Het is deze week lekker warm. Ofwel tropisch warm. En ik
moet toegeven, ik kan daar niet zo heel goed tegen. Meestal is het helemaal
geen probleem, maar nu. Mijn armen zitten onder de warmte uitslag en het jeukt
vreselijk. Ik durf er ook niet zo heel goed iets op te smeren, bang dat het
erger wordt. Maar nu het wat minder wordt een olie met geraniumolie er op en
het voelt al heel veel beter.
Vrijdag massage bij Désirée, ook al had ik niet zo heel veel
gedaan, eigenlijk heel weinig, toch nog melkzuur in mijn kuiten. Na de massage
snel naar huis. John is niet zo heel laat thuis en kunnen we mooi samen even
naar het beachvolleybal kijken, waar Désirée, met team Better in Shape, aan mee
doet.
Vlakbij de Roode Steen lopen we achter Iris en haar buurman,
die ook mee doet. De rest van het team is er al en wij gaan mooi bij ze zitten.
De eerste wedstrijd begint en vanuit onze zitplek is er niet veel te zien, want
ze spelen op het veld het verst weg. Helaas wordt er verloren. Iris maakt
foto’s en wij passen op alle tassen. Patricia en Gerard komen ook nog even
kijken en de andere wedstrijden zijn op het veld, dichtbij ons. Het terras zit
vol, want het is prachtig weer, niet koud, heerlijk weer om zo laat nog buiten
te zitten. We krijgen ondertussen een beetje trek en eten eventjes wat. Ik neem
een tosti mozzarella, tomaat, pesto en hij is heerlijk. Het terras is nog niet
zo lang geleden over gegaan in andere handen en ik moet zeggen, de keuken is er
in ieder geval op vooruit gegaan. Om half 11 is de halve finale, waar helaas
Team Better in Shape niet in staat. Ze hebben zich kranig geweerd, maar niet
bij de laatste vier J.
Om 11 uur lopen we weer richting huis. Zondag zien we iedereen weer, om de
tocht over de Westfriese Omringdijk te fietsen.
De wekker gaat weer op tijd, John gaat naar Humphrey en
daarna even trainen. Ik wil nog even lopen, maar niet zo heel vroeg J.
Ik blijf dus nog lekker eventjes liggen en slaap nog wat. Om half 9 er uit.
John is bij de sportschool en ik ga een duurloopje doen, de eerste sinds de
Alpe. Kijken hoe het gaat. Het is heerlijk weer. Even mijn armen goed insmeren
en ik ben op pad. Het is echt heerlijk. Het is weekend, dus ik kan lekker over
de dijk lopen. Bij de oprit naar Hoorn 80 is alles nieuw asfalt, lekker hoor.
Het is nog erg rustig, niet veel mensen op pad, op een paar lopers en fietsers
na. En voor ik het weet, ben ik al aan het einde van Schellinkhout. Zo weer
bijna een uur voorbij. Zal ik nog iets verder lopen of toch maar omkeren. Ik kies
voor het laatste, niet meteen weer het onderste uit de kan halen J.
Heel rustig loop ik weer richting huis. Nu wind mee, dus iets warmer.
In de verte zie ik Vincent aan komen, ter hoogte van de
midgetgolf stoppen we allebei even en kletsen eventjes. Maar snel daarna weer
door, training af maken J.
Ik loop weer heerlijk rustig verder. Het gaat goed. Geen last van mijn benen,
dat is een goed teken. Ik loop rustig uit en ben bijna thuis. Thuis lees ik dat
John op pad is voor een fietstochtje. Ik hoopte al, tijdens het lopen, dat hij
al weg zou zijn, want de lucht betrok toch al aardig tijdens mijn loopje.
Ik ga lekker meteen onder de douche. Kleren in de
wasmachine, even een theetje drinken en wat eten. Wachten tot John thuis komt.
Zodra hij thuis is lopen we even de stad in. Wat brood halen en vleeswaren. Bij
de slager even kijken naar Cent zijn nieuwe fiets. Wat een mooie, daar kan hij
volgend jaar goed mee de Alpe op rijden! We lopen samen naar huis en eten even
een broodje. Lekker hoor, dat verse brood. Heerlijk. We moeten ons op tijd
klaar maken, want we hebben een feestje en moeten daar rond 5 uur zijn. Dus de
mooie kleren aan. Tasje mee. Een kleinigheid als kadootje. Ik ken hier niet zo
heel veel mensen, maar we zien een oud collega van John en zijn vrouw. Daar
kletsen we eventjes mee en met nog een aantal andere bekenden. Ondertussen
begint het eerste optreden van Ellen ten Damme en komt er iemand naast ons
staan. Eric, van het reisbureau. Die kennen we weer via Diandra, die altijd bij
hem in de trein zat naar Amsterdam en hij is een heel erge lieverd. Nou dat is
dus heel gezellig. We lopen naar de naastgelegen tent en daar zijn allemaal
“kraampjes” waar je verschillende dingen kunt eten. We gaan eerst voor de
pasta, daarna wat sushi en een kleine tournedos na. Tussendoor zijn er een
aantal optredens. De eerste is een soort Cirque du Soleil, daarna Glennis
Grace, Peter Douglas en een grote band. Daarna nog een optreden van Brian Bee
of Gee en als klap op de vuurpijl, Karin Bloemen, die de jarige feliciteert met
zijn 50e jaar. Leuk hoor. Om half 1 gaan we lekker naar huis. Na al
het lekkere eten en drinken, heerlijk slapen, de wekker gaat weer op tijd.
Om half 7 wakker. John gaat zich klaar maken om de 130km van
de Westfriese Omringdijk te fietsen, samen met Matthé, Simon, Gerard, Rob, Rob,
Leo en Leo zijn dochter. De start is bij het Schippershuys, hier in Hoorn, dus
lekker dichtbij. Gelukkig is het nog droog, de voorspellingen zijn niet zo
best, maar nu schijnt het zonnetje nog. Ik blijf nog eventjes liggen. Ga er
rond 9 uur uit en kleed me om. Daarna naar het Schippershuys. Désirée en Iris
staan al buiten, dus ik ga me binnen snel inschrijven en daarna gaan we op pad.
Ondertussen regent het dus eventjes langs huis om voor Iris een regenjasje te
pakken. Snel een toertje door ons huis en weg zijn we. We grappen al zoiets
van: “laten we met de auto gaan, gewoon stempelen en dan weer naar huis”. Maar
dat doen we, natuurlijk niet. Iris en Désirée hebben er een aardig tempo in.
Zo’n 25 k/u, dat houd ik natuurlijk nooit vol, dus iets langzamer, want ik zit
al aardig hoog in mijn hartslag. De regen komt gestaag naar beneden vallen en
we rijden richting Enkhuizen. Niet via de dijk, want die is bij Oosterleek nog
open gebroken, maar gewoon langs de provinciale weg, via Oosterblokker en
Venhuizen naar Enkhuizen. Ondertussen zijn we al echt doorweekt. Wat een weer.
Ik zeg nog tegen de meiden dat ik van tevoren zei: “Als het regent bij vertrek,
dan ga ik niet hoor.” Désirée lacht en zegt dat zij hetzelfde heeft gezegd. En
hier rijden we dan. Er zijn wel meer wielrenners onderweg, maar niet echt veel.
Bij het station van Enkhuizen is een stempelpost, daar krijgen we nog een koek
en wij gaan meteen weer. We spreken af om in Medemblik iets te drinken. Dus we
gaan weer door. Gelukkig is het ondertussen droog geworden en Iris en ik hebben
nog de hoop dat straks onze sokken weer droog zijn. Via Andijk, naar
Wervershoof, komen we in Medemblik. We komen nog een aantal groepen fietsers
tegen, maar nog steeds niet heel veel. In Medemblik gaan we even bij het
Havencafé zitten. Onder de parasol. Even wat te drinken bestellen en we eten
allemaal even een reep. Ik een fruitkick en Dees en Iris, “snelle Jelle”. Na
wat bijgetankt te hebben gaan we weer op pad. Het weer is er niet beter op geworden,
het komt nu echt met bakken uit de hemel. Gelukkig hoeven we nog maar 20km, dus
niet meer zo heel ver. Als we de straat uit zijn, zijn we al weer helemaal
doorweekt. Het regent echt heel hard, we rijden richting Opperdoes en zo naar
Midwoud. Dit is dezelfde route, die ik vorige week met John heb gefietst en
toen we met prachtig weer in de theetuin bij Jan Smit en zijn vrouw hebben
gezeten. Nu rijden we in de regen. De druppels blijven aan mijn neus hangen en
ik blaas ze af en toe weg. De druppels zijn soms zo dik dat ze pijn doen. Ik
ben natuurlijk niet heel veel gewend, heb volgens mij nog nooit zo lang in de
regen gefietst, maar het is ook niet mijn favoriete hobby. In Nibbixwoud staat
er een laag van 1 cm water op de weg en de plassen zijn echt niet meer te
ontwijken. Deden we in het begin nog ons best om zo weinig mogelijk in de spray
van de fiets van je te rijden, nu hoeft dat niet meer, want we zijn echt tot op
onze huid nat. Niet normaal. Er is geen fietser meer te bekennen, de straten
zijn helemaal verlaten. En wij fietsen. Via Wognum naar het Keern, waar ik nog
net een soort groenstrook kan vermijden en waar Iris dwars door heen rijdt. Ik
kan nog met moeite een hele dikke plas ontwijken, pfff, ik ben al nat, ik hoef
niet nog natter J.
We rijden gestaag door en wachten bij het verkeerslicht. De mensen in de auto’s
kijken naar ons, we zien er vast uit als drie verzopen katten. Via de
Westerdijk en Italiaanse Zeedijk, zijn we rond half 2 bij het Schippershuys. We
worden met luid applaus en gejuich ontvangen. De mannen zijn al binnen en
Patricia en Ina zijn er ook. Er worden foto’s gemaakt en de mannen zien er ook
lekker nat uit. Hebben natuurlijk ook zoveel water op zich gekregen. Even wat
drinken en dan breken we op. We worden koud. John heeft in de laatste 500 meter
nog even een lekke achterband gekregen, dus wij wandelen naar huis. Vanavond
zien we elkaar weer bij Misaki op de Vale Hen. Maar eerst naar huis.
De natte kleding uit in het halletje bij de voordeur. Ik doe
mijn schoenen uit en mijn witte sokken zijn echt helemaal zwart. Alle natte
spullen meteen in de wasmachine, kan die meteen draaien. Schoenen op de mat
laten staan. Rugtas uitpakken en meteen ook wassen. Jeetje, wat is alles smerig
geworden. John is gelukkig een stuk minder vies, want hij had zijn spatbordjes
nog op zijn fiets zitten. Die van mij waren er net af. Lekker onder de douche,
goed schrobben, want het is niet normaal hoeveel zand er overal zit, zelfs in
mijn oren J.
Nou ja, we hebben toch mooi de 65km vol gemaakt in 3 uur. Weer een goede
training voor Ride4Kids. Ik maak even twee gehaktballen warme en wat satésaus.
Wat een lekkere “lunch”. Tijdens het kijken naar de Tour even een tukkie doen
en daarna als herboren omkleden en naar Misaki. Heerlijk aan de sushi en andere
Japanse heerlijkheden. Het is heel erg gezellig en ook heel erg warm. We vragen
of er een raam open mag, maar er zijn al andere gasten die het raam dicht
wilden hebben. Berusten dus in de hitte. Wij zitten dicht bij Iris, Simon,
Matthé en Désirée. We zitten aan een lange tafel, dus dan kun je altijd weinig
kletsen met de rest van de tafel. Maar het eten is heerlijk en we lachen heel
wat af. Om 9 uur breken we op. We gaan lekker naar huis. Tanden poetsen, benen
even insmeren met fitbalsem, nog wat tv kijken en dan heerlijk slapen.
Vanmorgen ging de wekker weer vroeg, 5 uur. John gaat naar
Breda. Ik blijf nog heerlijk liggen hoor en slaap tot 9 uur. De was uit de
wasmachine in de droger en de rest van de was er in. Mijn witte sokken moet ik
drie keer wassen om ze weer wit te krijgen. Meteen het beddengoed en de
handdoeken in de was, is alles weer schoon. Ook de vaatwasser draait. Een echte
maandag, schoonmaakdag. Even dit stuk schrijven, zodat jullie weten dat ik weer
begonnen ben met trainen en dat er nog wel wat verslagen zullen volgen.
Deze week weer wat meer trainen. Hopelijk wordt het toch nog
een beetje zomer J.
Nog 66 dagen voor ons tot Ride4Kids, dus als jullie ons doel willen steunen,
kijk dan op de site en onze link. Tot snel. Liefs, Heidi
http://www.pyreneeenchallenge.nl/ForumMemberProfile/show/16
Geen opmerkingen:
Een reactie posten