Maandag een rustig dagje gedaan. Lekker langzaam wakker geworden. Op naar het ontbijt. We kregen dezelfde plek toegewezen als de avond er voor. Lekker aan het raam, mooi naar buiten kijken. Lekker een bakkie thee en John koffie. Jus d' Orange er bij. Een heerlijk stuk Franse Flute, mooie ham, beetje boter, heerlijk. Een goed begin van de dag. Het was druk tijdens het ontbijt. Veel mensen die op pad gingen, maar wij nog niet hoor. Na het ontbijt terug naar Huize Oli.
Even lekker tandenpoetsen en tassen in de auto, want we moeten natuurlijk nog even naar de Casino. We gaan via een alternatieve route. We doen eerst de klim naar Villard Reculas en door naar de Alpe. Daar kijken we nog even in de fietswinkel. Ik zie een heel leuk jasje, een Camelbak, maar niet voor op je rug, maar voor om je middel, die gaat ook mee. Tenslotte nog een lipstick, tegen de zon. Een ideaal smeersel, dus kan je niet genoeg van hebben. De mevrouw aan de kassa vraagt of we nu al weer terug zijn hier in de regio. Wat leuk dat ze ons herkent! Dit jaar is een druk jaar voor de ondernemers geweest, want normaliter gaan ze nog dicht tussen maart en mei, maar nu zijn ze gewoon open gebleven. Ook door Alpe d' HuZes en de Tour de France. Het echte winterseizoen begint weer in december en ze gaan de 20e september dicht.
We rijden door naar Bourg d'Oisans en parkeren de auto bij de Casino. Wat is het overal weer heerlijk rustig. Wat een genot. Komt nog bij dat op maandag heel veel winkels, bakkers etc. dicht zijn. Een taartje bij onze bakker zit er dus vandaag helaas niet in. Even kijken bij de andere bakker. Ja hoor, heerlijk volkoren brood en een Flute. Daarna teruggelopen naar de "winkelstraat" en daar even een koffie en een thee gedronken. Wel raar hoor om niet op je bekende stekkie te zitten. De mevrouw van de taartjeswinkel kwamen we nog wel even tegen met haar gezin en ze zeiden ons heel vriendelijk gedag.
We lopen terug naar de Casino. Even boodschappen halen. Wat kleine dingen voor in huis, want je vergeet toch altijd nog wel wat. Als we alles gevonden hebben, weer inpakken en naar Oli. Thuis alles even in de kastjes en koelkast en we drinken nog even wat. Ik stel voor om even een wandeling te maken naar Allemont. Eens even kijken hoe lang we er over doen. Even goede schoenen aan, ik doe mijn bergschoenen aan, John zijn gympen en we gaan op pad.
Vlak bij ons huis loopt een wandelroute richting Allemont, die nemen we. We lopen door een bos langs de rivier. Heel erg rustig en wat is het water prachtig helder! Een genot om hier te lopen. We lopen achter de campings en de huizen door. Aan het einde komen we bij de stuwdam, waar je kunt zien waar ze het water in- en uitlaten. Er staan ook borden met overstromingsgevaar, want het water komt met een snelheid van 2 kuub per seconde naar beneden. Wat een geweld zal dat zijn. Maar dat maken we niet mee, dus we lopen verder. We lopen bij ons hotel voorbij en besluiten even naar de kerk te lopen. Nou dat is nog wel een aardig padje. We gaan een heel klein straatje in en dat gaat steil omhoog. Puffend en hijgend komen we bij een weg aan en daar gaat het straatje over in een pad, minstens zo steil en weinig houvast. We klimmen gestaag verder en komen op een grote weg uit. Even uithijgen. Ze laten de wandelaars soms echt kaarsrecht omhoog lopen. We moeten even zoeken naar de route naar de kerk, maar vinden een paadje en een trap die voor bij de kerk uitkomt. De deur van de kerk staat op een klein kiertje. Even naar binnen dus, een kaarsje branden voor Lies. John gooit geld in de bus en ik steek een kaarsje aan, schrijf wat in het boek en neem een kaarsje mee voor Lies als aandenken. We lopen de kerk uit en komen langs een openbaar toilet. Wil het geval dat we allebei nodig moeten plassen. Ik ga wel eerst. Het is zo'n welbekend Frans hangtoilet, nou hoef je de bril in ieder geval ook niet schoon te maken. Terwijl ik net boven het gat hang hoor ik boven mijn hoofd een vervaarlijk rommelend geluid, de spoeling...Voor dat ik dat kan bedenken stroomt het hok vol met water en dat gaat echt over de hele vloer. Zo snel ik kan ben ik dus weg, maar geen tijd om mijn broek op te hijsen. Vreselijk lachend en proestend, zit ik in een soort tussenruimte en John komt even op het geluid af, polshoogte nemen. Ik kleed me weer aan en nog nalachend vertel ik wat er gebeurde. Hij dus ook even snel een plas. En gelukkig, bij John wordt er niet gespoeld :-) We lopen naar beneden. Even via een ander pad, want met gympen op zo'n paadje is naar boven lastig, maar naar beneden nog vervelender. Via de weg komen we weer op een ander pad uit en zo lopen we rustig naar beneden. In Allemont drinken we nog even wat bij de Brasserie aan de overkant van ons hotel " La Douce Montagne" en we lopen via het pad waar we heen over gelopen zijn, weer terug.
In het huis nog even lekker zitten, wat drinken, douchen, omkleden en op pad, naar het diner. Het is een stuk rustiger in de eetzaal en we zitten naast een Belgisch echtpaar, die hadden we vanmorgen al gezien en de meneer heeft supergespierde benen. Ons diner begint met bloemkoolsoep, die erg lekker is, daarna zalm met tagliatelle en rucola en daarna een muffin met slagroom. De pasta is mij eigenlijk al teveel, maar smaakt erg lekker. De muffin eet ik een heel klein stukje van, maar is echt veel te veel. We hebben wel weer een lekker wijntje uitgezocht, dus wat we over hebben drinken we dinsdag weer op. Om half tien gaan we weer naar Oli. Ik ga me even afschminken en John kijkt nog even tv. Daarna heerlijk slapen. Wat een heerlijke eerste dag.
Dinsdagmorgen zijn we om 8 uur wakker. Nog lekker even blijven liggen, het was vannacht koud. Zodra we naar buiten stappen om naar het ontbijt te gaan, zien we dat de auto ook helemaal beslagen is, dus ik maak de ruiten even schoon met een trekkertje en de stoelverwarming kan aan. Het is maar 7 graden buiten. Bij het ontbijt is het druk. 2 groepen van 8 personen en de rest tweetjes. We zitten naast andere mensen, die hebben we gisteravond ook wel gezien, maar niet gesproken. Ook nu niet, want op het moment dat we gaan zitten, gaan de mannen op pad.
Na het ontbijt is de zon al aardig opgekomen. Wat een heerlijkheid, maar het is nog wel fris. We besluiten om rond half 11 te vertrekken. Dus rustig voorbereiden op de komende tocht. John heeft gisteren de fietsen al helemaal nagekeken en nieuwe buitenbanden op zijn fiets gedaan. De mijne rijdt weer als een zonnetje. Het is nog een beetje fris, maar allang al niet meer zo koud als vanmorgen.
We rijden door de voordorpjes van Bourg en komen bij de beklimming van de Ornon. John doet even zijn armstukken uit, ik fiets langzaam (harder kan ik niet hoor!) door. Pfff, ik was even vergeten hoe retezwaar dit is. En warm. Maar niet zeuren, er zijn ergere dingen in het leven. Vorige keer deed ik ruim 1,5 uur over de klim. Ik heb nu geen snelheidsweergave op mijn horloge, ik rijd alleen maar op mijn hartslag. In het begin is die nog heel erg hoog, maar na een 20 minuten stabiliseert zich dat en kan ik een beetje normaal ademen en wat lekkerder en comfortabeler rijden. Het is echt prachtig! Zo rustig en zulk mooi weer. We genieten van de mooie natuur en zien alle kleuren groen aan ons voorbij komen. We rijden via een brug naar de andere berg toe en daar wordt het ook wat steiler. Pfff, even een tandje kleiner. Even zuchten en dan gaat het weer. We komen door het laatste dorpje, dat Ornon heet (ze heten trouwens alle drie Ornon, voor de duidelijkheid J). Nu nog één bocht en dan het hele lange stuk naar de Col doornen. En een echt lang stuk is dat hoor. Na de plek waar vorige keer de paarden stonden en er nu niet één meer te bekennen is, rijden we het open stuk op, waar natuurlijk weer een dikke wind op kop waait. Nog even tanden op elkaar. En ja hoor, na een uur en een kwartier zie ik de banner van de tijdsregistratie. (je kunt hier in de buurt op bepaalde dagen je beklimming laten vast leggen via een tijdsregistratie). Daar achter staat het bord met Col d’Ornon. Ik wil weer graag een foto. De 1e keer hebben we dat ook gedaan, de 2e keer gewoon vergeten en nu dan toch maar weer een fotomomentje. We stoppen bij het eerste restaurantje, waar het de vorige keer afgeladen vol zat en nu zijn wij de enige twee gasten. Lekker op het terras boven, in de zon. Maar er waait en een harde wind en zodra John zijn koffie op heeft en ik het grootste deel van mijn Cola, gaan we afdalen.
