We zijn al weer in volle voorbereiding voor Alpe d’HuZes
2013, in ieder geval met het plannen van diverse acties om geld binnen te
halen. Samen met Désirée en Matthé zijn we druk bezig en zodra alles definitief
is, gaat de publiciteitsmachine draaien J. Volgende week de laatste bespreking en dan hopen we
alles rond te hebben. Dan horen jullie de data en wat er allemaal gaat
gebeuren.
Ik ben wel weer lekker aan het lopen geslagen. Rustige
duurloopjes, geen interval, gewoon weer lekker opbouwen. Gaat goed, het is nog
heerlijk weer, dus dat zit weer mee.
Afgelopen donderdag zijn we naar SMA Midden Nederland
geweest in Amersfoort. Guido Vroemen en Bernard te Boekhorst hebben ons weer
getest/gekeurd, voor Alpe d’HuZes. Het ging allemaal goed, behalve dat er bij
mij 3 x geprikt moest worden om bloed af te nemen. De 1e keer ging
de naald van het buisje af, de tweede keer op dezelfde plek prikken was geen
goed idee, de 3e keer in mijn andere arm, ging het goed. Daarna was
John aan de beurt en hij was ook de 1e die de inspanningstest
deed. Ik kon dus nog even rustig
toekijken. Wel indrukwekkend hoor, om te zien hoe de hartslag reageert op
steeds zwaarder wordende inspanning. Na 20 minuten is de test klaar en kan ik
me klaar maken. Ik heb nog nooit zo’n test gedaan. Ja, vorig jaar met zo’n
kapje voor VO2 max, maar nog nooit op de fiets met een ECG. Mijn ECG in rust
was helemaal goed, dus ik ben ook benieuwd naar die in inspanning. Bloeddruk
wordt ook tussendoor gemeten en meteen de maximale hartfrequentie en het
omslagpunt worden bepaald. Die voor het hardlopen weet ik al, maar voor het
fietsen nog niet. Heel rustig beginnen, steeds proberen de 70 omwentelingen te
houden en per minuut wordt de weerstand verhoogd. Bij een weerstand op 180
watt, ploffen mijn benen bijna uit elkaar en kan ik absoluut niet meer trappen.
Ook dat is een heel gek gevoel. Je hoofd wil nog wel, maar je benen kunnen
gewoon niet meer rond draaien, omdat ze helemaal verzuren. Voor je het weet sta
je gewoon stil. De weerstand gaat er af en nog één keer bloeddruk meten en dan
is het klaar. De uitslagen zien er goed uit en waarschijnlijk ligt mijn
omslagpunt met fietsen niet zo heel ver bij die van het lopen vandaan. John en
ik kleden ons even om en Bernard kijkt onze urine nog even na, ook die is goed.
Daarna gaan we naar Guido voor een klein onderhoud om te kijken hoe en wat we
precies moeten gaan trainen. Wel weer wat leuke ideeën opgedaan en om 2 uur
rijden we weer naar huis. Er waren ook nog wat leuke uitslagen, want mijn
vetpercentage is in één jaar gedaald van 31% naar 25% dat is toch een leuke
meevaller. Het vetpercentage van John is ook gedaald, naar 13%, die mag dus
niet veel meer verliezen. Ook deze winter gewoon rustig door blijven trainen en
zorgen dat we gezond blijven. Vanaf Januari kunnen we weer gerichter gaan
trainen. Altijd weer leuk om dit soort dingen te horen. Alles maar weer even
laten bezinken thuis. Na een heerlijk weekendje maandag weer aan het werk. Heel
gezellig en weer heerlijk bij kunnen kletsen. Niet al te laat thuis en daar nog
eventjes aan het werk. Dinsdag lekker naar de kapper, haren weer gekortwiekt en
woensdag met John naar Alkmaar naar de dermatoloog. Ze hebben een stuk bij zijn
neus weggehaald, waar hij al een tijdje een rode vlek had. Het was allemaal
goedaardig, maar moest wel weg, omdat het anders toch door zou groeien. Als we
ons boven melden krijgen we allebei een theetje. Lekker. Even wachten en dan
mag John naar binnen. Ik ga even in een andere stoel zitten, wat comfortabeler.
Het is al een stuk rustiger in de wachtkamer. Het zat vol toen we binnenkwamen,
maar nu zit er nog maar één meneer. Ik lees lekker mijn boek op mijn Ipad. John
is om 10 voor half 1 naar binnen gegaan en wat schetst mijn verbazing, hij is
binnen 20 minuten weer terug. Ik moest mee, omdat hij waarschijnlijk niet terug
kon rijden, omdat hij zijn bril niet op zou kunnen, maar niets is minder waar. Dat
is in ieder geval al weer een meevaller. We rijden dus weer lekker naar huis. Gelukkig
heeft hij niet veel pijn, wel een trekkend gevoel. John gaat even zitten werken
en ik met mijn laptop op schoot en vooral zorgen dat hij te eten en te drinken
krijgt. Tijdens het werken zie ik dat er een prop bloed door de pleisters heen
komt, dus daar moet even een doekje tegen aan gedrukt worden. Af en toe bloedt
het nog een beetje, na het eventjes achter de computer zitten gaat John toch
even op de bank zitten. Even rustig aan. Paracetamol er in, zodat er niets kan
ontsteken. ’s Avonds op tijd naar bed. Even wat hoger liggen en we slapen
slecht. Ik was bang dat het misschien weer open zou gaan ’s nachts, maar
gelukkig ging het allemaal goed. Donderdag ga ik lekker even op pad voor een
loopje. John werkt thuis. Nog niet te veel doen. We lopen nog wel eventjes de
stad in om wat boodschappen te doen. Niet teveel, een paar dingetjes, gewoon
even een beetje frisse lucht. Vrijdag gaat John weer aan het werk. Onder het
mom van wielrenners stappen toch ook meteen weer op hun fiets, gaat hij weg.
Hij heeft een paar afspraken, maar is niet al te laat thuis. Rustig aan nog
eventjes. Ik sta op het punt om naar Désirée te gaan, als mijn telefoon gaat.
Diandra, pappa heeft weer last van zijn hart, dus waarschijnlijk vanmiddag weer
naar het ziekenhuis. We houden contact en als ik bij Désirée geweest ben, loop
ik door naar het ziekenhuis. Nog even met John bellen, die bij de GGD is om
inentingen te halen voor Vietnam, waar hij eind november heen gaat. Mijn
telefoon is leeg, balen. In het ziekenhuis wordt ik naar de 4e etage
gestuurd. Maar ik kan Diandra, Anna en mamma nergens vinden. Dus toch nog maar
even vragen aan de balie. En ja hoor, ze zitten iets verderop in de gang, in de
wachtkamer van de hartbewaking. Ze hebben nog niets gehoord. Ik vraag Diandra
John even te sms’en, ook dat mijn telefoon leeg is. We blijven nog een tijdje
zitten en John komt er ook aan. Diandra gaat vragen wat er allemaal gaat
gebeuren en of er überhaupt iets gaat gebeuren. Hij wordt net klaar gemaakt
voor een cardioversie. Dat gaat dus zeker nog een uur duren. John, mamma, Anna
en ik rijden naar de Streektuinen. Is mamma weer in haar eigen omgeving en kan
Anna ook een beetje haar eigen ding doen. Ik ga er wel bij zitten. John gaat
even naar huis. Auto omwisselen en even wat eten uit de vriezer meenemen voor
pa en ma. Als hij terug komt heeft hij ook de oplader voor mijn telefoon
meegenomen, wat een schat hè. Diandra heeft ondertussen ook gebeld en zij komt
er zo weer aan. Iedereen weer thuis. Alles weer goed, tot de volgende keer.
Pfff, wat een gedoe. Vrijdagavond doen we lekker niks. Op tijd naar bed, je
wordt altijd vreselijk gammel van zo’n middag. Zaterdagmorgen op tijd wakker.
John gaat even de auto wassen en daarna doen we boodschappen. Eerst even bij
Hilal wat fruit, tomaten en courgettes,
daarna brood bij de bakker en als laatste naar de slager voor vlees en
vleeswaren. Daarna weer lekker naar huis. Een broodje eten en nog het jaarwerk
afmaken. Nog een paar dingen uitzoeken en dan is het hopelijk morgen klaar. Kan
het volgende week naar BWF. Ik maak lekker tomatensoep en groentjes. (ui,
paprika, courgette en tomatensaus) Aan het eind van de middag doen we nog een
klein rondje over de dijk. Het is prachtig zonnig weer, wel koud, maar dat is
niet erg. Gewoon lekker weer. Ik heb mijn nieuwe schema binnen gekregen,
gemaakt door Guido Vroemen. Dat begint maandag. 4x in de week lopen en 2x
fietsen. Spannend, dus nu nog eventjes rustig aan en dan maandag weer aan de
gang. Lekker hoor. Na het loopje eten we lekker tomatensoep en een broodje en ’s
avonds kijken we een heerlijk filmpje, samen op de bank. Lekker hoor. Niet al
te laat naar bed en alle klokken even op tijd zetten, de klok gaat weer een uur
terug. Zondagmorgen lekker eventjes
blijven liggen, heerlijk. Theetje op bed en daarna wandelen we even naar de
schouwburg, daar drinken we even een bakkie en lopen dan weer terug. ’s Middags
fietsen we naar Diandra, die is jarig. We zijn de eersten. Allerlei lekkers,
dus rond half 2 kan mijn koolhydratenuurtje beginnen. Zoveel mogelijk van al
het lekkers in een uurtje. We kletsen gezellig met Kyra en rond een uur of 4
gaan we weer naar huis. Gelukkig is het weer droog, toen we binnen zaten, kwam
het met bakken uit de hemel. Thuis, lekker benen omhoog, nog even een folder
maken voor het eten met Team HaDeOo voor Alpe d’HuZes. Ook nog een verzoek van
Brenda om een stukje te schrijven voor een blad voor René zijn 50e
verjaardag. Dus dat ook meteen gedaan en een leuke foto er bij. Ik moet nog een
boek maken, maar daar ga ik deze week mee aan de gang. Zondagavond lekker nog
eventjes tv kijken en daarna naar bed. De wekker gaat weer op tijd, maandag.
Liefs, Heidi
