De laatste weken staan, natuurlijk, in het teken van de
laatste trainingen voor Ride4Kids. Het gaat goed, hoewel ik wel merk dat ik een
beetje trainingsmoe begin te worden. Hoe dat toch mogelijk is J. Met onze trainer, Guido, afgesproken,
dat ik tot de Pyreneeënchallenge wat meer ga fietsen. Drie dagen achter elkaar
fietsen is toch wel weer even anders dan 2 keer fietsen en 1 keer lopen. Ik heb
dus besloten om niet te gaan lopen. Na de Pyreneeënchallenge maar eens kijken
wat mijn volgende doel gaat worden.
Vrijdag werd Nederland opgeschrikt door een bericht over
Alpe d’HuZes, dat één van de oprichters, Coen van Veenendaal, zichzelf verrijkt
zou hebben. Coen heeft in 2011 een stichting Understanding Life opgericht en
die stichting heeft ten doel om zoveel mogelijk doktoren/professoren wereldwijd
samen te laten werken om in 10 jaar, van kanker een chronische ziekte te maken.
Understanding life heeft een subsidie verzoek ingediend bij KWF/Alpe d’HuZes en
dit is bekeken door de wetenschappelijke commissie en er is een subsidie
toegekend. Nu is er dus een boel commotie ontstaan, omdat Coen van Veenendaal €
160.000,= heeft gedeclareerd voor zijn werkzaamheden voor Understanding Life. Momenteel is er veel publiciteit over wie wat
wist en dat Coen met toestemming dit bedrag heeft kunnen declareren en dat het naïef
is geweest om dit niet vooraf duidelijk te communiceren. In ieder geval loopt
Alpe d'HuZes, maar ook KWF, imagoschade op en dat doet onrecht aan het
uiteindelijke doel! Het is voor mij dan ook absoluut geen aanleiding om met mijn
vrijwilligerswerk voor de organisatie te stoppen, steun van vrijwilligers is nu
meer dan nodig. En daar komt nog bij dat we straks toch weer een Team HaDeOo
voor de editie van 2014 in zullen schrijven. Alpe d’HuZes is en blijft een
fantastisch evenement met zoveel super lieve vrijwilligers, die echt alles om
niet doen en daar wil ik mij voor in blijven zetten en ik hoop dat jullie ons
ook blijven steunen.
Zaterdag zijn we na mijn looptraining van 2 uurtjes en de
fietstraining van John op pad gegaan naar Drenthe. Fietsen op de auto, bagage
achterin en gaan. We slapen in het Van der Valk hotel in Emmen. Makkelijk
bereikbaar, niet al te ver weg van Valthe. Na ingecheckt te zijn, even de
koffer op de kamer zetten en de fietsen in de fietsenkelder. Als we dat gedaan
hebben, gaan we, omdat het nog zulk heerlijk weer is, op het terras zitten.
Lekker even wat eten. Heerlijk hoor. Een beetje bijkomen en dan stappen we in
de auto, naar Coevorden. We gaan even een bakkie drinken bij mijn oma. We zijn
er natuurlijk zo en oma is al weer aardig ter been. Zij heeft begin mei haar
heup gebroken en meteen een nieuwe gekregen en dat voor een dame van 92 jaar J. Ze loopt dus al weer aardig! Lekker een
theetje en John koffie en een heerlijk slagroomgebakje er bij. Een lekker
toetje na ons eten. Gezellig even bijkletsen met oma, ze heeft altijd zoveel te
vertellen, heerlijk hoor. Ze breit tegenwoordig ook nog lappen voor een goed
doel in Wit-Rusland. Ik hoop dat ik ook zo oud mag worden. Rond half 9 rijden
we weer naar Emmen en doen nog even een drankje in de bar en gaan daarna
heerlijk naar bed. Op tijd slapen, het is zondag weer vroeg dag, we gaan met
een aantal deelnemers van Ride4Kids, meedoen aan de fietstocht
Valthe-Groningen-Valthe. Suzy en ik gaan alleen niet tot Groningen, maar tot
Rolde. Dus wij fietsen in plaats van 150km, de 90km route.
Zondagmorgen gaat de wekker op tijd. Even douchen, aankleden
en John zet alvast de fietsen op de auto. Het regent een beetje, hopelijk is
dat snel over. Als John terug is gaan we samen ontbijten. Genoeg keuze, zoals
altijd bij Van der Valk, lekker hoor. Eerst even een theetje, dan kan de dag
beginnen. Na het ontbijt, kunnen we meteen op pad. Koffer in de auto en weg
zijn we. Nog wel even een omleidingroute volgen, want de weg die we moeten
hebben naar Emmen is afgesloten. Om 8.15 uur zijn we in Valthe. De auto
parkeren, het lijkt wel al redelijk druk en we fietsen naar de start, waar we
onze stempelkaarten op moeten halen. Binnen komen we Suzy, Gerrit, Gerald,
Adriaan, Arnoud, Peter en nog twee, waar ik de namen van vergeten ben, sorry!
Heerlijk om weer met Suus op pad te mogen. Buiten maken we nog even een foto
van de groep en weg zijn we. We starten met zijn allen tegelijk, nou dat houd
ik natuurlijk niet zo lang vol! We rijden gewoon 30 in het uur. Veel te hard
voor mij, dus ik laat me afzakken en zie ze wel weer in Valthe. Suzy komt naast
me rijden en zo fietsen we gezellig kleppend over van alles en nog wat door het
Drentse landschap. We komen door prachtige dorpjes, echt heel mooi. Na 30 km
komen we bij de eerste verzorgingspost. We pakken een banaan en drinken een
slok water en dan gaan we weer verder, op naar Rolde. Het is echt een prachtige
route, voor Suus een makkie, want ik ga niet zo snel en zij is ondertussen
gewend om met de mannen van haar team Green Health Angels te fietsen en die
fietsen natuurlijk iets harder dan ik. Ik heb natuurlijk veel minder fietskilometers
in mijn benen, maar we komen er toch wel hoor J.
Na ruim twee uur komen we bij de stempelpost in Rolde. Hier drinken we lekker
even een bakkie, we hebben wel pech, want de appeltaart is op en we hebben geen
zin in Drentse krentenwegge. We eten een reep van onszelf en na even geplast te
hebben gaan we weer verder. We moeten via een andere weg terug, dus daar gaan
we. De terugweg is wat minder mooi dan de heenweg. Veel fietspaden langs
grotere wegen, niet meer door van die kleine dorpjes. Op een gegeven moment, in
de buurt van Buinen, zien we geen bordjes meer, we hebben er eentje gemist. Dus
de mio aan, bestemming Valthe en fietsen weer. Nu komen we toch weer langs wat
kleine dorpjes en je zult het niet geloven, maar zodra we een brug oprijden
richting Exloo zien we weer een bordje, we zitten weer op de route. Wel een
verzorgingspost gemist, maar dat deert ons niet. Met nog 10 km te gaan, krijgen
we toch wel trek en er zijn in de hele omgeving geen terrasjes te bekennen. Wat
zijn wij dan gezegend met allerlei leuke terrassen, theetuinen etc. Volgende
keer maar een App op mijn telefoon laden, zodat we de terrassen kunnen vinden
(als deze App bestaat natuurlijk J).
We hebben ondertussen wind tegen en rijden over allemaal keiweggetjes. Pfff,
dat vinden onze billen echt wat minder leuk hoor. Asfalt is prima, maar
keitjes…En zeker na ruim 3,5 uur op je zadel zitten, dan voel je dat. Maar ook
hieraan komt een eind en zijn we bij de finish. Even stempelen, wat drinken en
kijken of we op een terras in de buurt terecht kunnen. Toen we bijna bij de
finish waren, zagen we een leuk terras en misschien hebben die nog een plekje
voor ons J. We zetten ons dus toch
nog even op de fiets. Onze billen vinden dit echt niet leuk, maar gelukkig is
het maar een heel klein stukje. We zetten onze fietsen neer en krijgen allebei
een what’s app’je. De mannen mogen nog 27km fietsen, dus zo’n 3 kwartier,
denken we. We vragen even aan de ober op het terras of ze nog een plekje
hebben, maar alleen nog binnen, bij de open haard. Nou laten we dat maar niet
doen, op zo’n zonovergoten, prachtige dag. Dus we stappen toch weer op onze
fietsen en rijden terug naar de start/finish. Drinken en eten we daar wel wat.
Ze hadden toch lekkere broodjes hamburger daar?! Die nemen we, mayo, rode saus,
uitjes er op, helemaal goed en lekker! Het duurt toch nog langer dan we
dachten, voordat de mannen komen, maar daar zijn ze dan. Gezellig. Peter is
helemaal stuk en ik haal even een paar flesjes Cola om de mannen weer een
beetje op te peppen. Daarna kletsen we met zijn allen nog even na en nemen ook
zij een hamburger. Hierna gaan we weer huiswaarts. Moe maar voldaan keren we
weer terug in ons huis. Eerst nog even wat eten en daarna haalt John de fietsen
van de auto. Ik maak even de koffer leeg en gooi de vieze was in de mand.
Morgen maar wassen.
Een heerlijk theetje na en dan op tijd naar bed. Lekker
slapen! Morgen begint weer een nieuwe week!!!
Heel veel liefs, Heidi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten