vrijdag 23 december 2011

Eén na laatste weekje...

Wat een week is dat toch altijd hè, die voor Kerst. Ben je van plan om er niet te veel aan te doen, loop je toch weer te sjouwen door Hoorn, om toch nog even wat kadootjes te regelen voor schoonpa en –ma, waar we 2e kerstdag onverwacht heen gaan. Ze gaan altijd naar Jack en Hellen eerste kerstdag, maar dit jaar ging het zomaar anders, dus  gaat de familie dus naar hen toe en uit eten! Dus zitten we 2e kerstdag met z’n allen in Eindhoven. Deze week een apart weekje…daar komt hij.

Maandag was een soort van rustdag, na een heerlijk druk weekend een heerlijk rustig dagje. Even alle was wegwassen en opbergen en voor je het weet is zo’n dag natuurlijk weer voorbij.

Dinsdag zat ik om 9 uur bij de kapper, dat is altijd een hele gezellige bedoening. Even weer bijkletsen met Melanie. Haar man, Thijs, gaat in januari 4 weken met een vriend naar India, oei, daar zou ik niet aan moeten denken hoor. John 4 weken weg…Maar ja, ik heb weer een afspraak over 6 weken bij haar en toen zeiden we al, dan is hij ook al bijna weer thuis J. Wat vliegt de tijd toch hè. John kwam ’s avonds niet thuis eten, want hij had kerstdiner op zijn werk. Ik dus lekker aan broodjes met draadjesvlees, heerlijk hoor. En verder niet veel bijzonders. Ja, nog even thuis gewerkt, want ik moest nog wat werk doen en dat is altijd lekker wanneer je alleen thuis bent.

Woensdagmorgen weer op tijd wakker. Nog even wat werk afgemaakt en om 12 uur klaar maken, want ik zou om 1 uur bij de sauna zijn om met vriendin Coby daar heerlijk door te warmen en bij te kletsen. Lekker hoor! Het was superrustig…maar voor ons weer heerlijk. Maar na een paar rondjes, warm, koud en nat…waren we er wel weer mee aan en zijn we rond 6 uur weer heerlijk naar huis gereden. Toen we aan het afrekenen waren, hoorden we dat de politie stond te controleren. Dus even checken of ze er nog stonden, nee dus, dus wij op pad. (Coby had namelijk haar kentekenbewijs niet mee). Coby heeft mij thuis afgezet en ik lekker naar boven, waar John ook net thuis was. Ik dacht dat hij wel aan het trainen was, maar hij is zo verkouden geworden (ik heb hem lekker aangestoken L) Vreselijk hoesten en proesten. Dus die ging niet trainen. Lekker even wat gegeten en op tijd naar bed. (Dat is altijd zo lekker na de sauna, hahaha, eigenlijk is dat altijd lekker J).

Donderdagmorgen heeft John me afgezet bij mijn werk, maar is was wel een beetje erg vroeg, dus eerst even naar de DA om daar wat kadootjes voor Johns pa en ma te kopen. Ik moest even een half uur overbruggen. Geurtjes, verkoudheidsmiddeltjes en gevraagd of ze iets voor mijn gezicht heeft, ik heb namelijk gigantische uitslag op mijn gezicht…dat is weer lekker met de feestdagen (no pictures please J). Nou heb ik al een dagcrème en volgens de meiden is dat de beste, dus daar ga ik maar weer mee smeren. (ik was net gestopt met smeren van iets…dus even helemaal niks op mijn gezicht, maar ja dat hielp ook niet). Na de DA aan het werk en toen ik daar klaar was, even naar de overkant, waar een leuke kadowinkel zit. Een mandje voor ma en wat geurkaarsjes met hele leuke sfeerlichtjes, daarna naar Blooms, een geweldige bloemenwinkel hier in Hoorn. Even een paar rare bollen gehaald, waar na een tijdje hele lieve bloemetjes (mini cyclamen) uitkomen. Nog even wat kaas en olijven kopen en nog wat andere lekker dingen voor zondagmiddag als Saf bij ons komt. Bepakt en bezakt op weg naar huis. John was ondertussen al weer omgekeerd. Hij was zo hoesterig en dat is geen doen, als je in een vergadering zit. Dus ziekig naar huis, thuis werken en rustig aan. Broodje eten, theetje drinken en aan de kook voor kerst. Tomatensoep, twee soorten ragout en voor je het weet is een dag al weer voorbij. Ondertussen de tv op Serious Request van 3FM, dat volgen we altijd. ’s Middags nog even een rondje gedaan, want ik moest nog even een pakket ophalen bij MoreForLess en de dame van de DA was vergeten mijn bonnen in de tas te doen. Ik heb wel betaald, maar heb ze niet mee gekregen. Toen we naar buiten liepen stopte de TNT bus bij ons voor de deur. John zei: “verwacht jij een pakketje”. Nee dus, maar toch maar even gevraagd aan de bezorger. En ja hoor, toch wel. Een heel leuk pakket van Lind Consulting J. Deze even snel in de brievenbus gedaan. En toen samen met John even een snel rondje door de stad. Het was al een stuk rustiger dan ’s morgens. Bij de DA kwamen ze meteen op me af gelopen. Ze hadden een heel leuk geschenk van gemaakt en voor mij, voor het ongemak, een tasje met heerlijke testers van Sisley. Daarna even het pakketje ophalen (ik heb twee t-shirts van Serious Request besteld, die vond ik zo leuk. Meestal stuur ik ieder jaar een heleboel sms’jes en nu twee t-shirts gekocht. Net zo makkelijk en hoef in niet zoveel te sms’en). Toen weer terug naar huis gelopen. Pakketje mee naar boven en alle kerstkaarten. Leuk hoor. Een heerlijke fles champagne, wat lief! Thuis heerlijk een bak thee gemaakt en ’s avonds heerlijk ragout gegeten. Lekker hoor. Weer op tijd naar bed. Mijn gezicht is net een rode kerstbal, nou ik pas wel bij het sfeertje J. John bleef nog even op de bank zitten. Hij krijgt het redelijk benauwd wanneer hij ligt. Maar toch geprobeerd en rond 1 uur is hij toch weer op de bank gaan liggen, zo veel hoesten.

Vanmorgen op tijd wakker, half 8, maar wel lekker uitslapen is dat hoor. Ik er uit en John lag nog lekker op de bank met zijn dekbedje. Even thee en koffie maken. TV aan op Serious Request. Gezellig.  Even naar de sportschool om toch nog te trainen. Op het fietsje en het is eigenlijk best lekker weer buiten. Nog droog, dus dat is weer een meevaller. Bij de sportschool even mijn kleren uit, hardloopspullen aan en gaan. Het is nog redelijk rustig. Ik ga op een nieuwe loopband staan en ga hem even uitproberen. Code invullen en gaan, nou dat gaat goed, maar dan moet ik de helling instellen. Als ik het scherm weer aan raak, gaat ie ineens naar 15%, dat is wel een beetje veel, dus proberen snel naar beneden te krijgen. 8% lijkt me beter. Mijn hartslag is wel meteen heel erg hoog, dus terug naar 6% en dat gaat goed, ik moet ervoor zorgen dat mijn hartslag niet boven de 160 komt, want dan train ik in de verkeerde zone. Maar ’t is zwaar hoor. Wat vorige week dinsdag eigenlijk vanzelf ging gaat vandaag niet lekker, pfff. Maar niet zeuren, ik kan tenminste lopen! Ik pak mijn handdoek om mijn gezicht af te vegen en stop hem weer terug, stom, op deze nieuwe band zit een noodknop, en die raak ik per ongeluk aan. Boem is ho…sta ik dus stil. Alles weer voren af aan. Daar ga ik weer, weer aan het lopen. Handdoek weer op zijn plek en ik heb al 3km in de benen. Ik wil eigenlijk 5km lopen, weer een km meer dan vorige week, moest eigenlijk op 8%, maar dan doe ik dus nu 6% en volgende week probeer ik dan 6km op 8%. Die 2% zijn het hem net…Maar toch ruim 50 minuten gelopen. Lekker hoor. Klaar, apparaat schoonmaken en op weg, eerst naar de sauna, waar ik woensdag twee tubes douchegel heb laten liggen. Ik heb het wel betaald, maar niet meegenomen en daarna heerlijk naar huis.

John is aan de telefoon, ik ga snel even onder de douche en John vertelt dat Arthur even langs komt. Gezellig, dus snel afdrogen en aankleden. Arthur komt net binnen, heeft een vreselijk mooi boek van Pinas (een Surinaamse schilder waar wij twee schilderijen van hebben) en een prachtige “baby” Pinas, op doek. Mooi hoor, kan mooi voor onze grote exemplaren staan. Even een bakkie koffie en horen hoe het met Annelies gaat. Zij krijgt nu nog 5 jaar hormoontherapie, na chemo, bestraling en operatie van haar borstkanker. Gelukkig gaat het zo goed met haar, dat ze 4 maanden weg mag blijven voor controle. Goede berichten. Maar het heeft er aardig ingehakt bij het gezin. Natuurlijk. Arthur gaat weer op pad en ik ga me klaar maken om even wat weg te brengen en daarna naar Désirée. Massage van de voorkant bovenbenen en schenen/kuiten. Dat is toch wel lekker hoor. Eigenlijk niet zo heel erg, maar je voelt als het gebeurd is dat het mijn spieren wel goed doet J.

John stond dat ik klaar was al op me te wachten. Naar de slager om de bestelling voor Kerst op te halen en daar stond het aardig vol, maar ja, wat wil je, in dat kleine winkeltje, twee mensen met twee grote kinderwagens binnen…dus…John en ik wachten even buiten en er komen een aantal mensen naar buiten, dus kunnen wij naar binnen. Cent, één van de slagers heeft de Alpe d’HuZesbox op de toonbank staan. Leuk hoor, die heb ik vorige week voor hem meegenomen! Hopen dat hij snel vol komt. Cent heeft onze bestelling al snel uit de koelcel gepakt en Marcella helpt ons verder. Ik heb 3 tassen mee en gelukkig past het in twee. Wel lekker dat John mee is om te dragen J. Afrekenen, iedereen een geweldige Kerst toewensen en we zijn op weg naar huis. Lekker hoor. Ik heb al weer een beetje trek. Thuis even twee diepvriesbroden in de oven, dat duurt zo’n 55 minuten, dus eerst even een klein stukje Panettone. Lekkere Italiaanse kerststol. Heerlijk. Verder hoeven we vanavond niks meer, benen dus omhoog lekker kerstfilmpjes kijken en nog wat Serious Request. Heerlijk hoor. Genieten van een rustige avond. TV kijken en op tijd naar bed. Heel veel liefs, Heidi

maandag 19 december 2011

De week voor kerst, zeuren om geld, niet voor mezelf, maar voor 't goede doel...

Jullie zijn gewend om van mij verslagen te krijgen van de avonturen die we beleven, in onze aanloop naar Alpe d’HuZes 2012. Nou deze week is er eigenlijk niet zo veel gebeurd. Een redelijk rustig weekje dus. Dinsdagavond ben ik op de sportschool gaan trainen. In mijn nieuwe schema staat iedere week een loopje op de band gepland, zodat ik daar met een x hellingspercentage kan trainen. Het advies was om te beginnen met 3 km op 2% en zo per loopje op te bouwen naar 3 km op 8%. Nou liep ik wel al vaker op de band en ook met percentages, dus de 1e keer begonnen op 4% en dinsdagavond liep ik al 4km op 8%. Pfff, het viel niet mee hoor, het is hard werken, maar het is ook best wel kicken dat je benen en lijf zo snel wennen aan deze trainingen. En het is nog leuk ook J. Ik ben samen met John naar de sportschool gefietst. John ging krachttraining doen en daarna nog een spinningles (bij Désirée, die zo vakkundig mijn benen in conditie houdt door massage). Na mijn uurtje lopen ben ik nog even op de power plate gaan liggen en zitten om mijn spieren te masseren, dat is zo heerlijk! Daarna lekker naar huis gefietst. Daar alvast eten klaar gemaakt en nog even wachten op John. Die kwam niet veel later thuis en lekker samen gegeten. Nog even zitten en toen heerlijk slapen.

Woensdag zou ik op visite gaan bij twee vriendinnen. De eerste stuurde een sms’je dat ze zich helemaal niet lekker voelde, dus we plannen een nieuwe “date”. Ik ben ondertussen rustig aan het werk gegaan en heb gewacht tot de 2e vriendin zou ontwaken. Toen ik klaar was met werken, ben ik het leukste klusje gaan doen…mijn auto wassen. De mensen die mij kennen weten dat mijn auto nooit door de wasstraat gaat. Dus bij Otosam altijd afspuiten, inzepen, borstel afspuiten en auto borstelen, daarna weer afspuiten. En ondertussen ben ik zelf een soort natte poedel. Mijn gympies doorweekt en mijn voeten idem dito. Maar mijn auto staat weer te glimmen. Ik rijd dus weer naar huis, in mijn schone bolide. Thuisgekomen even een theetje maken en nog wat thuis werken. Ondertussen is mijn 2e vriendin wakker geworden en we spreken af dat we vrijdagavond even een bakkie komen doen. Weer even in real life bij kletsen, gezellig. ’s Avonds op tijd naar bed, niet helemaal lekker, lijk wel verkouden te worden…hè bah, kan het dit keer alsjeblieft mijn deur voorbij?

Donderdagmorgen, ben ik dus hartstikke verkouden. Op tijd er uit, want ik moet nog wel even werken en daarna nog wat boodschappen doen. Schuimpjes halen voor in de boom, wat leuke kerstversiering bij Xenos en wat lekkers bij de Slager. Daarna een paracetamolletje er in en snuffend en niezend de dag doorgebracht. Mijn hemel ik wist niet dat een mens zoveel kan niezen. En zo hard. Mijn ribben doen er pijn van. Dus weer een avond vroeg naar bed, met 2 paracetamolletjes om zo snel mogelijk van de verkoudheid af te komen.

Vrijdag nog steeds snipverkouden. Gelukkig hoef ik niets, oh ja, toch wel. Ik heb een half jaar geleden een nieuw abonnement afgesloten bij de KPN en die moet ik vandaag weer omzetten naar een stuk goedkoper, dus op naar de KPN winkel. Ik had het al online geprobeerd, maar dat ging niet, omdat ik een zakelijke klant ben. Helaas, dus met dikke regen en een verkouden kop naar de stad. Gelukkig is het niet druk in de KPN winkel en ben ik meteen aan de beurt. En wat blijkt, dit kunnen ze, in tegen stelling wat ze een half jaar geleden hebben gezegd, niet meer regelen in de KPN winkel. Dus onverrichter zaken naar huis en bellen met de KPN. Nou dat was telefonisch binnen een vloek en een zucht geregeld. Een goedkoper abonnement en ik weer blij. Een theetje maken en met een paracetamol even op bed, slapen.

Zaterdag, heb ik me afgemeld voor de training in de Drunense duinen voor Alpe d’HuZes. Helaas. Maar met mijn verkoudheid is het niet verstandig om om 6 uur op te staan, ruim 1,5 uur met de auto te rijden en dan te lopen. (en dan niet in een lage hartslag). De volgende keer maar weer. Rond half 1 halen we Diandra en Anna op om naar mijn Oma in Coevorden te rijden. Oma viert een feestje, want ze is de 12e 91 jaar geworden. Wat een mooie leeftijd hè. En nog zo’n kwiek mens J. Het autostoeltje in de auto. Diandra en Anna er in en we zijn weg. 2 uur rijden naar Coevorden. De heenweg gaan we via de dijk Enkhuizen Lelystad en zo naar Coevorden. Om kwart voor 3 zijn we er. Pfff, het is altijd een heel eind hoor. Diandra en Anna waren ook een paar dagen flink verkouden geweest en waren er ook al weer bijna van af. Ik moet zeggen dat ik me best wel goed voel, wel veel niezen en snuffen, maar niet beroerd (gelukkig). Mijn ouders zitten bij Oma aan tafel en de rest van de familie is er nog niet, maar die komen om 3 uur met z’n allen binnen. Gezellig weer bij kletsen en eerst met z’n allen aan de koffie en thee, daarna wordt er een warm en koud buffet neergezet. Een paar lekkere salades en varkenshaas met boontjes, gehaktballetjes in satésaus met gele rijst en gebakken aardappeltjes met schnitzel en champignons. Allemaal lekker, hier in het huis kun je best eten hoor. Als toetje wordt er nog een karretje met een bak ijs, twee bakken met verse vruchtjes en niet te vergeten, slagroom, binnen gereden. Heerlijk gegeten dus. Na alle heerlijkheden gaan we om 6 uur met z’n allen weer op weg naar huis. Eerst nog even plassen en dan zitten we weer in de auto. Nu weer terug via de Afsluitdijk. Iets meer kilometers, maar net zo snel (of langzaam, net hoe je het wilt zien J). Om 20.15 uur staan we weer bij Diandra en Anna voor de deur. We drinken nog even een theetje en dan gaan we naar huis. Nou best wel gaar, maar het was erg gezellig. Lekker naar bed. Even nog wat tv kijken en dan lekker slapen. Heerlijk.

Zondagmorgen, gaat om half 9 de wekker. Anders waren we al bijna in Drunen geweest, nu lig ik nog in mijn bedje. Heerlijk geslapen, dat doet toch altijd weer goed hè, slaap. John gaat trainen samen met Saf en ik ga een heel rustig loopje doen. Eens kijken hoe het gaat, hoe de benen voelen en mijn lijf zich houdt. Ik vertrek met een prachtig waterig zonnetje en heb het eerste stuk lekker wind mee. Ik loop heel rustig en het gaat goed. Ik besluit aan het einde van het fietspad, de dijk op te lopen, net zoals ik vorige week gedaan heb. Maar nu loop ik door tot het einde van Schellinkhout en draai vanaf de dijk het dorp in. Ondertussen is het gaan regenen en loop ik wat meer beschut tussen de huizen, dat is wel lekker met wind schuin tegen. Af en toe wat hagel en natte sneeuw en zodra ik bij de verkeerslichten ben aangekomen, schijnt er weer een heerlijk zonnetje. Er komen nog een aantal mannen van de sportschool aanlopen, die gaan weer terug naar de sportschool. Ik loop lekker rechtdoor naar huis. Heerlijk. Na bijna twee uur en 15km ben ik weer thuis. Snel mijn schoenen en al mijn natte kleding uit en lekker droge kleren aan. Ik maak even Johns hardloopschoenen schoon. Hij is van de week ook over de dijk gelopen, maar het was toen een echte baggerzooi, dus de nieuwe schoenen zijn echt ingewijd en heel smerig. Even schoonmaken dus, net als mijn eigen schoenen. Is dat allemaal weer schoon J. Daarna lekker even een theetje maken en de oven aanzetten. Het zal niet zo lang meer duren of John is ook weer thuis, dus broodjes in de oven. Lekker wat eten en drinken en even wat tv kijken. Lekker onder de douche en klaarmaken. Louise en Henk komen gezellig even bijkletsen, leuk. Veel te lang geleden J. Even een theetje gedaan met z’n allen en daarna lekker bij Brasserie Buiten gegeten. Het was heel gezellig en heel lekker. Nu weer thuis en even op de bank naar Serious Request 2011 kijken en daarna heerlijk slapen.

En zo is er zomaar weer een hele week voorbij. Veel ziek, zwak en misselijk de afgelopen weken, maar ik heb besloten dat ik dat alleen dit jaar krijg en volgend jaar het hele jaar gezond blijf zonder verkoudheidsongemakken en dergelijke J.

En tot slot…ik blijf natuurlijk bij jullie bedelen om geld. Ik vind het altijd zo leuk om mijn mail te openen en er staat: Er is een donatie gedaan…dat is altijd een hoogtepuntje van de dag. Dus denk aan mij en team HaDeOo, we kunnen al jullie steun gebruiken!!!

Ik wens jullie een hele fijne nieuwe week! Heel veel liefs, Heidi



maandag 12 december 2011

Wachten op nieuw schema en weer op de been…

Een rustig, maar heerlijk weekje achter de rug.

Sinterklaas gevierd bij Diandra en Caryl, samen met mijn ouders, Joy, Sergio en Anna. Wat een feest is het toch voor zo’n kleine meid J. Het blijft altijd een spannende tijd. Anna had keurig een vlag op het raam bij de deur gehangen, zodat Sinterklaas haar huis goed kon vinden. Ik heb natuurlijk het Sinterklaasjournaal niet gevolgd, maar schijnbaar kwam dit daar in voor. Grappig. De kadootjes hebben we even bij de buurvrouw afgegeven, zij zou ze later voor de deur zetten. Wij gezellig met z’n allen aan de soep van Caryl, lekker hoor. Broodje er bij, helemaal goed. Tijdens het eten, veel gebonk op het raam, Anna springt bijna een meter hoog en durft, natuurlijk, niet naar de deur. Maar wel met broer Joy, dus ze komt stralend met een gigantische tas vol met kadootjes weer terug. Het grote uitpakken kan beginnen. Leuk hoor. Diandra heeft een CD met muziek van de jaren 80 en die moet natuurlijk  meteen opgezet worden. Leuk, jeugdherinneringen en zelfs mamma begint te bewegen in haar stoel, leuk hoe muziek mensen kan laten bewegen J. Rond een uur of 10 lekker naar huis en naar bed. John was al om 5 uur op en morgen gaat de wekker om dezelfde tijd…Ben ik blij dat ik nog lekker even kan blijven liggen!

Verder kabbelt de week lekker voorbij. Lekker gewerkt, op donderdag weer mijn nieuwe schema binnen en oh oh, dat worden hele trainingen J. Weer een nieuwe uitdaging. Leuk hoor. Donderdag meteen mijn nieuwe hardloopschoenen aan en binnen op de band lopen. Op 6% helling, een uurtje gelopen, lekker hoor en gezellig, want John stond op de band naast me. Hij liep ook even een klein stukje op 5% en merkte dat het toch best zwaar is. Een andere belasting voor je lijf en leden… Lachen hè. Volgende week ga ik dus naar 8% en kan ik de kilometers uit gaan bouwen. Spannend en leuk!

Vrijdag ben ik bij Désirée geweest voor massage van mijn benen. Ik heb al een tijdje, zoals ik dat noem, pratende voeten en ik heb haar gevraagd of ze ook mijn voeten kan masseren en ja hoor, natuurlijk. Volgens Désirée stonden mijn pezen aardig strak en na de massage voelden mijn voeten dan ook als nieuw, heerlijk. Bovenbenen zaten lekker vol, dus daar heeft Désirée zich lekker op uit kunnen leven. Als nieuw loop ik weer naar huis. Thuis lekker een bakkie thee, benen omhoog en op rust. Massage is altijd net alsof ik een zware training achter de rug heb, dus rustig aan. John belde me en vertelde dat hij een tafeltje voor ’s avonds gereserveerd had bij La Première in Anna Paulowna, gezellig even met z’n tweetjes wat eten. En het was, zoals altijd, weer heerlijk en gezellig. Daarna moe maar voldaan weer naar huis en lekker naar bed.

Zaterdag ging de wekker al heel vroeg, want John ging naar Humphrey, dus om half 8 wakker. Lekker een kop thee op bed van John en nog even heerlijk blijven liggen. Lekker hoor. Even douchen, de stad in voor wat boodschappen en verder eigenlijk heel weinig. Benen zijn lekker gevoelig na de massage van gisteren, dus nog even niet lopen. Morgen maar een duurloopje doen. ’s Avonds zijn we op verjaardag bij Syl geweest. Syl is 50 geworden en gaf een feestje. Hartstikke leuk om haar en de kids weer eens te zien en te spreken, was natuurlijk weer veel te lang geleden. Lekker gekletst met verschillende mensen en rond 12 uur weer naar huis en lekker slapen.

Zondagochtend weer wakker, na een heerlijk nachtje te hebben geslapen. John ging even trainen en ik heb een duurloopje gedaan. Er stond 80 minuten op het programma, maar toen ik bij het einde van het fietspad onder aan de dijk, vlakbij Schellinkhout, kwam, zag ik dat er geasfalteerd was. En het was zo heerlijk rustig dat ik besloot om terug door Schellinkhout te lopen. Dus even weer een stuk over de dijk, lekker uitwaaien en wat is het toch altijd heerlijk om daar te lopen. Dat is al weer een hele tijd geleden dat ik door Schellinkhout gelopen ben en toch ken je nog ieder huis en bochtje. Er staan een boel huizen te koop in het dorp. Bij Kooijman, waar ik als 10jarige paardreed, is het huis leeg en gaat er, zoals het er uitziet, verbouwd worden. Voor ik het weet ben ik aan het einde van het dorp en loop ik weer naar huis. Wat een lekker loopje. Na ruim 90 minuten sta ik weer bij de voordeur. Heerlijk hoor.

 Thuis lekker een broodje eten, theetje er bij en even lekker zitten. Na het douchen nog even de stad in. Bonbons kopen en voor Marije een hele leuke standaard waar twee amaryllisbollen op zitten, gekocht. Ik denk dat ze deze wel leuk vindt. Om half 5 op pad naar Purmerend. Heerlijk gegeten, gelachen en weer bijgekletst. Rond half 10 weer op weg naar huis. Na veel details van Alpe d’HuZes door gesproken te hebben. Wat een leuke tijd gaan we tegemoet J.

En zoals altijd sluit ik nog even af met een Alpe d’HuZes praatje. Er zijn al een heleboel sponsoren die geld toegezegd hebben, maar zoals jullie weten kan er, natuurlijk, altijd nog meer bij. Het maakt niet uit hoe klein de bijdrage is, want alle kleine bedragen bij elkaar maken ook een groot bedrag!!!

Help ons, steun ons naar 7 juni 2012 toe, jullie weten waar jullie moeten zijn op onze site, maar ik zet het er voor de zekerheid, nog even bij!!!

Voor de Kerst stuur ik jullie nog even een update…Een hele fijne week!!!

Heel veel liefs, Heidi
http://yocolivead6.procit.com/acties/heidiwittenberg-oldenburger/heidi-wittenberg-oldenburger/actie.aspx

maandag 5 december 2011

Een beetje kwakkelen, maar met geweldig nieuws en daarna weer gewoon…

Pfff, nou ik heb het wel hoor. Na zaterdag ben ik gegrepen door het heerlijke buikgriepvirus. Dikke misselijkheid, buikpijn, diarree en vreselijk moe. Lekker dan. Daar ging mijn 10 kilometer. Wel aan begonnen hoor, kon me tenslotte niet laten kennen, maar het lijf zei na 2 rondjes dat het wel genoeg was. Ik stond op het randje van overgeven en geloof me, zo snel had ik nu ook weer niet gelopen hoor. (je ziet op tv wel eens dat hardlopers na een hele zware inspanning moeten overgeven van de inspanning) Bij mij dus niet door de inspanning, maar buikgriep. Even bij John in de auto, John gaat nog even trainen en ik was van plan om terug naar huis te lopen. Maar eenmaal in de rijdende auto wordt de misselijkheid alleen maar erger. We staan gelukkig weer stil en ik blijf even rustig, met mijn ogen dicht, zitten. Paar keer diep zuchten, dan zakt het wel af, niet dus, John brengt me met de auto naar huis. Thuisgekomen, doe ik meteen de gordijnen in de slaapkamer dicht, dikke pyjama aan en extra deken op bed, slapen. John komt rond 12 uur weer thuis en ik word wakker. Verplaats me van ons bed naar de bank en ga daar weer even liggen. Verticaal is heel vervelend. Liggen op de bank, wat tv kijken, af en toe weg soezen en ’s avonds op tijd naar bed.

Maandag een nieuwe week en nog niet beter. Lekker rommelende buik, maar niet meer zo heel misselijk. Heel rustig aan dus. Een geroosterd broodje eten en slappe thee. Vanuit bed, op de bank en rustig zitten en liggen. Het verticaal zijn gaat al weer wat beter, de misselijkheid is al bijna verdwenen. John neemt ’s avonds mijn favoriete comfort food mee. Nasi en witte rijst van Azië. John nog wat extra’s, maar ik houd het bij nasi, gemixt met witte rijst. Lekker, daar knap ik van op. Weer op tijd naar bed. Lekker slapen.

De volgende ochtend nog niet helemaal opgeknapt, maar ik heb een afspraak bij de schoonheidsspecialiste en kan/wil dat eigenlijk niet afzeggen. Dus op tijd uit bed, naar Marcella. Een heerlijke Sisley behandeling en na wat boodschappen te hebben gedaan weer naar huis. Ik hoopte dat ik vandaag weer even zou kunnen lopen, maar dat gaat hem nog niet worden. Rustig aan nog even en dat is wel wennen. Aan het eind van de middag nog even contact met Vincent, die mijn schema’s maakt. Afgesproken om het nog even rustig aan te doen en kijken wat ik kan lopen. Ik heb in overleg met Vincent contact opgenomen met Alex Bekkers, een doorgewinterde loper en Alpe d’HuZesser en hij heeft Vincent en mij even een beetje op weg geholpen met hoe mijn schema optimaal aangepast kan worden om zo goed mogelijk 3 x de Alpe op te lopen binnen de 135 minuten. Ik vind het vreselijk spannend, maar iedereen is er van overtuigd dat ik het kan J.

Ik heb ook nog een what’s app –je gekregen van Liesbeth, met het meest geweldige nieuws dat je maar kunt krijgen. De kanker is in complete remissie, geen cellen meer te vinden in haar beenmerg, hartstikke goed nieuws! Dit betekent namelijk dat de kanker niet meer actief is en Lies de goede kant op gaat. Ze is er nog niet, want ze slikt nog heel veel medicijnen en is nog steeds misselijk en beroerd, maar hopelijk hebben ze dat binnenkort onder controle, zodat we weer eens heerlijk uit eten kunnen gaan. Maar het begin is er, heerlijk! Woensdag nog niet helemaal opgeknapt.

Donderdag ben ik weer helemaal opgeknapt, lekker hoor. Eerst aan het werk en daarna nog even snel wat broodjes halen bij de HEMA. Ik sta keurig in de rij voor de kassa te wachten. Een oudere dame vraagt aan me: “Is u de volgende in de rij?” Waarop ik zeg: “Ja, ik ben hierna aan de beurt”. De oudere dame loopt naar de kassa gaat naast de mevrouw voor me staan en wil haar boodschap af rekenen. Mijn hemel, zo brutaal. Ik vind het helemaal niet erg als iemand die toch zeker 80 jaar is voor wil, omdat ze waarschijnlijk naar haar werk moet en de hele dag geen tijd meer heeft voor de boodschappen, maar om zo ongevraagd vooraan te gaan staan, hmmm. Het sop is de kool niet waard, maar de mevrouw van de kassa stak er een stokje voor. “Mevrouw u kunt niet zomaar vooraan gaan staan!” zegt ze en kijkt me vragend aan. “Ja, maar ik heb maar één ding om af te rekenen”, zegt de oudere dame. Nou dat gaat me toch echt wel iets te ver. Ik kwak mijn boodschappen op de balie en zeg: “als u het nu nog even netjes gevraagd had, dan had ik u zo voorgelaten, maar op deze manier”. De mevrouw achter de kassa begint te lachen. “Gelijk heb je en dan altijd klagen over de jeugd”. De oudere dame maakt nog even een opmerking dat de dames bij de kassa altijd zo snauwen tegen haar. Ik wens de mevrouw aan de kassa een hele fijne dag en ga lekker naar huis. Jeetje, ik ben nog verbaasd over zoveel brutaliteit. Maar ja brutalen hebben de halve wereld J. Ik loop lekker naar huis. Thuis even snel omkleden, kan ik voordat Albert komt nog even snel een rustig loopje doen. Wat een genot om weer buiten te lopen. Het is officieel, ik ben verslaafd aan het lopen geraakt. Mijn benen voelen echt geweldig en het loopt ook heerlijk. Maar ik zal niet overdrijven na mijn buikperikelen en na een half uurtje sta ik weer binnen. Omkleden en even alle gordijnen open doen. Zie ik aan de verkeerde kant van het gebouw Albert staan. De chauffeur heeft alles al uitgeladen en ik zie dat hij niet kan vinden waar hij heen moet. Ik doe het raam open en roep dat hij “deze kant” op moet. Hij gaat lopend over het trottoir met zijn hele kar vol boodschappen. Nou ja, dat kan natuurlijk ook. “Wat een prachtig huis heeft u en wat een mooi uitzicht” zegt hij wanneer hij binnen komt. Ik lach, ja dat kan ik nu eenmaal niet ontkennen. Je raakt er aan gewend, maar we hebben een heerlijk huis en een prachtig uitzicht J. Boodschappen even opbergen. Alvast wat voorraad voor Kerst en daarna lekker even een broodje eten en een theetje er bij. Verder hoef ik even niks. Dus lekker zitten, breiwerk er bij, serie kijken en luisteren naar de regen die tegen de ramen klettert. Heerlijk. Verwarming wat hoger gezet, dikke sloffen aan en genieten…

Vrijdag een rustdag. Ik word wakker met heel vies weer. Het regent, dus ik blijf lekker nog even binnen. Tegen één uur kleren aan en even naar Runnersworld, ik moet nog nieuwe hardloopschoenen hebben, maar die zijn waarschijnlijk niet op voorraad. En ja hoor, ze moeten besteld worden. Ik kan nog wel even toe op mijn “oudjes”. Ik krijg een belletje wanneer ze binnen zijn. Ondertussen is het prachtig weer geworden en speelt zelfs de gedachte om toch even een loopje te doen, door mijn hoofd. Maar laat ik niet te hard van stapel lopen en er even een dagje tussen laten zitten. Even rustig aan, niet te gek. Dus op de bank met een theetje, schaatsen kijken en niet al te veel verder.

Zaterdagochtend werden we om half 10 wakker, bijna verslapen J. John wilde om 10 uur namelijk graag spinnen. Dus ineens stress, snel kleren aan en op pad. Ik niet hoor, ik heb rustig aan gedaan. Even een theetje en heel rustig wakker worden en genieten van de ochtend. Rond half 12 was John weer thuis en zijn we even boodschappen wezen doen bij Deen. Het was me toch een partij druk in de stad, allemaal nog op zoek naar Sinterklaascadeautjes, neem ik aan. Thuis lekker een broodje gegeten en rond half 4 toch nog even de hardloopkleren aan voor een klein rondje. Samen met John vertrek ik en na 45 minuten ben ik weer thuis. John deed er nog een klein rondje bij, dus die kwam later thuis. ’s Avonds hadden we een keertje niets, maar we hebben heerlijk samen op de bank tv gekeken en op tijd gaan slapen.

Zondagmorgen ging de wekker om 9 uur. Tijd om er uit te gaan. John gaat eerst trainen en daarna spinnen. Ik wilde nog even een loopje op de loopband doen en dan daarna spinnen. Dus zo gezegd zo gedaan. Net voordat ik weg wil gaan krijg ik een sms’je van John dat hij zijn handdoeken vergeten is. Of ik er een paar voor hem mee wil nemen. Natuurlijk wil ik dat. Dus even twee extra handdoeken in mijn tas en ik ben weg. Fiets pakken uit de berging en naar de sportschool. Daar aangekomen zie ik dat het rustig is met fietsen. Misschien toch een boel mensen die nog Sinterklaas vieren. Ik kleed me om, mijn spullen in een kastje en op zoek naar een loopband. De 1e waar ik op sta, daar doet het touchscreen het niet van, ik krijg na de taal Nederlands ingetoetst te hebben, een Portugese zin in beeld. Daarna wil ik mijn nummer intoetsen en waar ik een 1 in toets krijg ik een 6 in beeld. Hmmm, terug doet ie niet, stop ook niet. Ik ga naar boven, kijken of daar nog een loopband staat. Ja hoor, twee. De 1e is een nieuw exemplaar, dat probeer ik aan de gang te krijgen, maar volgens mij is die nog niet aangesloten, dus gewoon op de band er naast en deze doet het gewoon. Hellingspercentage op 4% en lopen maar. De 1e 20 minuten heel rustig aan en de laatste 10 minuten iets harder. Leuk en lekker, het gaat goed en voelt ook goed. Volgende week weer 2% er bij. Ik loop naar beneden en haal een kaartje voor het spinnen. In de kleedkamer even mijn spinningkleren aan doen en dan weer naar binnen. Nog even wachten voor de deur, want er is nog een beginnersles bezig. Om kwart voor kunnen we naar binnen voor een uurtje Sinterklaasspinnen. Heerlijk. Het is een lekkere les, wel zwaar na mijn loopje, maar het voelt goed. Na de les, lekker nog even naar mijn pa en ma om daar een theetje te drinken en daarna lekker zondagmiddag thuis vieren, benen omhoog, tv op schaatsen en daarna nog een heerlijk dom filmpje. Lekker hoor. Even mijn trainingsgegevens naar Vincent gestuurd, ben weer zo vreselijk benieuwd naar mijn nieuwe schema, ik heb er zin in. Een heerlijke week allemaal…Liefs, Heidi