Eerst even een jasje aan en weg zijn we. Dat gaat weer erg hard. En het is nog koud hoor. Gelukkig rijden we hele grote stukken in de zon, die ons lekker verwarmt, maar in de schaduw is het koud. Binnen 20 minuten zijn we weer beneden.
Ik geef John een dikke kus, ik ga naar Oli en John gaat nog even de Alpe op rijden, de bikkel. Ik steek over en heb dikke wind tegen. Even een lekkere versnelling er op en ik ben zo weer thuis. Daar snel droge kleren aan, de andere kleding even wassen en buiten aan de lijn hangen. Even een theetje maken, een matras voor het bedje pakken en ik ga lekker buiten liggen lezen. Ik heb op onze nieuwe Ipad een aantal boeken gezet, dus dat is best lekker lezen. Rond kwart voor 3 begin ik een beetje trek te krijgen en besluit even een broodje te roosteren. Nog voordat mijn broodje klaar is hoor ik gerommel op het terras. Zou John al terug zijn? En ja hoor, hij is er al. Wat snel al. Ik zet meteen nog even de waterkoker aan en snijdt het brood. Ga ik zo lekker even wat broodjes maken. Eerst even zijn kleding wassen en ook aan de lijn, kan dat meteen drogen en is het weer schoon. Broodjes maken met Emmentaler, sla en gerookte ham en voor mij een broodje met geitenkaas. Heerlijk. Theetje er bij, wie doet ons wat. Na het broodje wordt het tijd voor een slaapje. John gaat even op het bed liggen, ik op een handdoek op het vlonder. Wel een beetje hard, dus eerst maar even mijn verhaal opschrijven, maar mijn ogen worden toch zwaar, dus toch even “lekker” liggen. Nou dat valt natuurlijk een beetje tegen, dus ik verhuis mijn lijf eventjes naar de slaapkamer, even een half uurtje op bed. Dan is het ook al genoeg. Er uit, lekker even wat drinken en de was van de lijn halen en opruimen. De zon begint al aardig te zakken, dus zal het ook al snel wat kouder worden.
Lekker even douchen, omkleden en naar het diner. Ben benieuwd wat we zo te eten krijgen. We rijden naar het dorp en het is nog lekker weer, dus we besluiten buiten ons aperitief te drinken. Ik alvast een glaasje wijn, uit onze bewaarde fles van gisteren en John een colaatje. We eten een salade Caprese, een kipspies met rijst en roomkwark met rabarber. Het zit bijna vol in de eetzaal, alleen onze Engelse gasten zijn er nog niet. 6 zijn er wel, maar er missen er nog twee. Die komen rond 9 uur binnen. Met een wit bekkie en totaal verkleumt. Ze hebben de Marmotte gefietst. 12 uur over gedaan en ze hebben afgezien. Daarna gaan ze meteen met z’n allen eten. Wij raken aan de praat met twee jongens die naast ons zitten. De voetbalwedstrijd tussen Nederland en Finland wordt door beide jongens via Teletekst op de laptop gevolgd. Zij zijn hier een weekje om te fietsen en voor het eerst in de Alpen. Ze hebben de Croix de Fer, de Galibier, de Alpe al beklommen. Woensdag is hun rustdag. John geeft nog wat leuke klimmetjes aan ze door. Eén van de jongens is twee jaar geleden begonnen met fietsen en ziet er ook al uit als een fietser. De andere heeft meer de praatjes van een fietser. Om 10 uur gaan we weer naar Oli. Lekker slapen. Morgen weer een heerlijk dagje.
Woensdagmorgen natuurlijk weer om 8 uur wakker. Het is niet zo koud als gisteren en iets meer bewolkt. John gaat zich scheren ik me even aankleden en mails bekijken. Er is niet veel, rustig. We rijden naar het hotel en zien dat de bakker dicht is. We wilden nog even brood halen voor vandaag. Nou dat gaat dus niet door. Naar binnen voor het ontbijt. De jongens van gisteravond liggen waarschijnlijk nog in hun bed en gelijk hebben ze op een rustdag. Verder is iedereen al klaar of zitten net nog te eten. De Engelsen zijn er ook, behalve de 2 die gisteren als laatste binnen kwamen. Maar na een kwartiertje komen ook zij binnen. Moe, dat kun je wel zien, maar wel voldaan J. Lekker een stuk Flute met kipfilet, abrikozenjam en een eitje, sinaasappelsap en melk. Een theetje er bij en het ontbijt is compleet. Na een half uurtje houden we het voor gezien. Eén groep gaat vandaag weg, dus 7 man minder, kijken wie er vanavond weer nieuw zijn.
We rijden even naar Bourg d’Oisans om brood te halen voor vandaag. De auto even wegzetten. Het is altijd druk met auto’s in het centrum, vandaar dat wij hem meestal bij de Casino neerzetten. Maar nu niet, nu op een parkeerterrein, dichterbij het centrumpje. We lopen naar de bakker in de winkelstraat. Een Flute en een baguette paysans, bruine baguette. Daarna lopen we weer terug naar de auto en het is nog maar 11,5 graad buiten.
We rijden naar Oli en John gaat zich alvast omkleden voor de reis naar La Bérarde. Doet me altijd aan Bernard denken, die heeft hem ook een keertje gefietst en het lijkt op zijn naam. Is een tochtje van zo’n 70km. Heen alles klimmen, terug lekker afdalen. Ik ga een loopje van 45minuten doen. Kan mijn lijf al weer voelen van dat stukje fietsen gisteren. Dus zo maar even wat vlak lopen.
Om half 11 gaat John op pad. Bepakt en bezakt, want er moeten toch nog wat extra spullen mee, voor het geval dat. Ik pak boven even de stofzuiger en slinger die even door het huis. Even de matjes buiten uitkloppen, het is hier echt stoffig. Daarna ga ik even een stukje hardlopen. Ik loop het pad, dat ik eergisteren met John heb gelopen. Pfff, zwaarder dan ik dacht, maar gewoon stug doorlopen. Bijna aan het einde zie ik een man met een hond lopen, maar even rustiger aan. De man laat zijn hond gaan liggen en ik loop voorbij, zeg de man gedag en bedank hem. De hond is meteen opgesprongen en ’t is maar goed dat ie aan de lijn zit. Ik ren weer door en heb vreselijk dikke kuiten, ik heb het gevoel dat dit pad stilletjes aan toch lekker omhoog loopt, straks maar eens even kijken op mijn Polar. Aan het einde van het pad loop ik nog even richting het hotel en doe een rondje op de parkeerplaats. Zo weer terug via het pad, aan het einde een klein bruggetje oversteken en in plaats van rechts naar huis, linksaf voor nog een klein lusje. Ik krijg hevige buikkrampen, dus ik wandel eventjes en zucht een paar keer, zodat het een beetje verdwijnt. Daarna heel rustig naar Oli toe lopen.
Thuis meteen alles in de was en aan de lijn. Even omkleden in makkelijke kleren en ik pak de matras voor het bedje, handdoek er op en lekker even lezen. Nou ja, dat duurt natuurlijk niet lang, want wat voelen mijn oogleden zwaar. Dit in combinatie met een heerlijk warm theetje in mijn buik, zorgt er voor dat ik even wegdoezel. Ik sms even naar John en krijg meteen een berichtje terug. Hij is boven en ’t viel niet mee, toch nog aardig steile stukken er in. Hij eet en drinkt daar even wat en komt dan weer terug. Ik ga nog lekker even een poging doen om te lezen. Ik heb wat boeken op de Ipad gezet, maar het enige vervelende van een Ipad is dat het scherm redelijk glinstert. Je ziet jezelf en de hele wereld achter je op het scherm. Dus even goed concentreren op de tekst en niet op wat je daar bij ziet.
Half 3 is John er weer. Ik wilde net even wat eten maken, maar daar wacht ik dus nog maar even mee. John z’n kleding in de was en aan de lijn en nog even een theetje maken. Samen eventjes zitten en rond 4 uur nog even naar Bourg d’Oisans, om een taartje te eten. (veel lekkerder dan een broodje J). We gaan lekker zitten. Het is toch nog 21,5 graad buiten, lekker om buiten te zitten. We bestellen een thee, koffie en twee taartjes. Yummie, genieten. Na het taartje even door het dorp lopen en weer terug naar de Casino waar onze auto staat. Even nog wat boodschappen meenemen, want de kaas is op en als we af en toe tussen de middag een salade willen eten even wat olie, azijn, honing mee nemen. En een vliegenmepper, die kun je hier wel gebruiken.
Thuis gekomen meteen even de was van de lijn. De droge was opgevouwen en weer in de kast, de nog natte was op het rek binnen, dan is dat morgen ook droog. Om 6 uur ga ik weer heerlijk douchen om me klaar te maken voor het diner. Het wordt wel saai zo hè, iedere dag hetzelfde, heerlijk!
Kijken wat we nu weer te eten krijgen. We rijden weer gezellig naar La Douce Montagne. Er zitten weer een heleboel nieuwe gasten op het terras. Wij gaan even binnen zitten, buiten wordt het al snel koud. Een lekkere, nieuwe fles wijn. “La Douce Montagne” dit keer, lekker en wat minder zwaar dan de vorige. De mannen van gisteravond zitten aan de bar en hebben gisteravond flink doorgehaald, dus hebben vandaag op hun gemak de Ornon beklommen. Met af en toe een stop om een Rennie naar binnen te werken om de kater van gisteravond tegen te gaan. Het menu ziet er veelbelovend uit: Courgettesoep, eendenborst met aardappelgratin en een brownie met slagroom. De soep is heerlijk, lekker zout, dus de voorraad wordt weer aangevuld. De eendenborst is ook erg lekker, samen met de boontjes en de aardappelgratin is dit zo op. Het nagerecht kost me wat meer moeite, dat eet ik dus ook niet helemaal op. Voor de Engelsen is het de laatste avond en er zitten naast ons drie jongens die vandaag de Marmotte gedaan hebben, maar ja, wat is de Marmotte als je Alpe d’HuZes gewend bent? Qua klimkilometers overtreft AD6 natuurlijk de Marmotte. We zullen zien wat het vrijdag wordt. Morgen, donderdag een soort van rustdag. Even kijken wat we gaan doen, misschien met de auto even naar Les Deux Alpes en dan lunchen bij La Panoramique in Mizoën? Dan via de Sarenne naar de Alpe? We zien het wel, kijken hoe laat we wakker worden (meestal rond 8 uur) en dan ons plan trekken.
Donderdag om 8 uur weer wakker. We kleden ons aan en gaan lopen naar het ontbijt. Hebben we dat alvast gehad. Voor het ontbijt, kipfilet en abrikozenjam op een broodje. Theetje, melk en jus, zo dat is het weer. De Engelsen gaan naar huis. De 3 jongens van de Marmotte van gisteren gaan ook naar huis. Een heleboel anderen zijn al weer op pad. We lopen weer naar huis en gaan met de auto een stukje rijden. Even naar Les 2 Alpes en daar de auto parkeren bij de klimwand en lopend door het dorp. Niets open, ongelovelijk. We lopen even naar de plek waar de tocht naar Venosc begint. Een hele steile afdaling, die we al eens gedaan hebben, maar die we ook al eens beklommen hebben. Daarna door naar waar de auto staat. Er was één tentje open en er stond Croque Monsieur op het bord en crèpes. Ik heb trek in een croque en John in een pannenkoek. Maar helaas, dit bord geldt alleen voor het seizoen. Ja hoor, welk seizoen...Nou ja, alleen wat drinken dan maar. Daarna rijden we door naar de Col de Sarenne, met een tussenstop in Mizoën. Even kijken hoe La Panoramique er bij staat. Nog steeds de prachtige balkons met geraniums. Maar we gaan niet naar binnen, even beneden kijken wat bij het winkeltje te krijgen is. Alleen een plat du jour, steak met friet, nou laten we dat maar niet doen, dus we gaan weer naar de auto en rijden naar de Col de Sarenne. Wat een prachtige rit is dit toch, waarschijnlijk wel één van de mooiste ritten hier in de buurt. We komen nog een aantal fietsers tegen en stoppen voor ze. Daarna zijn we boven en zien het chalet, waar we met Roel en Marije nog binnen zijn geweest en het kaasboertje. Op Alpe d'Huez gaan we even op het welbekende terras zitten. Een orangina en een sandwich. John eentje met kipfilet, ik een gemixte. (kip, kaas en tomaat) Heerlijk! We rijden via de Alpe naar Bourg, even bij de Casino nog wat broodjes mee nemen voor morgen. John wil graag de Marmotte fietsen, dus daar moet wel wat extra energie voor meegenomen worden. Op tijd uit bed dus morgen en veel eten mee. Maar vanavond eerst nog even eten en dan lekker naar bed en slapen...Heerlijk...Heel veel liefs, Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten