Donderdag zijn we op tijd weer wakker en ik blijf nog lekker even liggen. John maakt thee, geen koffie voor de keuring. Ik ga even plassen, in het potje natuurlijk. Daar moet je altijd wel aardig voor mikken J. Sticker er op en handen wassen. Ik help John er ook even aan herinneren dat hij ook in een potje moet plassen. Stom hè, dat je dat zo snel vergeet. Daarna even alles bij elkaar pakken om mee te nemen naar Amerongen. Ben vreselijk benieuwd hoe het gaat. Het is nog wel even een stukje rijden. John heeft gisteravond al zijn fietsen in de auto gelegd, dat is handig. Tassen er bij en we zijn weg. Even de route in de routeplanner ingeven, altijd lekker makkelijk. Hij stuurt ons over de A1, dus dat doen we dan maar.
Rond kwart over tien zijn we er. John pakt even de fietsen uit de auto en ik neem mijn tas en de uitslagen van de vorige testen, mee naar binnen. Guido Vroemen zegt dat we rustig even kunnen gaan zitten tot er iemand bij ons komt, dat doen we dus. Om half 11 komt de sportarts, naam natuurlijk al weer vergeten. John is als eerste aan de beurt. Ze hebben een nieuw systeem voor het fiets opmeten en dus helpt Guido even mee. John zijn fiets wordt op de tackx gezet en John kleedt zich even om. Ik ga even mee, kijken hoe dat allemaal gaat. De hoeken worden bepaald en er wordt nog een en ander gesleuteld aan zijn fiets, maar het is niet veel. Er wordt gekeken hoe het zit met Johns verschil in lengte van zijn benen. Zijn rechter bovenbeen is langer dan het linker en zijn linker onderbeen is langer. Daar zit dus het verschil in. Dit kan opgelost worden met een verhoging onder het plaatje van zijn schoen. Helaas hebben ze deze niet op voorraad en gaan we die dus in Hoorn bestellen. Daarna de tweede fiets. Hier hoeft helemaal niets aan te worden veranderd. De plaatjes onder John zijn schoenen worden nog even wat verzet, zodat hij precies met de bal van zijn voet trapt. Ik pak even een bidon en vul die met water. We zorgen dat we genoeg drinken, want dat is toch best belangrijk.
Hierna volgt ons lichamelijk onderzoek. Vetpercentage wordt gemeten. Ik zit iets boven de norm, maar geen probleem, volgens de arts. Ik ben wel een centimeter gekrompen en 1 kilo lichter dan thuis. Ook wordt er bloed afgenomen. Eerst mijn rechterarm, maar daar lukt het niet, dus dan maar links. Ik zwaai even met mijn arm, wat extra knijpen en daarna is het helemaal geen probleem. Urine wordt ook nog nagekeken en dat is ook allemaal goed, geen suiker, eiwit, niet zwanger! Ook worden er nog wat test gedaan voor de beweeglijkheid van de gewrichten etc. en tot slot nog even het gezichtsvermogen testen. Alles goed. Hierna is John aan de beurt en ondergaat allemaal dezelfde testjes.
Zo dat is allemaal gebeurd. Op naar het echte werk. John gaat als eerste fietsen. Ik kleed me alvast om. Mijn eigen borstband om, kijken of dit werkt. John krijgt een masker voor en zit aangesloten op de ECG. Hij moet ongeveer een half uur fietsen. Op het scherm verschijnen allerlei grafieken, heel interessant. Hier kun je de opname van zuurstof en de kooldioxyde uitstoot zien. Tevens kunnen ze nu bepalen bij welke hartslag het omslagpunt voor verzuring bereikt wordt. Leuk om te zien. John trapt makkelijk een hoog wattage weg hoor. Ik sta er toch wel versteld van. Knap! Maar op een gegeven moment is het punt toch bereikt dat je niet meer verder kunt. Hijgend en wel trapt John nog even door met een laag wattage. We hebben het nog even over de documentaire die we gezien hebben over Thomas Dekker. Guido komt er ook nog even bij staan. Guido is bondscoach van de lange afstand triatleten en hij heeft ook verstand van zaken. Ik vond het zo gek dat zo’n jongen alleen in Italië verblijft, zonder begeleiding en hulp. De mannen hebben het natuurlijk ook over de tests die hij tijdens de documentaire heeft gedaan. Leuk om te horen hoe zij over zo’n jongen denken.
Nou daarna ben ik aan de beurt. Toch een andere hartband om, zo’n harde, die altijd veel te groot is voor mijn lijf. Dan maakt ie geen contact. Een aantal pogingen doen om contact te krijgen, maar helaas. Ik stel voor om mijn eigen hartband om te doen en dan mijn horloge bij de computer neer te leggen. Kunnen ze precies zien wat mijn hartslag doet, komt het alleen niet in de computer. Nou en dat gaat wel goed. Dus opnieuw beginnen en voor ik het weet loop ik al op 9 k/u. Dat is eigenlijk mijn lekkerste tempo. Hoef ik niet te hard te werken en loopt het het lekkerst. Maar ik merk dat ik toch in mijn verzuring raak en het loopt niet zo lekker hoor met zo’n masker op. Drukt je neus dicht, dus ik moet toch op een andere manier ademhalen. Maar de tijd is om en op naar 10 k/u, nou dat kan ik ook nog even volhouden en ik staak de strijd op 11 k/u. Pfff, heftig. Je krijgt het op de één of andere manier toch benauwd met zo’n masker op. Gek, want je kunt natuurlijk toch gewoon ademen, maar het leidt toch af. Ik drink een paar slokken water en loop nog even rustig wat uit. Hierna gaan John en ik ons lekker douchen en zijn we weer fris en fruitig. Lekker hoor. Nou niet geheel ontevreden. John legt alvast zijn fietsen weer in de auto. Tassen zijn weer ingepakt en ik krijg nog even een bidon met sportdrank mee voor onderweg. Lekker, je hebt het niet in de gaten, maar je drinkt toch te weinig op zo’n dag. Ik eet nog even een reep, die ik meegenomen heb. We kletsen nog even wat na met de mannen en bedanken ze voor de tijd en gaan weer lekker naar huis.
Halverwege naar huis belt mijn vader. Zijn nieuwe tv doet het niet en waarschijnlijk ligt het aan het houdertje waarin de kaart van Ziggo zit. Of hij dat bij ons even mag testen. Ik vertel hem dat we rond 5 uur thuis zullen zijn en dat hij natuurlijk van harte welkom is, dan kijken we meteen even. Lekker bijna weer thuis, heerlijk is dat toch. Ik sms mijn vader even dat we thuis zijn en dat ze wat eerder kunnen komen als ze willen. Rond 5 uur zijn ze er. Meteen even kijken of het apparaat wel bij ons werkt. Nee hoor, geen contact, nou dan moet het houdertje wel stuk zijn. De kaart heeft mijn vader al getest in zijn oude digitale ontvanger thuis. Ik stop onze eigen kaart weer terug. Ziggo is bij ons in de buurt aan het werk, dus af en toe valt het beeld een beetje weg. Vervelend. Maar ja helemaal niets aan te doen. We drinken met z’n allen even een bakkie en daarna gaan mijn ouders weer huiswaarts.
John en ik eten samen wat en verder lekker niks. John gaat toch nog even spinnen, maar ik nog niet hoor. Morgen nog even lopen, vanavond nog lekker de benen omhoog en op mijn billen zitten. Op tijd naar bed, heerlijk
Vrijdagmorgen zijn we, natuurlijk, weer op tijd wakker. John heeft een drukke dag voor de boeg, dus hup er uit. Ik blijf nog lekker even liggen. Ik zou nog even gaan hardlopen vandaag, maar lekker niet. Ik blijf liggen en rust uit, ben een beetje moe. Eigenlijk niet veel te doen, ik wacht op Albert, die de boodschappen komt brengen en daarna kan ik nog even wat snijwerk doen. Hoef ik dat morgen niet meer te doen. Albert is er op tijd, rond half 5, dus ik kan de boodschappen mooi nog even opruimen en leg de map voor Anna met haar plaatjes van de superdieren alvast voor haar klaar. Kunnen we zondag mooi aan haar geven. Rond 6 uur belt John hij komt naar huis. Ik heb met Annemarie afgesproken dat we rond kwart voor 8 bij hun voor het huis staan. Ik ga dus eerst even lekker douchen en me optutten, wat zal ik aantrekken. Eigenlijk weet ik het niet. Is altijd even nadenken. Maar toch wat gevonden, haren doen, opmaken en op pad. Cees en Annemarie ophalen, met de lift naar boven, terwijl Cees al met de trap naar beneden is, lekker handig hè. We gaan eten bij Van der Kroft. Het zit al aardig vol, wanneer we binnen komen. Leuke tafel met de bank en we gaan lekker zitten. Een lekker glas bubbels en we kunnen beginnen. Altijd weer leuk om te kiezen, maar ik weet het al snel hoor. Geen groot menu, lekker een voorgerecht terrine à la Campagne, met een boudin noir, oftwel bloedworst. Heerlijk gerechtje en daarna kalfslende en sukade, de anderen biologische kip. Kalf is ook heerlijk. Doen we nog een nagerechtje? Ja, natuurlijk! Crème brulee voor 3 van ons, John neemt chocoladetaartje met bloedsinaasappelsorbet. Heerlijk gegeten en gezellig gezeten. Een aanrader dus. We lopen weer lekker naar huis, even weer een beetje afkoelen, want ik krijg het gedurende zo’n avond altijd toch weer warm J. Cees en Annemarie bij huis afzetten en wij lopen nog een klein stukje verder. Daarna heerlijk naar bed, lekker slapen.
Zaterdagmorgen was John er nog even vroeg uit om het oud papier buiten te zetten, maar daarna nog even terug in bed. Wat hebben we heerlijk geslapen. Op tijd de stad in om het vlees op te halen en een kado te kopen voor Anna, die morgen 6 jaar wordt. Even nog langs Cees om John zijn broeken op te halen. We verdelen de taken een beetje. Vlees halen we samen op en we lopen door naar Konijn om voor John het plaatje voor onder zijn schoen te bestellen. Daarna een bakkie en een smoothie drinken bij Bagels en Beans. Ik loop door naar Intertoys en John gaat even bij Cees zijn kleding ophalen. Hij komt naar Intertoys toe. Ik zoek iets leuks voor die kleine van K3. Er is niet zo heel veel leuks, maar ik vind een big shirt en een leuk memoryspel. Ik denk dat ze dat wel leuk vindt. (hoop ik tenminste). Ondertussen komt John ook al weer aanlopen, dus dit gekocht en even in laten pakken. Daarna lekker naar huis. Alle spullen in de koelkast zetten en ik ga nog even de spullen snijden. John gaat nog even een rondje fietsen. Ik ga aan de kook. Rond 7 uur zullen Roel en Marije er zijn. Even kijken of ik alles klaar heb gemaakt, ja hoor. Om half 6 even lekker onder de douche, John is ondertussen ook weer thuisgekomen. Heeft lekker gefietst. Douchen, kleren aan en de spullen alvast op tafel zetten. Oven aan, voor de broodjes van zo meteen.
Om 7 uur komen Roel en Marije binnen. Is al weer lang geleden dat we elkaar “live” gesproken hebben. We zien elkaar natuurlijk wel op twitter en facebook, maar live is toch weer anders. Het is weer als vanouds, erg gezellig. Lekker kletsen en lachen. De tijd vliegt natuurlijk voorbij. Onder het genot van hapjes en drank is het zo 12 uur. Roel en Marije gaan naar huis, wij ruimen nog even wat op en gaan lekker naar bed. Slapen, heerlijk.
Zondagmorgen hoeven we er niet zo heel vroeg uit. Lekker is dat. John maakt een theetje en ik blijf nog heel even liggen. John gaat trainen met Saf en ik ga zo lopend naar de sportschool. Even de bende van gisteren opruimen. Alles in de vaatwasser zetten en dat ruimt sowieso altijd al heerlijk op. De rest even op het aanrecht zetten en dan is bijna alles opgeruimd. Om kwart over 10 kleed ik me om en ga lopend naar de sportschool. Het is heerlijk weer, niet te warm, gewoon lekker loopweer. Binnen niet al te lange tijd heb ik mijn hartslag lekker hoog gejaagd. Kan ik straks met spinnen wat hoger in mijn hartslag blijven fietsen. Binnen 15 minuten ben ik bij de sportschool. Ik loop naar binnen. Ik kom in de gang Saf tegen en begroet hem even. In de kleedkamer wordt ik meteen gefeliciteerd door een vrouw die altijd bij ons in de spinningles zit. Zij heeft alles van Alpe d’HuZes op de computer gevolgd. Alle tijden bijgehouden en ze is vreselijk enthousiast. Lief hè. Ik vertel hoe ik het beleefd heb en trek ondertussen mijn spinningkleren aan. Ik loop met de vrouw richting de balie van de sportschool neem een kaartje mee en ga naar binnen. We praten nog wat en ik zie Saf staan, John is zich nog aan het omkleden. Die komt zo nog wel. Er is nog een les bezig, dus we moeten nog even wachten. De zaal gaat open en we stromen naar binnen. Op mijn “eigen” plekje. Ik heb er zin in, toch al weer een tijdje geleden hoor. Vanessa geeft les, heerlijk heftig, snelle stukken worden gevolgd door zware klimmen. Het voelt goed. Inspanning is groot, hartslag hoog, maar het voelt erg goed. Na 50 minuten is het al weer voorbij. Fiets schoonmaken en omkleden.
John, Saf en ik drinken nog even wat, lekker. Even kletsen en we gaan huiswaarts. Lekker even wat eten en rond 5 uur gaan we richting Anna. Daar is het al aardig druk, terwijl er niet zoveel mensen zouden zijn, zei Diandra. Nou genoeg mensen dus. Ik zeg even iedereen gedag en zoek Anna op. Die is natuurlijk ook vreselijk druk en heeft nergens tijd voor. Kado even geven en John en ik kletsen even met Febbie. Pap en mam zijn er ook, pap komt nog even bij ons staan, even nog wat kletsen en daarna ga ik even naar binnen. Naast Syl, die net een kleintje heeft. Binnen is het heerlijk rustig. Caryl is vreselijk druk met het maken van soep en al het andere eten. Leuk hè een verjaardag, je hebt er zelf meestal helemaal niets aan. Altijd rennen en vliegen, geen tijd voor de gasten. Vandaar dat ik niet graag mijn verjaardag vier. Rond half 8 gaan we naar huis. Thuis nog even lekker wat bruschettas maken. Heerlijk, toch nog wel een beetje trek. Lekker dat ik dit nog over had J. Nog even tv kijken en niet zo heel laat naar bed. John moet morgen weer gewoon werken.
Heel veel liefs, Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten