Maandagavond om 6 uur kreeg ik een sms’je van Liesbeth, dat haar bloedwaarden aan het stijgen waren, geweldig nieuws dus! Dinsdag even een bliksembezoek aan het VU, om even te kijken hoe het met Lies ging, we waren toch in Amsterdam. Ze voelde zich nog steeds beroerd, maar de artsen hadden al aangegeven dat het lichaam eigenlijk een week achter de bloedwaarden aanloopt. Dus nog even geduld a.u.b.. Margot, een lieve AD6er die ik via Twitter heb leren kennen, kent de situatie uit eigen omgeving en meldde me dat de misselijkheid waarschijnlijk komt van de slijmvliezen die allemaal stuk zijn. Maar dat dit absoluut goed komt. En Margot had gelijk, Lies gaat heel langzaam opknappende heen en zaterdag kreeg ik een sms’je dat de infuuspaal uit de kamer is verbannen en er nu alleen nog maar pillen geslikt hoeven te worden. Dat is op zich al een hele prestatie hoor, gezien de hoeveelheid die ze krijgt, dat kun je wel als een hele maaltijd rekenen! Omdat bij John en mij het verkoudheidsvirus rondwaart, zijn we zaterdag niet naar Liesbeth geweest. Helaas, maar we kunnen haar niet blootstellen aan onze virussen, dat is natuurlijk helemaal niet goed. Dus Lies kreeg te horen dat ze volgende week naar huis mag. Lekker thuis opknappen, wel 2x per week naar het VU, maar alles beter, dan daar te liggen J. Wat geweldig hè. Haar nieuwe leven kan beginnen.
Donderdagavond belde mijn vader. Mijn moeder was voor controle in het Westfries Gasthuis geweest en door de oncoloog genezen verklaard van haar kanker. Mijn vader en moeder van harte gefeliciteerd, ze hoeven niet meer op controle en dat is natuurlijk heerlijk. Kankervrij, geweldig. Dat vind ik nu heerlijk allemaal goed nieuws!
Na al het goede nieuws nog even over mezelf. De trainingen beginnen al aardig zijn vruchten af te werpen. Vincent mijn trainer is uitermate tevreden, ook heerlijk J. De afgelopen weken 4 x in de week gelopen en dat ging goed, hoewel ik de intervals nog steeds een hele verzoeking vind. Maar ja, dan denk ik aan Lies en alle mensen die ziek zijn en dan valt mijn inspanning, die een paar minuten zeer doet, eigenlijk best wel mee. Dus gewoon doorgaan en volhouden. De komende week een heel rustig weekje en dan komend weekend een test 10 kilometer. Ik moet zeggen dat ik daar niet naar uit kijk, maar ik ga het gewoon proberen en jullie horen natuurlijk hoe het gegaan is.
De komende week ga ik weer starten om geld op te halen. Dit blijft de grootste en belangrijkste uitdaging. Er wordt met het opgehaalde geld al heel veel goeds gedaan. Zoals het programma (samen)leven met kanker, sneldiagnose kanker in een aantal ziekenhuizen (de eerste ziekenhuizen doen dit al), kanker en voeding. Hier een link voor meer info: http://www.opgevenisgeenoptie.nl/over/geldbesteding.php
Alle kleine beetjes helpen, ik ben blij met iedere gedoneerde euro!!!
Op het moment dat ik dit schrijf is Liesbeth thuis, lekker bij haar gezin. Daar rustig opknappen en beter worden. Wat geweldig hè.
Lieve allemaal, ik ben zo blij dat jullie ons allemaal zoveel steunen, zo lief, we gaan er weer voor hoor, op 7 juni en jullie horen, natuurlijk nog van me.
Onderaan zet ik een aantal links van programma’s en filmpjes over Alpe d’HuZes die de afgelopen tijd op tv of internet te zien waren. Op RTL7 een stuk, waar ook Liesbeth even in te zien is! Heel veel liefs, Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten