Wat een heerlijk weekje was het
weer. Mijn lange duurloop heb ik vrijdagmorgen gedaan. Het was heerlijk weer.
Niet te koud, niet te warm, gewoon lekker loopweer. Om kwart over 8 was ik al
op pad. Via de dijk naar Scharwoude, naar Schardam en via Etersheim richting
Warder. Ik kon het dorp al in de verte zien liggen. Als ik nog wat langer mag
lopen, dan kan ik daar mooi door heen lopen en een echt rondje maken. Nu na 90
minuten weer omgedraaid en voor de wind weer terug gelopen. Het ging heel goed.
Toch wel gek hoor, dat ik twee jaar geleden weer begonnen ben met 10 minuutjes
lopen, afgewisseld met wandelen en nu al 3 uur achter elkaar kan lopen, dat had
ik nooit gedacht J.
Bij Scharwoude af en toe wat slokjes sportdrank, want ik ben toch al ruim 2 uur
onderweg. Het is op de terugweg een stuk drukker met auto’s dan op de heenweg.
Maar gelukkig zie ik de schouwburg al, dus ik ben bijna thuis. Hartslag wordt
wel wat hoger, maar nog acceptabel en voor ik het weet loop ik al weer bij de
Hoofdtoren. Langs de terrassen en op weg naar huis. Ik kom een buurman tegen,
die me twee keer met de auto voorbij is gereden. Ik dacht al dat ik zijn auto
zag, maar wist het niet zeker, wel dus J. Hij was rond 9 uur naar zijn zoon in Scharwoude
gereden en rond 12 uur terug. Grappig hè. Thuis gekomen, meteen even onder de
douche. Theetje maken en een broodje. Wat hersteldrank drinken. Gelukkig mag ik
om 2 uur bij Désirée op de massagetafel liggen, kan zij mooi mijn benen weer
soepel maken. De verzuring valt nog mee, gelukkig, want dan doet het ook niet
zoveel pijn. Als ik klaar ben, ga ik bij Deen nog even bananen, broodjes en
beleg halen, voor morgen. We gaan namelijk naar Valkenburg. Heerlijk nog een
weekendje weg, fietsen en lopen. Liesbeth en Bernard zijn er al, zij gaan
zaterdagavond weer naar huis. John is gelukkig niet al te laat thuis. Ik heb
alle spullen al bij elkaar gezocht. Fietskleding, zwemkleding, hardloopkleding
en gewone kleding. Ik moet wel zeggen dat het steeds makkelijker wordt om alles
bij elkaar te zoeken. We reizen ook steeds lichter, grappig. John vroeg zelfs
of dit alles wel was, want er was nog ruimte over in de auto J.
Zaterdagmorgen gaat de wekker dus
heel vroeg, we hebben voor het ontbijt met Lies en Bernard afgesproken. Om 6
uur rijden we weg. Het is natuurlijk nog heerlijk rustig op de weg. Ik heb snel
even wat broodjes gemaakt en water meegenomen. Kan John alvast voor ontbijten
onderweg. Bij een tankstation nog even een theetje en koffie halen, lekker. Om
half 9 zijn we op de plaats van bestemming. Ook hier nog heerlijk rustig. We
kunnen meteen plaats nemen voor het ontbijt. Een verse jus d’orange en een
theetje voor mij, koffie voor John. Ik krijg al een what’s app’je van Lies, ze
hebben ons al aan horen komen J.
Niet lang daarna komen ze bij ons zitten. Gezellig. Lies heeft gisteren al een
rondje gefietst, Bernard natuurlijk ook. De mannen gaan vandaag samen fietsen.
Lies en ik besluiten om samen op pad te gaan. Goed voor mijn benen, want de
duurloop zit er lekker in. We gaan even in een dorp asperges halen, een
winkeltje met allerlei lokale heerlijkheden. Oh, wat is dat toch lekker
allemaal. Maar ik neem er niets van mee, want we gaan maandag pas weer naar
huis. Lekker hè. We rijden naar Maastricht, het is prachtig weer en al heerlijk
warm. Toch nog een vestje mee, maar dat is niet echt nodig. We parkeren de auto
in de parkeergarage bij Plein 1992, waar Beluga zit en Coffee Lovers. We lopen
via de brug het centrum van Maastricht in. Het is nog lekker rustig en we lopen
langs alle winkels. Af en toe natuurlijk even naar binnen en ook nog een leuk
t-shirt gekocht. Verder niets hoor! Op het Vrijthof drinken we samen even een
bakkie, eten hoeven we nog niet, dat doen we straks wel. Na een tijdje gezeten
te hebben en heerlijk mensen te hebben gekeken, gaan we weer op pad. We lopen
via een andere brug over de Maas weer terug en lopen door een straatje met
allemaal leuke winkeltjes. Een winkel met broden trekt onze aandacht en Lies
wil nog wat lekkers meenemen. In de winkel staat ook een donatiebox van Alpe
d’HuZes, dus we raken met degene die mee doet aan de praat. Toch leuk hoe snel
dat een band schept met mensen. Je praat meteen heel anders met elkaar. Een tas
met lekkers mee en we zeggen de mevrouw gedag en we zijn weer weg. Bij Coffee
Lovers is het druk op het terras, helaas geen plek. Dus we lopen naar binnen,
op een plek waar we zicht hebben op het terras, dat we zodra er een plekje vrij
komt, wij naar buiten kunnen. We hebben onze spullen nog niet neergezet of er
komt een tafeltje vrij. Wij weer naar buiten J. Lekker zitten, heerlijk hoor. We bestellen wat te
drinken en te eten. Wat een heerlijke stek is dit. Er komen zoveel
verschillende mensen voorbij, zoveel te zien. Echt leuk! En het blijft maar
heerlijk weer. Dit hebben we echt verdiend. Na ons broodje gaan we weer
richting ons hotel. Ook daar hebben ze nog een heerlijk terras, waar het nog
lekker zonnig is, dus Lies en ik gaan weer zitten. Wat zijn we daar goed in in
terras zitten! Een lekker theetje en het duurt niet lang of we zien de mannen
met z’n tweetjes aan komen. Ook zij lekker op het terras, even wat drinken. We
zien dat onze koffers naar de kamer gebracht worden, dus ik ga even de sleutel
halen, kan Bernard alvast even douchen en omkleden en John daarna. Ik krijg de
sleutel mee en Bernard gaat zijn koffer pakken en hij mag onze kamer inwijden.
Krijgen we een sms’je dat we een keuken hebben. Wij hebben de kamer nog niet
gezien, dus het zal wel meevallen. John gaat na Bernard en zodra hij terug is
gaan Lies en ik even de kamer bekijken. Nou ja kamer, het is gewoon een
appartement. Slaapkamer, apart toilet, badkamer, keuken, woonkamer en een
terras. Wat een ruimte. Wel heel erg lekker! We rijden met z’n vieren even naar
Valkenburg om iets te gaan eten, bij voorkeur asperges. Het straatje, waar we
vorige keer gegeten hebben, is nu helemaal opgebroken, niet echt gezellig om te
zitten. Waar Liesbeth, Louise en ik vorige keer een broodje gegeten hebben,
hebben ze nu ook asperges. Daar gaan we dus naar binnen. Het eten is heerlijk
en het is erg gezellig, natuurlijk! Rond half 8 rijden Lies en Bernard weer
richting huis. John en ik zwaaien ze even uit en gaan nog even een drankje
drinken in de hotelbar. Het is druk als we binnen komen, maar de meeste mensen
moeten nog eten en gaan al snel weg. We raken met de ober in gesprek en hij is
ook een loper en fietser. Als ons drankje op is, gaan we lekker naar onze
kamer. Even wat tv kijken en niet al te laat slapen. We hebben het raam open
staan, voor de frisse lucht, maar er komen wel heel veel mensen aan ons raam
voorbij. Zo druk zijn wij niet gewend. De kerkklok luidt ook ieder half uur,
dus ik heb heel wat slagen gehoord. Maar niettemin heerlijk geslapen, we hoeven
tenslotte niets bijzonders, lekker fietsen en lopen.
Om half 9 gaan we naar het
ontbijt. Lekker even wat eten, ik heb best wel trek. Er is zoveel lekkers, dat
het moeilijk is om te kiezen. Ik wil aan het eind van de morgen even een
heuveltraining doen, waar kan dat beter, dan hier. Ik kleed me alvast om,
terwijl John zich klaar maakt voor zijn ritje door het Limburgse. Ik loop even
met hem mee en kijk hoe hij weg rijdt. Ik loop even naar de kamer, nog even wat
lezen en tv kijken, dacht ik, maar de schoonmaaksters komen er aan, dus ik
vervroeg mijn loopje. Nu dus. Ik heb al een beetje in gedachten hoe ik ga
lopen. Ik heb hier vorig jaar ook een keertje gelopen. Het hotel uit en via het
voetpad richting de Geulhemmerberg. De stukken komen me weer bekend voor en
voor ik het weet ben ik begonnen aan de beklimming. Heel rustig, niet te grote
passen. Zorgen dat mijn hartslag niet te snel omhoog gaat. Er komen ook een
heleboel fietsers zwoegend voorbij. Ik loop niet zo heel hard, maar zij gaan
ook niet hard. Leuk hè. In 8 minuten ben ik bijna boven, aan het einde van de
beklimming ga ik rechts en loop daar een straat uit. Tot bijna op de hoek. Hier
even uithijgen en een slok water nemen. Daarna weer heel rustig naar beneden
lopen. Bij Alpe d’HuZes hoef ik gelukkig niet naar beneden te lopen, want dat
is toch altijd een andere belasting, dan naar boven lopen. Terwijl ik naar
beneden loop, kom ik nog veel meer fietsers tegen die naar boven rijden en ik
loop heerlijk naar beneden. Daarna nog even een stukje vlak lopen, tot ik een
afslag naar rechts zie, waar ik naar de Brakke Berg kan. Zal ik die ook nog
doen? Ik weet van John dat deze steiler is dan de Geulhemmerberg, maar wel
korter. Nou, gewoon maar proberen. Het begin is nog redelijk vlak. Het is wel
heel erg druk met geparkeerde auto’s. Hier slapen een heleboel mensen. De weg
buigt af naar rechts en daar begint de beklimming. Ik kom een wandelaar tegen
en we groeten elkaar. Ik probeer mijn hartslag onder controle te houden, maar
dat is wat moeilijker dan bij de Geulhemmerberg. Jeetje, het is hier echt
steil. Ik loop in een bos en zie boven een banner boven de weg hangen, zal daar
de top zijn. Ik loop onder de banner door en moet nog een heel klein stukje.
Het is echt steil. Hartslag hoog, dus boven even uitpuffen. Mijn hemel, hoe
moet dat nu straks op de Alpe. Maar ik heb gelukkig nog 5 weken en volgende
week loop ik met de Alpe d’HuZes runners ben vreselijk benieuwd hoe dat gaat J.
Ik loop weer heel rustig naar beneden en weer terug naar het hotel. Lekker
hoor. Even de sleutel ophalen bij de receptie. De jongen die ik vanmorgen tegen
kwam toen ik weg ging houdt nu de deur voor me open en vraagt hoe mijn loopje
geweest is. Ik zeg hem dat ik de Geulhemmerberg en de Brakke Berg gelopen heb.
Hij zegt dat dat pittige klimmetjes zijn, een goed begin van de dag dus. Ik
lach. Ik vraag de sleutel en loop lekker naar de kamer. Even snel een badpak en
een badjas. Lekker even het luie zweet er af zwemmen. Heerlijk hoor. Niet te
lang, want voor ik het weet staat John natuurlijk al weer voor de deur.
Inderdaad ben ik nog niet zo heel lang thuis en er wordt op de deur geklopt.
John is er weer. Het was een zware tocht. Maar hij heeft toch lekker gefietst.
John gaat even douchen en kleedt zich om. Hij doet nog even wat rek en strek
oefeningen en daarna lopen we even naar Valkenburg om iets te eten. We lopen
naar de banketbakker, waar Liesbeth en ik de vorige keer vlaai gegeten hebben.
Ze hebben hier ook heerlijke broodjes, dus we bestellen wat te drinken en te
eten. Een heerlijk broodje en John neemt nog een slagroomsoes met kersen na.
Helemaal verdient natuurlijk J.
Na al het lekkers lopen we weer terug. Nu via een echte wandelroute. Wel een
beetje modderig, maar wel een stuk mooier. En het is natuurlijk nog steeds het
meest prachtige weer van de wereld. Wat heerlijk! We gaan lekker even op bed
liggen, even een klein tukkie. Echt vakantie J. Om half 6 word ik wakker. Ik blijf nog even
nasoezen en ga er daarna uit. Even lekker douchen, haren doen, omkleden en
opmaken. Voordat we in de bistro gaan eten, drinken we even wat op het terras.
Een uurtje later gaan we lekker naar binnen, nu wordt het toch wel fris. We
komen via de keuken het restaurant binnen. We zeggen de brigade gedag en
krijgen, bijna als uit één mond, gedag terug. We gaan lekker zitten, bubbels er
bij, wat een heerlijkheid. We bestellen en kletsen even over de dag. Rond half
10 zijn we klaar en lopen we lekker naar de kamer. Lekker nog even wat tv
kijken en op tijd slapen. Morgen willen we samen nog even een rondje fietsen.
Om half 8 klaar wakker en
aankleden voor het ontbijt. Lekker, niet zoveel trek als gistermorgen, maar
toch maar even wat eten. Nog steeds zoveel keuze, lekker hoor! Na het ontbijt,
kleden we ons om voor een rondje. Ik heb best wel zware benen van gisteren en
hoop dat ik niet zo heel veel heuvels hoef te fietsen. Maar we beginnen vlak, gewoon
lekker rustig fietsen. Het valt nog niet mee hoor, maar toch gewoon door gaan.
Af en toe natuurlijk een beetje mopperen, want dat hoort er bij. Als we bij Eys
zijn gaan we een bergje op. Blijkt het de verkeerde te zijn. We zijn al bijna
boven en we zien het pad lopen, waar John eigenlijk wilde fietsen. Omkeren dus
en naar de andere weg. Volgens John erg steil en zo ziet het er ook uit. Niet
te geloven dat de profs hier met een gangetje van 40km per uur doorheen
fietsen. Het begin gaat goed, maar het is echt steil. Heel rustig doorgaan, in
het bos zegt John dat ik terug moet naar mijn kleinste verzet. Dat doe ik dus,
pfff, zwaarder dan de Alpe, maar gelukkig een stuk korter. We komen het bos uit
en daarboven begint het gelukkig een heel stuk vlakker te worden. Nog niet
helemaal vlak, maar het is te doen. Even bij schakelen en we rijden boven op
het plateau van Eys. Erger dan de Eyserbosweg kan het niet worden, zegt John.
Pfff, gelukkig! We dalen af naar de weg en dat is een hele mooie afdaling.
Daarna komen we bij de Fromberg, ook die rijden we op. Ik kan goed voelen dat
mijn benen de afgelopen dagen gewerkt hebben. Maar ik rijd heel rustig aan en
het gaat goed. Daarna dalen we af en rijden weer verder. We komen via
Oud-Valkenburg bij de Sibbe Grubbe, die nog even op? Vraagt John. Oké, als
toetje toe dan. Deze ken ik tenslotte, maar ik ben een stuk minder goed dan de
vorige keer. Heel rustig aan, zorgen dat mijn hartslag niet te gek doet en ik
haal het toch weer J.
Bovenop de heuvel gaan we links, waar ik met de meiden rechtsaf ben gegaan. We
komen weer bij de afdaling van de Cauberg, maar we nemen de rustige afdaling
richting Vilt. Daar gekomen rijden we richting Berg en daar dalen we de Brakke
Berg af. Een klein stukje nog en we zijn om half 11 weer terug bij het hotel.
Lekker gefietst, maar wel zwaar! We gaan allebei lekker douchen en John zet
alvast de fietsen op de auto. Ik pak ondertussen de koffers in. Altijd weer
verrassend hoe snel dat gaat. Alles in de auto, nog even plassen en dan
afrekenen bij de receptie. Wat een heerlijk weekend was dit. Echt genoten. We
rijden weg en we gaan richting Eindhoven. Even kijken of John zijn vader en
moeder thuis zijn. Het is al weer veel te lang geleden dat we daar geweest
zijn. De auto staat er, dus ze zijn thuis. We bellen aan en ja hoor, ze zijn
er. Ze zijn net klaar met het behangen van de slaapkamer. Hebben net alle
meubels weer de slaapkamer ingesleept. We zijn dus net te laat J.
We drinken lekker even een theetje en koffie. Gezellig weer even bijkletsen. De
vogels hebben een heleboel jonkies, leuk gezicht hoor. In de volière binnen
zitten 3 kleine bekkies naar boven te happen naar het voer van pa en ma. Echt
leuk om te zien. Na de thee gaan we weer op weg. Nog bijna twee uurtjes rijden
en John wil zijn fiets nog poetsen. Rond 4 uur zijn we thuis. We nemen alle
bagage mee naar boven en John haalt daarna de fietsen van de auto. Ik haal
meteen de kleding uit de koffers en de eerste was er in. Is het maar weer
schoon. John komt naar boven met de fietsen en we drinken eerst even een
theetje. John gaat aan de gang en ik ruim de rest van de bagage even op. De
tweede was in de wasmachine en even kijken wat we vanavond eten. Ik heb nog
pizza in de oven, dus dat wordt het. John maakt ook mijn fiets schoon, wat een
luxe en vreselijk lief! Na de pizza kijken we op tv nog even naar de
samenvatting van Koninginnedag. Ik ben echt moe en mijn ogen vallen al bijna
dicht. Dat wordt een vroegertje J.
Nog wel even wat tv kijken en dan heerlijk slapen, de wekker gaat weer op tijd,
want John moet weer aan het werk.
Vanmorgen op tijd wakker. Een
verhoogde hartslag, het lijf is druk bezig met herstelwerkzaamheden. Vandaag
dus echt rustig aan. Een echte rustdag. Nog wel even wat was wegwerken en dan
mooi op de bank zitten. Benen omhoog en even dit verhaal schrijven. Ik wens
jullie allemaal een hele fijne week toe. Wij gaan dit weekend trainen met de
Alpe d’HuZes groep onder leiding van Laura Verhoeven, benieuwd hoe het dit jaar
gaat J.
En jullie weten het hè. Er kan nog steeds gestort worden op mijn site!!! Liefs,
Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten