een fles witte wijn open, we eten er pel pinda’s bij. Het is niet alleen een tranendal hoor, we hebben ook nog vreselijk gelachen. Er gaan allemaal verhalen over tafel, heel erg leuk. Rond kwart over 12 breken we op. Tijd om te gaan. Rita drie dikke kussen en Lies en Bernard lopen nog even mee. Bernard een dikke knuffel en Lies natuurlijk ook. Dit weekend gaan ze met de kinderen allerlei leuke dingen doen, familietijd, heel belangrijk. Met een zwaar hart rijden we weer naar huis. Maar toch een goed gevoel om ze nog even gesproken te hebben. Worden weer een paar moeilijke weken vooral voor de familie Lind.

En de wereld draait natuurlijk gewoon weer door, want het wordt gewoon zaterdag en we gaan weer over tot de orde van de dag, want zaterdag kwamen de trainers, Vincent en Eelco eten met de vrouw van Eelco, Ellen-Marije. Je denkt dat de wereld dan ook een klein beetje stil staat, maar niets is minder waar. Er moest dus gewoon gekookt worden. Rond 7 uur waren ze bij ons en we hebben hartstikke gezellig gezeten en gegeten. Een hele leuke avond en ik heb gevraagd of ze een marathonschema voor me willen maken. Dan kan ik in ieder geval op 7 juni 2012 een aantal keer de Alpe op rennen. Want dat gaan we nu zeker doen. Aan het eind van de avond was ik een beetje snufferig en Vincent vertelde dat hij ook tegen een verkoudheid aan zat.

Zondagmorgen wist ik het dus al. Dik verkouden. Rustig even blijven liggen. John ging fietsen, ik ging nog wat opruimen. Nog wat vaat in de vaatwasser en de laatste dingen opruimen. Diandra en Anna komen langs. Ik heb nog wat kadootjes voor de verjaardag van Anna liggen, een K3 jurkje en 2 shirts van Hello Kitty. Die moet ze dus even passen, want ik weet niet of de maat goed is. Maar wel hoor. We kletsen lekker met z’n tweetjes en het duurt niet lang of John komt ook thuis. Gezellig. Allemaal nog wat drinken, wat broodjes in de oven. Gezellig. Rond half 4 gaan ze weg en heeft Anna haar sleutels vergeten. Ik ga snel even naar beneden en zwaai ze uit terwijl ze wegrijden. Wat wordt ze al groot J. Ik ruim alles even op en ’s avonds eten we lekker wat broodjes. Ik ga vroeg naar bed met een paracetamol, want de verkoudheid is echt toegeslagen. Getver. Ik ben al heel lang niet verkouden geweest en heb het ook steeds geprobeerd tegen te houden, mislukt dus. Nou ja, een weekje verkouden, is niet erg. Ik smeer wel even mijn borst in met een dampo-achtig goedje. Handdoek om, pyjama aan. Lekker warm, maar ’t voelt koud. Lekker slapen.

Maandag en dinsdag rustig aan gedaan. Veel paracetamol, water en thee naar binnen, af en toe een broodje en veel vitamine C. Nog lekker vol, maar niet meer zo heel beroerd, breekt de woensdag aan. Lies vertrekt vandaag naar het VU. Kamer 14 op afdeling 3B zal 4 weken haar “thuis” zijn. We zullen haar kamer zoveel mogelijk opleuken met kaarten en allerlei andere ongein, zodat haar verblijf zo kort mogelijk lijkt. Nog twee daagjes werken deze week. Even niet sporten, want dat voelt niet goed voor mijn lijf. Komt van het weekend dan wel weer. Net even een kaart op de bus gedaan, want dat ga ik gewoon volhouden hoor. Ik houd jullie weer op de hoogte de komende week en wens jullie allemaal het allerbeste toe. Heel veel liefs, Heidi

Rustig 2e deel van de week, test en gezelligheid…

Woensdag lekker gewerkt. De uitverkoop is in volle gang, dus er is niet zo heel veel te doen voor mij. Wachten op de nieuwe leveringen en dan komen de facturen ook weer binnen. Dus op tijd weer naar huis. Even bij Harry zijn mappen ophalen en daarna langs de slager om de bestelling voor zaterdag door te geven. Roel en Marije komen eten, gezellig. Is al weer veel te lang geleden. Ik neem nog wat lekkere broodjes mee en beleg, eten voor vanavond en dan weer op pad. Nog  even langs de apotheek om urine potjes op te halen. Hebben we nodig voor morgen, voor de keuring. Daarna naar huis. Een broodje eten, theetje drinken om weer even wat energie te tanken. Computer boven aanzetten om de administratie van Harry even te doen en de aangifte klaar te maken. De tijd vliegt zo voorbij en voor ik het weet is het al weer 4 uur. Naar beneden om een bakkie thee te maken. Lekker. Nog een broodje er bij. Heerlijk. Daarna nog even lekker zitten en voor ik het weet is John al weer thuis, gezellig. We eten samen een broodje en gaan op tijd naar bed. Fris zijn voor de keuring van morgen.

Donderdag zijn we op tijd weer wakker en ik blijf nog lekker even liggen. John maakt thee, geen koffie voor de keuring. Ik ga even plassen, in het potje natuurlijk. Daar moet je altijd wel aardig voor mikken J. Sticker er op en handen wassen. Ik help John er ook even aan herinneren dat hij ook in een potje moet plassen. Stom hè, dat je dat zo snel vergeet. Daarna even alles bij elkaar pakken om mee te nemen naar Amerongen. Ben vreselijk benieuwd hoe het gaat. Het is nog wel even een stukje rijden. John heeft gisteravond al zijn fietsen in de auto gelegd, dat is handig. Tassen er bij en we zijn weg. Even de route in de routeplanner ingeven, altijd lekker makkelijk. Hij stuurt ons over de A1, dus dat doen we dan maar.

Rond kwart over tien zijn we er. John pakt even de fietsen uit de auto en ik neem mijn tas en de uitslagen van de vorige testen, mee naar binnen. Guido Vroemen zegt dat we rustig even kunnen gaan zitten tot er iemand bij ons komt, dat doen we dus. Om half 11 komt de sportarts, naam natuurlijk al weer vergeten. John is als eerste aan de beurt. Ze hebben een nieuw systeem voor het fiets opmeten en dus helpt Guido even mee. John zijn fiets wordt op de tackx gezet en John kleedt zich even om. Ik ga even mee, kijken hoe dat allemaal gaat. De hoeken worden bepaald en er wordt nog een en ander gesleuteld aan zijn fiets, maar het is niet veel. Er wordt gekeken hoe het zit met Johns verschil in lengte van zijn benen. Zijn rechter bovenbeen is langer dan het linker en zijn linker onderbeen is langer. Daar zit dus het verschil in. Dit kan opgelost worden met een verhoging onder het plaatje van zijn schoen. Helaas hebben ze deze niet op voorraad en gaan we die dus in Hoorn bestellen. Daarna de tweede fiets. Hier hoeft helemaal niets aan te worden veranderd. De plaatjes onder John zijn schoenen worden nog even wat verzet, zodat hij precies met de bal van zijn voet trapt. Ik pak even een bidon en vul die met water. We zorgen dat we genoeg drinken, want dat is toch best belangrijk.

Hierna volgt ons lichamelijk onderzoek. Vetpercentage wordt gemeten. Ik zit iets boven de norm, maar geen probleem, volgens de arts. Ik ben wel een centimeter gekrompen en 1 kilo lichter dan thuis. Ook wordt er bloed afgenomen. Eerst mijn rechterarm, maar daar lukt het niet, dus dan maar links. Ik zwaai even met mijn arm, wat extra knijpen en daarna is het helemaal geen probleem. Urine wordt ook nog nagekeken en dat is ook allemaal goed, geen suiker, eiwit, niet zwanger! Ook worden er nog wat test gedaan voor de beweeglijkheid van de gewrichten etc. en tot slot nog even het gezichtsvermogen testen. Alles goed. Hierna is John aan de beurt en ondergaat allemaal dezelfde testjes.

Zo dat is allemaal gebeurd. Op naar het echte werk. John gaat als eerste fietsen. Ik kleed me alvast om. Mijn eigen borstband om, kijken of dit werkt. John krijgt een masker voor en zit aangesloten op de ECG. Hij moet ongeveer een half uur fietsen. Op het scherm verschijnen allerlei grafieken, heel interessant. Hier kun je de opname van zuurstof en de kooldioxyde uitstoot zien. Tevens kunnen ze nu bepalen bij welke hartslag het omslagpunt voor verzuring bereikt wordt. Leuk om te zien. John trapt makkelijk een hoog wattage weg hoor. Ik sta er toch wel versteld van. Knap! Maar op een gegeven moment is het punt toch bereikt dat je niet meer verder kunt. Hijgend en wel trapt John nog even door met een laag wattage. We hebben het nog even over de documentaire die we gezien hebben over Thomas Dekker. Guido komt er ook nog even bij staan. Guido is bondscoach van de lange afstand triatleten en hij heeft ook verstand van zaken. Ik vond het zo gek dat zo’n jongen alleen in Italië verblijft, zonder begeleiding en hulp. De mannen hebben het natuurlijk ook over de tests die hij tijdens de documentaire heeft gedaan. Leuk om te horen hoe zij over zo’n jongen denken.

Nou daarna ben ik aan de beurt. Toch een andere hartband om, zo’n harde, die altijd veel te groot is voor mijn lijf. Dan maakt ie geen contact. Een aantal pogingen doen om contact te krijgen, maar helaas. Ik stel voor om mijn eigen hartband om te doen en dan mijn horloge bij de computer neer te leggen. Kunnen ze precies zien wat mijn hartslag doet, komt het alleen niet in de computer. Nou en dat gaat wel goed. Dus opnieuw beginnen en voor ik het weet loop ik al op 9 k/u. Dat is eigenlijk mijn lekkerste tempo. Hoef ik niet te hard te werken en loopt het het lekkerst. Maar ik merk dat ik toch in mijn verzuring raak en het loopt niet zo lekker hoor met zo’n masker op. Drukt je neus dicht, dus ik moet toch op een andere manier ademhalen. Maar de tijd is om en op naar 10 k/u, nou dat kan ik ook nog even volhouden en ik staak de strijd op 11 k/u. Pfff, heftig. Je krijgt het op de één of andere manier toch benauwd met zo’n masker op. Gek, want je kunt natuurlijk toch gewoon ademen, maar het leidt toch af. Ik drink een paar slokken water en loop nog even rustig wat uit. Hierna gaan John en ik ons lekker douchen en zijn we weer fris en fruitig. Lekker hoor. Nou niet geheel ontevreden. John legt alvast zijn fietsen weer in de auto. Tassen zijn weer ingepakt en ik krijg nog even een bidon met sportdrank mee voor onderweg. Lekker, je hebt het niet in de gaten, maar je drinkt toch te weinig op zo’n dag. Ik eet nog even een reep, die ik meegenomen heb. We kletsen nog even wat na met de mannen en bedanken ze voor de tijd en gaan weer lekker naar huis.

Halverwege naar huis belt mijn vader. Zijn nieuwe tv doet het niet en waarschijnlijk ligt het aan het houdertje waarin de kaart van Ziggo zit. Of hij dat bij ons even mag testen. Ik vertel hem dat we rond 5 uur thuis zullen zijn en dat hij natuurlijk van harte welkom is, dan kijken we meteen even. Lekker bijna weer thuis, heerlijk is dat toch. Ik sms mijn vader even dat we thuis zijn en dat ze wat eerder kunnen komen als ze willen. Rond 5 uur zijn ze er. Meteen even kijken of het apparaat wel bij ons werkt. Nee hoor, geen contact, nou dan moet het houdertje wel stuk zijn. De kaart heeft mijn vader al getest in zijn oude digitale ontvanger thuis. Ik stop onze eigen kaart weer terug. Ziggo is bij ons in de buurt aan het werk, dus af en toe valt het beeld een beetje weg. Vervelend. Maar ja helemaal niets aan te doen. We drinken met z’n allen even een bakkie en daarna gaan mijn ouders weer huiswaarts.

John en ik eten samen wat en verder lekker niks. John gaat toch nog even spinnen, maar ik nog niet hoor. Morgen nog even lopen, vanavond nog lekker de benen omhoog en op mijn billen zitten. Op tijd naar bed, heerlijk

Vrijdagmorgen zijn we, natuurlijk, weer op tijd wakker. John heeft een drukke dag voor de boeg, dus hup er uit. Ik blijf nog lekker even liggen. Ik zou nog even gaan hardlopen vandaag, maar lekker niet. Ik blijf liggen en rust uit, ben een beetje moe. Eigenlijk niet veel te doen, ik wacht op Albert, die de boodschappen komt brengen en daarna kan ik nog even wat snijwerk doen. Hoef ik dat morgen niet meer te doen. Albert is er op tijd, rond half 5, dus ik kan de boodschappen mooi nog even opruimen en leg de map voor Anna met haar plaatjes van de superdieren alvast voor haar klaar. Kunnen we zondag mooi aan haar geven. Rond 6 uur belt John hij komt naar huis. Ik heb met Annemarie afgesproken dat we rond kwart voor 8 bij hun voor het huis staan. Ik ga dus eerst even lekker douchen en me optutten, wat zal ik aantrekken. Eigenlijk weet ik het niet. Is altijd even nadenken. Maar toch wat gevonden, haren doen, opmaken en op pad. Cees en Annemarie ophalen, met de lift naar boven, terwijl Cees al met de trap naar beneden is, lekker handig hè. We gaan eten bij Van der Kroft. Het zit al aardig vol, wanneer we binnen komen. Leuke tafel met de bank en we gaan lekker zitten. Een lekker glas bubbels en we kunnen beginnen. Altijd weer leuk om te kiezen, maar ik weet het al snel hoor. Geen groot menu, lekker een voorgerecht terrine à la Campagne, met een boudin noir, oftwel bloedworst. Heerlijk gerechtje en daarna kalfslende en sukade, de anderen biologische kip. Kalf is ook heerlijk. Doen we nog een nagerechtje? Ja, natuurlijk! Crème brulee voor 3 van ons, John neemt chocoladetaartje met bloedsinaasappelsorbet. Heerlijk gegeten en gezellig gezeten. Een aanrader dus. We lopen weer lekker naar huis, even weer een beetje afkoelen, want ik krijg het gedurende zo’n avond altijd toch weer warm J. Cees en Annemarie bij huis afzetten en wij lopen nog een klein stukje verder. Daarna heerlijk naar bed, lekker slapen.

Zaterdagmorgen was John er nog even vroeg uit om het oud papier buiten te zetten, maar daarna nog even terug in bed. Wat hebben we heerlijk geslapen. Op tijd de stad in om het vlees op te halen en een kado te kopen voor Anna, die morgen 6 jaar wordt. Even nog langs Cees om John zijn broeken op te halen. We verdelen de taken een beetje. Vlees halen we samen op en we lopen door naar Konijn om voor John het plaatje voor onder zijn schoen te bestellen. Daarna een bakkie en een smoothie drinken bij Bagels en Beans. Ik loop door naar Intertoys en John gaat even bij Cees zijn kleding ophalen. Hij komt naar Intertoys toe. Ik zoek iets leuks voor die kleine van K3. Er is niet zo heel veel leuks, maar ik vind een big shirt en een leuk memoryspel. Ik denk dat ze dat wel leuk vindt. (hoop ik tenminste). Ondertussen komt John ook al weer aanlopen, dus dit gekocht en even in laten pakken. Daarna lekker naar huis. Alle spullen in de koelkast zetten en ik ga nog even de spullen snijden. John gaat nog even een rondje fietsen. Ik ga aan de kook. Rond 7 uur zullen Roel en Marije er zijn. Even kijken of ik alles klaar heb gemaakt, ja hoor. Om half 6 even lekker onder de douche, John is ondertussen ook weer thuisgekomen. Heeft lekker gefietst. Douchen, kleren aan en de spullen alvast op tafel zetten. Oven aan, voor de broodjes van zo meteen.

Om 7 uur komen Roel en Marije binnen. Is al weer lang geleden dat we elkaar “live” gesproken hebben. We zien elkaar natuurlijk wel op twitter en facebook, maar live is toch weer anders. Het is weer als vanouds, erg gezellig. Lekker kletsen en lachen. De tijd vliegt natuurlijk voorbij. Onder het genot van hapjes en drank is het zo 12 uur. Roel en Marije gaan naar huis, wij ruimen nog even wat op en gaan lekker naar bed. Slapen, heerlijk.

Zondagmorgen hoeven we er niet zo heel vroeg uit. Lekker is dat. John maakt een theetje en ik blijf nog heel even liggen. John gaat trainen met Saf en ik ga zo lopend naar de sportschool. Even de bende van gisteren opruimen. Alles in de vaatwasser zetten en dat ruimt sowieso altijd al heerlijk op. De rest even op het aanrecht zetten en dan is bijna alles opgeruimd. Om kwart over 10 kleed ik me om en ga lopend naar de sportschool. Het is heerlijk weer, niet te warm, gewoon lekker loopweer. Binnen niet al te lange tijd heb ik mijn hartslag lekker hoog gejaagd. Kan ik straks met spinnen wat hoger in mijn hartslag blijven fietsen. Binnen 15 minuten ben ik bij de sportschool. Ik loop naar binnen. Ik kom in de gang Saf tegen en begroet hem even. In de kleedkamer wordt ik meteen gefeliciteerd door een vrouw die altijd bij ons in de spinningles zit. Zij heeft alles van Alpe d’HuZes op de computer gevolgd. Alle tijden bijgehouden en ze is vreselijk enthousiast. Lief hè. Ik vertel hoe ik het beleefd heb en trek ondertussen mijn spinningkleren aan. Ik loop met de vrouw richting de balie van de sportschool neem een kaartje mee en ga naar binnen. We praten nog wat en ik zie Saf staan, John is zich nog aan het omkleden. Die komt zo nog wel. Er is nog een les bezig, dus we moeten nog even wachten. De zaal gaat open en we stromen naar binnen. Op mijn “eigen” plekje. Ik heb er zin in, toch al weer een tijdje geleden hoor. Vanessa geeft les, heerlijk heftig, snelle stukken worden gevolgd door zware klimmen. Het voelt goed. Inspanning is groot, hartslag hoog, maar het voelt erg goed. Na 50 minuten is het al weer voorbij. Fiets schoonmaken en omkleden.

John, Saf en ik drinken nog even wat, lekker. Even kletsen en we gaan huiswaarts. Lekker even wat eten en rond 5 uur gaan we richting Anna. Daar is het al aardig druk, terwijl er niet zoveel mensen zouden zijn, zei Diandra. Nou genoeg mensen dus. Ik zeg even iedereen gedag en zoek Anna op. Die is natuurlijk ook vreselijk druk en heeft nergens tijd voor. Kado even geven en John en ik kletsen even met Febbie. Pap en mam zijn er ook, pap komt nog even bij ons staan, even nog wat kletsen en daarna ga ik even naar binnen. Naast Syl, die net een kleintje heeft. Binnen is het heerlijk rustig. Caryl is vreselijk druk met het maken van soep en al het andere eten. Leuk hè een verjaardag, je hebt er zelf meestal helemaal niets aan. Altijd rennen en vliegen, geen tijd voor de gasten. Vandaar dat ik niet graag mijn verjaardag vier. Rond half 8 gaan we naar huis. Thuis nog even lekker wat bruschettas maken. Heerlijk, toch nog wel een beetje trek. Lekker dat ik dit nog over had J. Nog even tv kijken en niet zo heel laat naar bed. John moet morgen weer gewoon werken.

Heel veel liefs, Heidi